AD | Tromp: toezicht trustkantoren werkt wel

Door Rene Zwart

BNA-baas Tromp: ‘Affaire Taverne’ slechts incident

Het Antilliaans Dagblad heeft de afgelopen maanden met regelmaat bericht over financiële schandalen waarbij louche Nederlandse zakenlieden handig gebruikmaakten van de Antillenroute. Daarbij kwam ook de Centrale Bank onder vuur te liggen omdat die niet ferm genoeg zou optreden. Reden voor een gesprek met president-directeur Tromp en BNA-adviseur De Lannoy.

Willemstad – Het toezicht op de op Curaçao actieve trustkantoren functioneert naar behoren. Dat stelt president- directeur Emsley Tromp van de Bank der Nederlandse Antillen in reactie op de recente kritiek op zijn organisatie. Eerst was het de Nederlandse minister Wouter Bos van Financiën die ingefluisterd door de Autoriteit Financiële Markten opmerkte dat de BNA tekortschoot in haar rol als toezichthouder. Vervolgens kwam de Centrale Bank onder vuur te liggen omdat zij onvoldoende zou optreden tegen het trustkantoor Suffisant Trustees NV van de omstreden Nederlandse zakenman Joost Taverne.

Tromp ziet in de gang van zaken rond Suffisant Trustees, dat direct betrokken is bij een miljoenenzwendel met obligaties, juist het bewijs dat zijn bank wel degelijk alert reageert op mogelijk misbruik van trustvergunningen. ,,Het feit dat wij hebben besloten de heer Taverne geen vergunning te verstrekken, duidt er op dat ons toezicht goed werkt.”

Voor het feit dat de zakenman, wiens naam al jarenlang opduikt in allerlei financiële schandalen maar desondanks tot mei van dit jaar ongehinderd als trusthouder van een trits louche vennootschappen zijn gang kon gaan, heeft Tromp een eenvoudige verklaring. Toen de BNA in 2004 het toezicht op de trustkantoren overnam van de Raad van Toezicht Fiduciair Bedrijf kregen alle trusthouders in afwachting van een toetsing automatisch een voorlopige vergunning.

De Centrale Bank had vier maanden de tijd om alle aangemelde trustkantoren aan een controle te onderwerpen. ,,Dat heeft veel meer tijd gekost dan was voorzien. Ook al omdat we mede afhankelijk zijn van informatie van derden, bijvoorbeeld uit Nederland. Toen wij in maart alle informatie op een rijtje hadden, is besloten Suffisant Trustees geen vergunning te verlenen. Daarmee kwam de voorwaardelijke vergunning te vervallen. Je kunt dus niet volhouden dat ons toezicht niet goed functioneert”, aldus Tromp.

,,Natuurlijk hadden ons de signalen dat de integriteit van de heer Taverne ter discussie stond ook bereikt. Maar uit ons onderzoek kwam niet naar voren dat hij ooit was veroordeeld. En alleen een aangifte is niet genoeg om conclusies te trekken. In de Landsverordening Toezicht Trustwezen zijn de criteria opgenomen op grond waarvan wij tot beslissingen moeten komen. Het is zaak dat wij ons aan die criteria houden en daarbij zeer zorgvuldig te werk gaan. Je kunt niet het risico nemen dat iemand naar de rechter stapt en dat je dan als toezichthouder in het ongelijk wordt gesteld.”

,,Ik kan niet op de details ingaan omdat wij een geheimhoudingsplicht hebben. Bovendien is de heer Taverne in beroep gegaan tegen ons besluit, dus dat noopt ook tot terughoudendheid van onze kant. Maar wat ik wel kan zeggen is dat ‘integriteit’ een van de criteria is waarop trusthouders worden getoetst en dan moet u maar zelf uw conclusies trekken.”

Het bericht dat Taverne ondanks de intrekking van zijn vergunning onverminderd actief is als bestuurder van tientallen duistere vennootschappen heeft de BNA ook bereikt. ,,Wij zijn daarover geïnformeerd en u kunt erop vertrouwen dat wij daar op gepaste wijze op zullen reageren. Het lastige daarbij is dat de heer Taverne vaak buiten het eiland verblijft waardoor het wat tijd kost hem te spreken te krijgen.”

Tromp ziet Suffisant Trustees als een incident. ,,Hij is niet door de toetsing gekomen dus het toezicht functioneert. Wij hebben ook de juiste instrumenten om op te treden als dat nodig is. Honderd procent waterdicht krijg je de controle echter nooit. Trustkantoren worden elke 3 jaar opnieuw getoetst. In de tussenliggende tijd kan er van alles gebeuren waarvan je als toezichthouder geen weet hebt. Daarvoor zijn wij afhankelijk van de informatie die wij van derden krijgen.”

Tromp geeft toe dat de procedures op dat vlak nog wel kunnen worden aangescherpt. Zo was de BNA niet op de hoogte van het tientallen pagina’s dikke dossier over de escapades van Taverne dat in 2004 aan het Openbaar Ministerie en de Kamer van Koophandel in Willemstad is aangeboden. Procureur-generaal Dick Piar deponeerde de aangifte niet alleen diep in een lade (te complex voor ‘de beperkte opsporingscapaciteit’) maar liet ook na een kopie van de stukken naar de Centrale Bank door te sturen.

,,Samenwerking met andere instanties is heel belangrijk. Wij doen wel navraag bij het OM, maar als er geen veroordeling is, houdt het op. Er is ook niet zoiets als een databank waaruit je informatie kunt plukken. Op het vlak van informatie-uitwisseling valt inderdaad nog wel het een en ander te verbeteren. Wij hebben daar alle belang bij want het gaan om de reputatie van Curaçao als financieel centrum. Je ziet dat criminelen steeds inventiever worden, daarom wordt de regels binnenkort nog strenger.”

Terugkomend op de kritiek vanuit Nederland op de BNA zegt Tromp: ,,Wij zijn pas sinds 2004 toezichthouder en bij ons is Taverne meteen al niet door de eerste toetsing gekomen. Maar ons is ter ore gekomen dat er al in 2001 in Nederland aangifte is gedaan tegen Taverne omdat hij zonder vergunning financiële producten aanbood. De vraag is waarom er daartegen toen niets is ondernomen.”

BNA-adviseur De Lannoy: ,,Wat ik zo bijzonder vind is dat wanneer Antilliaanse jongeren in Nederland vervelend doen er geschreven wordt over Antilliaanse jongeren. Als Nederlandse zakenlieden vanuit Curaçao dingen doen die niet deugen, gaat het niet over Nederlandse zakenlieden maar over het toezicht dat zou falen.”

Optimisme BNA niet gedeeld door fraudeofficier

Het optimisme van BNA-baas Tromp dat de kwestie Suffisant Trustees een incident is, wordt niet gedeeld door voormalig fraudeofficier en forensisch accountant Cees Schaap. Volgens hem kunnen zich als keurige zakenlieden voordoende oplichters en fraudeurs, ondanks de strengere regels, nog altijd eenvoudig verschuilen achter Antilliaanse trustkantoren.

Van het Openbaar Ministerie in Willemstad hebben zij weinig te vrezen. ,,Dat vindt dat soort zaken al gauw te complex. De zaak wordt dan afgedaan als civiel”, aldus Schaap in het magazine Quote dat Taverne in haar jongste editie portretteert als een ‘gewetenloze dienstverlener’ van zwendelaars. Een brief van procureur-generaal Dick Piar aan een groep van 25 investeerders die in totaal 30 miljoen dollar zagen vervliegen via schimmige Antilliaanse vennootschappen bevestigt dat. Piar schrijft de aangifte niet in behandeling te nemen, onder meer omdat de opsporingscapaciteit van zijn dienst tekortschiet.

Als gedupeerde moet je op het vliegtuig naar Curaçao stappen om te kijken of je via de Kamer van Koophandel het web aan nv’s kunt ontwarren in de hoop de bron van het kwaad te kunnen traceren. Maar zelfs dat levert weinig op. Zo weigerde Taverne doodleuk om aan zijn wettelijke verplichtingen als trusthouder te voldoen toen een deurwaarder beslag legde op de bezittingen van een door hem beheerde vennootschap. Het OM weigerde actie te ondernemen, waarna de advocaat de slachtoffers ontraadde een tijdrovende en kostenverslindende civiele procedure te beginnen. Aan het einde daarvan krijg je misschien je gelijk, maar dan blijkt er niets meer te halen.

Dat Taverne met zijn Suffisant Trustees niet de enige is die ‘handig gebruikmaakt’ van de Antillenroute blijkt uit de onderstaande greep uit bekendgeworden affaires: De frauderende directie van het Italiaanse zuivelconcern Parmalat sluist jarenlang via Curaçaose postbusfirma’s miljarden weg zonder dat iemand op het eiland zich ook maar een seconde afvroeg (of beter gezegd wilde afvragen) of al die overmakingen wel zuivere koffie waren.

Westward Insurance Company NV strijkt van 65.000 verzekerden in Nederland de premie op zonder over de vereiste vergunning te beschikken voor het aanbieden van verzekeringsproducten. Bij het faillissement blijkt de kas leeg te zijn en de klanten onverzekerd.

De als ‘zwendelkoning’ bekendstaande Robert Jan Doorn weet via Fuel Fox NV onder meer de ANWB te verleiden te investeren in een brandstofbesparende motor. Die motor is er nooit gekomen maar het geld is als sneeuw voor de Curaçaose zon verdwenen. De al eerder veroordeelde ondernemer Jan Langenberg verlegt zijn activiteiten naar Curaçao waar hij meedingt naar de opdracht om het asfaltmeer op te ruimen. Later bleek dat de (begin dit jaar overleden) zakenman alleen maar op zoek was naar een dekmantel voor het organiseren van cocaïnetransporten van Willemstad naar Rotterdam.

De door de Curaçaose banken als ‘persona non grata’ beschouwde bouwer van luchtkastelen Dick Peschar weet in 2003 via zijn Dreamweavers NV investeerders zo’n 30 miljoen dollar af te troggelen. Samen met zijn maatje Taverne slaagt deze ‘Tricky Dicky’ er in 2005 in 4,5 miljoen euro bij de ABN-Amro los te praten. De curator hoopt er nog iets van terug te vinden op Curaçao, maar de kans op succes lijkt gering. Taverne haalt via het Baumgartner & Baumgartner Obligatiefonds miljoenen op bij Nederlandse particulieren, maar als het moment van aflossing daar is (1 april 2006), kloppen de beleggers tevergeefs aan bij zijn kantoor aan de Kaya Eduard Plaate 9.

In september 2006 wordt op verzoek van het Nederlandse OM een inval gedaan bij het kantoor van de First Curaçao International Bank op Zeelandia van de ook al allesbehalve brandschone John Deuss. Hij wordt ervan verdacht zonder vergunning te hebben gebankierd en constructies te hebben opgezet om op grote schaal BTW te ontduiken.

Eind april van dit jaar wordt een inval gedaan bij het prestigieuze belastingadvieskantoor Vink & Partners in Amsterdam. Het OM verdenkt een groep vermogende klanten ervan de fiscus te bedotten door te beleggen via hun op Curaçao gevestigde vennootschappen.

Begin juli wordt bekend dat de in 2003 geliquideerde Heineken- ontvoerder Cor van Hout zijn aandeel in het losgeld heeft geparkeerd bij zijn 6 Antilliaanse vennootschappen om het vanuit Curaçao te investeren in onder meer de aankoop van bordelen en drugshandel.

Op 13 juli veroordeelt de rechtbank in Amsterdam de oud-belastinginspecteur en topfiscalist Paul van der Krabben tot 32 maanden cel en terugbetaling van 29 miljoen euro aan de staat omdat hij via frauduleuze kasgeldvennootschappen miljoenen heeft weggesluisd via zijn Antilliaanse nv’s.

Taverne: Business as usual

Quote illustreert het artikel over Taverne met een tegeltjeswijsheid: achter elke succesvolle zwendelaar staat een gewetenloze dienstverlener | ILLUSTRATIE QUOTE

Volgens artikel 5 van de Landsverordering Toezicht Trustwezen had de omstreden zakenman onmiddellijk het beheer van de bij Suffisant ondergebrachte vennootschappen moeten beëindigen. Van het beroep dat hij tegen de beslissing van de Centrale Bank heeft aangetekend, gaat namelijk geen opschortende werking uit.

Taverne, die zich graag in de ‘chiquere kringen’ van het eiland ophoudt, is als bestuurder onverminderd actief betrokken bij de activiteiten van onder meer zijn al even dubieuze maatje ‘Tricky Dicky’ Peschar. Die laatste verklaart in de Quote van deze maand te hebben gebroken met Taverne vanwege de zwendel met obligaties van het Baumgartner-fonds.

,,Mijn investeerders zijn nogal geschrokken van die affaire. Daarom ben ik helaas gedwongen zo snel mogelijk afscheid van Joost te nemen”, verklaart Peschar.

Niets lijkt minder waar: Taverne is via de door hem bestuurde op Curaçao geregistreerde vennootschappen als Lintaka Corporation, Kristina Grandeur en Jagger Investment and Development juist buitengewoon nauw betrokken bij de geldverslindende avonturen van Peschar. Ook worden zij samen gesignaleerd in hun jacht naar nieuwe financiers, zoals onlangs nog in Düsseldorf.

Taverne beheert tevens Game Invest Worldwide NV, de enig aandeelhouder van Shape DVD Nederland BV, de opvolger van het met achterlating van een miljoenenschuld failliet verklaarde Ever Moving Circle. Curator Drop onderzoekt op dit moment of daarbij geen sprake is van onrechtmatig handelen. Van de BNA lijkt Taverne weinig te duchten te hebben, want die wacht het moment af waarop Taverne weer eens zijn neus op het eiland laat zien.

Of het van een spoedige terugkeer komt is overigens nog maar de vraag. Binnenkort neemt het OM in Nederland een besluit of het Taverne strafrechtelijk gaat vervolgen wegens valsheid in geschrifte. Zoniet, dan zal advocaat Bob van der Goen een poging doen de zakenman achter de tralies te krijgen. Namens de slachtoffers van het Baumgartner Obligatiefonds bereidt hij een aangifte wegens oplichting en verduistering voor.

BNA holt achter de feiten aan

De onderstaande persberichten maken duidelijk dat de Centrale Bank doorgaans achter de feiten aanholt. Pas als het kwaad al is geschied en de media uitgebreid berichten over een schandaal, laat de BNA van zich horen. En dan nog blijven er, vanwege de geheimhoudingsplicht, veel vragen onbeantwoord.

Malversaties Parmalat
De Bank heeft kennisgenomen van de berichten in de media omtrent mogelijke malversaties door (medewerkers van) het zuivelbedrijf Parmalat. Bij de berichtgeving werd ook enkele malen melding gemaakt van het bestaan van (in)directe banden tussen Antilliaanse vennootschappen en Parmalat.

Uit hoofde van de toezichthoudende verantwoordelijkheid van de Bank en met het oog op de bescherming van de reputatie van de Nederlandse Antillen als respectabel internationaal financieel centrum, heeft de Bank een onderzoek ingesteld naar het bestaan en de aard van banden tussen Antilliaanse instellingen die onder toezicht staan van de Bank en Parmalat. Uit hoofde van haar geheimhoudingsplicht kan de Bank geen verdere mededelingen doen over het doel en het resultaat van het onderzoek.

Intrekking vergunning Westward Insurance Company N.V.

De Bank van de Nederlandse Antillen heeft op vrijdag 2 maart jl. de vergunning voor het uitoefenen van een verzekeringsbedrijf van de naamloze vennootschap Westward Insurance Company N.V., nader te noemen Westward, ingetrokken. Dit verzekeringsbedrijf is weliswaar hier op Curaçao gevestigd, maar sluit uitsluitend in Nederland schadeverzekeringen af voor fietsen. Daarbij bediende Westward zich tot voor kort van een tussenpersoon, de zich in Nederland gevestigde besloten vennootschap Ibas Ede B.V. Deze besloten vennootschap is door een rechtbank in Nederland in staat van faillissement verklaard.

Na daaromtrent te zijn ingelicht, heeft de Bank van de Nederlandse Antillen onmiddellijk een onderzoek ingesteld. Uit dat onderzoek is voorshands gebleken dat Westward niet voldeed aan de wettelijke eisen. Op grond daarvan heeft de Bank de vergunning voor het voeren van een verzekeringsbedrijf van Westward ingetrokken. Het onderzoek is nog niet afgerond.

Naar gelang de vorderingen van het onderzoek zal de Bank zo nodig handelend optreden. BINNENKORT IN DEZE KRANT: De jacht op de verdwenen miljoenen

Bron: Antilliaans Dagblad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *