Amigoe | ‘Geen asielbeleid, geen commissaris UNHCR’

‘Geen asielbeleid, geen commissaris UNHCR’

Rode Kruis Curacao: ‘Geen asielbeleid, geen commissaris UNHCR’

WILLEMSTAD — Zolang Curaçao geen asielbeleid heeft, wordt het Rode Kruis Curaçao geen vertegenwoordiger van the office of the United Nations High Comissioner for Refugees (UNHCR), een organisatie die wereldwijd hulpacties leidt om zo vluchtelingen te beschermen.

Dat laat bestuursvoorzitter Angelo Ramirez vanochtend aan de Amigoe weten.

Een asielbeleid zou procedures hoe om te gaan met vluchtelingen inhouden. “Uit principe hebben we besloten dat wij geen akkoord zullen sluiten met het UNHCR, zolang Curaçao geen asielbeleid heeft. Echter, wij hebben wel pro-actief stappen genomen om asielzoekers, bijvoorbeeld uit Venezuela, zodra dit nodig is te kunnen helpen.

Het Rode Kruis heeft momenteel de capaciteit om 500 vluchtelingen op te vangen”, aldus de voorzitter. Hij geeft wel aan dat de regering verantwoordelijk is voor asielzoekers en bevestigt de uitspraken van zijn collega Hugo Rafaela, die eerder door de Amigoe werd geïnterviewd. “Wij nemen inderdaad een afwachtende rol in wat betreft het opvangen van vluchtelingen. Als de regering de taak aan ons delegeert, zullen wij optreden. Natuurlijk, als een vluchteling direct bij ons aanklopt, zullen wij ook helpen”, aldus Ramirez.

Onderscheid

Ramirez stelt dat er ook onderscheid gemaakt moet worden tussen vluchtelingen en immigranten. “Ik kan een simpel voorbeeld geven. Als mijn huis in brand staat, vlucht ik naar de eerste buurman of -vrouw die ik kan vinden. Ik zou niet kieskeurig zijn en liever naar de buren met twee auto’s willen. Ook wanneer ik bij een buurman verblijf zal ik niet na een tijdje bij de ander gaan verblijven, die mij misschien meer kan bieden. Ik ben dan geen vluchteling”, aldus de voorzitter.

De Syriër, Aktham Abu Fakher, die een tijdje geleden asiel kwam aanvragen op Curaçao, wordt door het Rode Kruis niet als asielzoeker gezien. Hij is weliswaar uit Syrië naar Brazilië gevlucht, maar is daar vertrokken vanwege de economische crisis, waardoor hij niet goed betaald kon krijgen. Hij belandde toen in Venezuela, waar hij ook moeilijk aan werk en geld kon komen. Hij hoorde toen van Nederland, dat ‘goed’ was voor vluchtelingen en vervolgens over Curaçao, het Caribische eiland dat deel vormde van het Koninkrijk der Nederlanden. “Je vraagt asiel aan in het eerste land waar je terechtkomt na het vluchten (in het geval van Aktham zou dit Brazilië zijn, red.). Toch helpen wij deze man achter de schermen. Wanneer dit soort gevallen in de publiciteit komen, wordt de samenwerking met de betrokken partijen nog stroever dan die al is”, aldus Ramirez.

Bron: Amigoe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *