Dean Rozier: ‘Jorge Jamaloodin heeft een grote mond’

Dean Rozier: ‘Jorge Jamaloodin heeft een grote mond’

Rozier: ‘Jorge heeft grote mond’ Dat stelt Dean Rozier, die het laf vindt dat hem dit nu wordt verweten door Jamaloodin, verdachte in de strafzaak Maximus naar de opdrachtgevers van de moord op Wiels vijftien maanden geleden. Aldus Rozier in een gisteren uitgegeven schriftelijke verklaring. De exparlementariër sprak hier gisteren ook over in een interview bij Radio Direct. Rozier kent Jamaloodin. Van dichtbij.

Nadat Rozier als de voormalige fractieleider van MFK begin 2012 te kennen gaf niet happy te zijn met de koers van de partij van toenmalig premier Gerrit Schotte, en zijn partijgenoten zes maanden gaf om de nodige veranderingen door te voeren, viel het hem op dat Jamaloodin vanaf dat moment vrijwel constant bij Rozier in de buurt was.

,,Kennelijk om als security deskundige (Jamaloodin heeft het beveiligingsbedrijf Speedy, red.) mijn bewegingen te volgen en mij in de gaten te houden. Hij was doorlopend bij mij.”

In die periode leerde Rozier – die eind juli 2012 met de partij brak en als onafhankelijk Statenlid verder ging, waardoor het kabinet Schotte viel – Jamaloodin nog beter kennen. Jamaloodin was toen minister van Financiën.

,,Jorge heeft een grote mond. Dat weten mensen. Hij kan zelfs grof zijn, maar vooral zegt hij regelmatig dingen zonder nadenken. Dat hij verdachte is in de zaak Maximus komt niet door mij, maar door wat hij zelf allemaal uitstort.”

Wiels en Jamaloodin waren bepaald geen vrienden, vervolgde Rozier. Zijn MFKpartijgenoten moesten Jamaloodin vaak weer oplappen en moed inspreken als Wiels weer eens tegen de bewindsman van Financiën fulmineerde en hem tot op het bot kleineerde.

Hoewel vaak onnodig hard, vindt Rozier, gaf hij Wiels wel gelijk, want Jamaloodin bakte er niets van en is er volgens hem ook de oorzaak van dat de Rijksministerraad medio 2012 een aanwijzing gaf om de begroting( en) op orde te krijgen.

‘Angst zou niet hoeven’

De gekrenkte maar uiterlijk stoere Jamaloodin – die zich onlangs nog, vlak voor zijn arrestatie, op Facebook uitbeeldde als een ‘Rambo’ – zei dan volgens Rozier meer dan eens dingen als:

‘Ik maak hem dood’, ‘Ik laat hem doodmaken’ of ‘Hij moet dood’.

,,Of hij dat echt meende? Weet ik niet. Ik dacht en denk het niet, want hij is eerder een lafaard. Jamaloodin is niet helemaal goed wijs. Hij is autistisch. Dat kan hij niet helpen. Daar wordt je mee geboren. Daar kan hij niets aan doen.

Maar feit is dat Jamaloodin dit heel vaak heeft gezegd. Meerdere mensen weten dit. Maar de meeste spreken niet – uit angst. Ze hebben geen ‘ballen’. Ik ben niet bang.”

Maar Jamaloodin heeft het naar het oordeel van Rozier vooral aan zichzélf te wijten.

,,Als je in rotzooi zit, loop je risico’s. Je moet goed weten met wie je omgaat.”

Zelf zegt Rozier dat hij in 2010, vlak voordat Curaçao een autonoom land werd, ‘de foute keuze heeft gemaakt’ en zich ‘bij de foute partij’ aansloot in een naar eigen zeggen goedbedoelde poging om als jonge opgeleide ondernemer in de politiek een bijdrage te leveren aan de samenleving.

Nadat hij Schotte in 2012 zes maanden de tijd had gegeven om orde op zaken te stellen, en er toch niets was veranderd, werd Rozier door de MFK-top gevraagd om nog eens een half jaar te geven.

,,Dat heb ik geweigerd en ook gemotiveerd waarom. Op 31 juli 2012 lag daar mijn ontslagbrief.”

Rozier hield echter zijn Statenzetel en vrijwel gelijktijdig onttrok ook Eugene Cleopa (toen MAN tegenwoordig PAIS) zijn steun aan de coalitie van MFK (Schotte), Pueblo Soberano (Wiels) en MAN (op dat moment Charles Cooper).

Daarop viel het kabinet Schotte, dat echter helemaal niet wilde opstappen en zonder parlementaire meerderheid bleef zitten totdat het uiteindelijk gedwongen moest vertrekken na aanstelling van het interim-kabinet Betrian.

Rozier is ervan overtuigd dat zijn vertrek uit de MFK-fractie ermee te maken heeft gehad dat in die periode daarop vrachtwagens van zijn zaak op het afgesloten bedrijfsterrein ’s nachts in brand zijn gestoken door nog altijd onbekende(n).

,,Omdat ze vonden dat ik mijn zetel had moeten ‘teruggeven’ waardoor het kabinet van Schotte kon aanblijven.”

Rozier begrijpt daarom wel dat er angst heerst en velen zwijgen.

,,Maar angst zou niet hoeven. Het is toch óns land!”

De moord op Wiels heeft naar zijn stellige mening niets te maken met diens eventuele betrokkenheid bij de onderwereld, maar het is een politieke moord. Aldus Rozier.

De MFK bestaat volgens hem uit enerzijds opportunisten, politici en mensen die de politiek gebruiken om domweg meer geld te verdienen dan ze elders kunnen, en anderzijds bestaat de grootste groep uit naïeve volgers; mensen die stemmen voor een kleine gunst en zich laten leiden door een lotje.

Tot slot:

,,Bij MFK wordt alles uit de kast gehaald, zelfs in het geval ze aangehouden worden, wordt dat nog publicitair in hun voordeel uitgebuit. Er is erg veel onwetendheid onder de bevolking. Het heeft echter geen zin als ík het zeg. Ook voor de samenleving als geheel geldt dat ervaring de beste leerschool is. Nu moet de bevolking op de blaren zitten.”

 

Lees meer…
Bron: Antilliaans Dagblad
Dossier: Helmin Wiels – Moord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *