AD | Giro verliest zaak kredietnemer

girobank

Ex-echtgenote had toestemming borgstelling vernietigd | Antilliaans Dagblad

Willemstad – Girobank heeft een rechtszaak tegen een kredietnemer, over een aan hem verstrekt zakelijk krediet van een half miljoen waarvoor hij zich persoonlijk garant had gesteld maar toen dat nodig was weigerde af te lossen, verloren.

Het betreft de (voormalig) registeraccountant I. de W., in het verleden commissaris van Girobank, die toen hij bestuurder was van Elijah Fish Farm Bonaire nv borg had gestaan voor een lening ten behoeve van dit project van 500.000 gulden.

Omdat het bedrijf op een bepaald moment ophield de schuld af te betalen, had de bank daarop de door De W. afgegeven garantie ingetrokken. Maar onder andere omdat hij voor het aangaan van de lening toestemming nodig had van zijn echtgenote – die zij niet had verleend – is de bank slordig en nalatig geweest, aldus het gerecht, en moeten de vorderingen van Giro, gebaseerd op de borgtocht, worden afgewezen. Zo luidt het vonnis.

Eind december 2003 werd de nv voor de Fish Farm opgericht. De W. was in maart 2009 bestuurder van Elijah Fish Farm Bonaire en heeft toen een akte van borgtocht ondertekend met Girobank in verband met een geldlening van 500.000 gulden, waarmee hijzelf garant stond in geval niet zou worden afgelost op het verstrekte krediet. Zo’n akte moet eigenlijk medeondertekend worden door de partner.

Eind 2013 werd De W. geïnformeerd dat Elijah sinds januari 2012 geen aflossingen meer had gedaan op haar schuld bij Giro, die op dat moment ruim 3,5 miljoen bedroeg. De Fish Farm was hiermee ‘in default’, waarop de bank toen onder meer de door De W. afgegeven bankgarantie heeft getrokken. De betalingen bleven echter uit. Daarop werd De W. gesommeerd binnen vijf dagen het half miljoen plus 10.000 gulden incassokosten en de wettelijke rente per vrijwel direct te storten. In juni 2015 heeft de advocaat van Giro hier nogmaals over bericht.

De bank wijst erop dat De W. zich borg heeft gesteld, maar dat hij ondanks herhaalde sommaties weigert te betalen. In zijn beoordeling wijst de rechter erop dat tussen partijen ‘niet in geschil is’ dat De W. een garantie heeft gegeven en dat deze dient te worden gekwalificeerd als een borgtocht. De W. stelt zich echter op het standpunt dat zijn echtgenote in maart 2009 geen toestemming heeft gegeven voor het aangaan van de borgtocht en bovendien dat zij in een brief van januari 2016 aan Girobank de garantie zelfs heeft vernietigd.

Volgens het Burgerlijk Wetboek (BW) dient de ene echtgenoot/echtgenote aan de andere echtgenoot/echtgenote toestemming te geven voor het aangaan van een borgtocht. Girobank is in de stukken nergens ingegaan op de vernietiging door De W.’s toenmalige echtgenote mevrouw L.L. Giro heeft slechts aangevoerd dat toestemming van de echtgenote niet vereist was en beroept zich op een uitzonderingsregel. En dus dat De W. wel gewoon garant staat en moet betalen.

Rechter let sterk op ‘gezinsbescherming’

Toestemming van echtgenoot/ echtgenote is niet vereist, indien de rechtshandeling waarvoor zekerheid wordt gesteld wordt verricht door een bestuurder van de nv of bv, die daarvan alleen of met zijn medebestuurders de meerderheid van de aandelen houdt en als de garantie is gegeven voor de normale uitoefening van het bedrijf van die vennootschap.

De rechter wijst erop, dat uit vaste rechtspraak volgt dat deze uitzondering, gelet op het beginsel van gezinsbescherming, ‘restrictief dient te worden uitgelegd’.

Vaststaat dat De W. bestuurder was in maart 2009. De vraag is of hij direct of indirect, alleen of met zijn medebestuurder, de meerderheid van de aandelen hield in Elijah Fish Farm Bonaire. Vaststaat dat de aandelen in maart 2009 voor 30 procent werd gehouden door Bondt en Bondt Beheer bv en voor 70 procent door Elijah Fish Farm Holding Company nv.

De aandelen in laatstgenoemde werden voor 40 procent gehouden door De W.’s zakenpartner G. M. en voor 60 procent door Jaja Abadi Holding nv. De aandelen in Jaja Abadi Holding zijn op naam van H. de W., een broer van I. de W. ,,Uit bovenstaande blijkt dus niet dat (I., red.) De W. op 26 maart 2009, direct of indirect aandelen hield in Elijah Fish Farm Bonaire nv”, aldus het vonnis.

Girobank heeft aangevoerd dat De W. middels zijn broer aandelen had in de Fish Farm.

,,Het gerecht begrijpt dat Girobank betoogt dat H. de W. het juridische eigendom van de aandelen heeft verkregen terwijl het economische eigendom van de aandelen aan De W. toekwam.”

Maar gelet op de overweging van de Hoge Raad is het gerecht het met De W. eens dat de kwalificatie ‘juridisch eigendom van de aandelen’ relevant is voor de toepassing van de uitzondering.

Giro stelt dat de broer ‘de stroman’ is van De W. en dat hij gelijkgesteld moet worden met een aandeelhouder. Daarbij is verwezen naar een handgeschreven ‘shareholders structure’ van Elijah Fish Farm Bonaire en een ‘business account application’ waarin staat vermeld dat I. de W. ‘ultimate beneficiary owner’ is en 35 procent van de aandelen houdt in de Fish Farm.

,,Ook die stelling van Girobank kan haar niet baten”, vervolgt de rechter. Van een financiële instelling als Girobank, waarvan onweersproken is aangevoerd dat zowel de ‘legal’ als de ‘compliance’ afdeling de aanvraag voor een kredietfaciliteit aan Elijah hebben goedgekeurd, mag worden verwacht dat zij bij de beoordeling van de vraag wie de aandeelhouders zijn, uitgaat van de informatie opgenomen in een aandeelhoudersregister.

De bank zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van de procedure. De proceskosten aan de zijde van De W. worden begroot op 9.000 gulden aan salaris van de gemachtigde.

De advocaat in dezen is Eric de Vries van HBN Law. De advocaten van Girobank zijn Arnold en zijn zoon Emile Huizing.

Bron: Antilliaans Dagblad

2 Reacties op “AD | Giro verliest zaak kredietnemer

  1. Tja, wacko de Windt van PWC.

    Keurde in ruil voor een riante fee de jaarrekening van een frauduleus offshore fund goed waarbij beleggers voor honderden miljoenen werden opgelicht. Als ik het goed herinner kwam PWC weg met een boete van ‘slechts’ 16 miljoen dollar.

    Een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken.

  2. Dit gaat over Ivan de Windt, oud directeur van PWC, die als commissaris jarenlang Garcia en Capella ongestoord hun gang heeft laten graaien bij Giro, net als later collega registeraccountant Anthony ‘Centje’ Cijntje, de parodie op een accountant die jaarlijks in ruil voor een zak vol centjes op de porkeria jaarekeningen van Insel Air aftekende.

    Slim van de Windt om op basis van een formaliteit in zijn leningovereenkomst onder zijn betalingsverplichting uit te komen. Kan hij de 500,000 florin besteden aan de goedkope latina waarvoor hij zijn vrouw heeft ingeruild.

    Het geeft te denken over de jaarrekeningen die de Windt jarenlang bij PWC heeft goedgekeurd. Volgens mij is hij geen haar beter dan Centje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *