Aruba | Zelfbeschikking betekent eigen verantwoordelijkheid

Column Renée van Aller en John de Vries

Basisverzekeringen voor iedereen, weg met de tweedeling

Basisverzekeringen voor iedereen, weg met de tweedeling

Alice van Romond verzocht Renée van Aller in 2004 om een bijdrage te maken voor minister Refunjol die Gouverneur zou worden. De bijdrage zou moeten gaan over het zelfbeschikkingsrecht.

Haar bijdrage is niet opgenomen in het beoogde boekwerk, omdat het vereiste groene licht werd onthouden. Een aantal overwegingen lijkt echter naadloos van toepassing op de nu bestaande situatie in de Caribische delen van het Koninkrijk.

De illusie van een miraculeuze redding door een nieuwe staatkundige structuur of een Statuut zonder democratisch tekort is verdampt in de allesoverheersende begrotingstekorten en de enorme opgebouwde jarenlange schuldenlast.

Het moment dat de werkelijkheid niet langer kan worden verfraaid is aangebroken. De hete adem van Nederland en het IMF verschroeien de nog bestaande illusies over het eigen vermogen tot herstel. Als de Antilliaanse of Arubaanse overheid er niet in slagen de welvaart en het welzijn van alle bevolkingsgroepen op een minimum aanvaardbaar niveau te stabiliseren, kan geen gezonde economie gedijen. Patronage, een tekortschietend financieel overheidsbeleid en het opbouwen van grote schulden leiden tot achteruitgang van de economische bedrijvigheid en tot onaanvaardbare levensomstandigheden voor vele inwoners.

In de koloniale tijd was het moederland regelmatig nalatig in het onderkennen van de problemen van de lokale bevolking. Ook nu lijkt de (eigen) overheid niet in staat een passende en spaarzame strategie te voeren. De oplossing van de huidige problemen zijn duidelijk. De overheid moet de bestedingen drastisch beperken. Een eeuw geleden waren de problemen in wezen hetzelfde, te weinig inkomsten en teveel uitgaven. De oplossingen waren anders, maar gingen uit van hetzelfde basisprincipe. Het scheppen van economische mogelijkheden en genereren van inkomsten. Het zelfbeschikkingsrecht zou zich thans moeten vertalen in het nemen van de eigen verantwoordelijkheid. Zelfbeschikking en verantwoordelijkheid moeten samen gaan met oorzaak en gevolg. Het niet nemen van die verantwoordelijkheid is een ‘falta di respet’ ten opzichte van de eigen burgers.

Is het gras elders groener?
Het is niet logisch te veronderstellen dat de status aparte de financiële problemen oplost. Aruba heeft zo zijn eigen financiële problemen, die niet afdoende werden opgelost door een andere staatkundige structuur. Consequent meer geld uitgeven dan er binnenkomt, leidt op den duur altijd tot gedwongen maatregelen. Elke huisvrouw weet dat. Een dergelijke werkwijze dwingt tot strenge maatregelen van het IMF en meer toezicht van het Koninkrijk. Zo mogelijk is Aruba nog meer onderling verdeeld dan vóór de Status Aparte. Alleen de eigen regering doet het goede en de vorige regering heeft het altijd verkeerd gedaan. Dit leidde zelfs tot het instellen van een Waarheidscommissie door de MEP-regering in 2001. Deze commissie moest de feilen van de AVP-OLA regering van het kabinet Eman III aan de kaak stellen. Als er sprake was van misdrijven, zouden ambtenaren en/of politici moeten worden vervolgd. Opgemerkt mag worden dat in het kabinet Eman III óók de MEP in het parlement zat. De MEP-parlementariërs moesten de toenmalige AVP-OLA regering eveneens controleren. Voor eventuele misslagen lijkt de MEP-regering dus mede verantwoordelijk, als men van mening is dat het Land democratisch wordt geregeerd. Als een bijltjesdag wordt georganiseerd voor AVP of OLA politici, dan kan men er op rekenen dat ook de MEP politici aan de beurt zijn, zodra de AVP de macht weer heeft. Zo worden ongezonde tegenstellingen kunstmatig in stand gehouden. Zij doen het Land geen goed.
Jarenlange felle voorstanders van onafhankelijkheid zoals Stanley Brown (Curaçao) en Pader Lampe (Aruba) hebben hun mening aan het eind van de jaren negentig van de vorige eeuw, zo grondig herzien dat ze thans ‘neo-koloniaal’ overkomen. Oostindie beschrijft in zijn bundel de terugblik van ooggetuigen en leiders op de gebeurtenissen van 30 mei 1969, 30 jaar na dato. Stanley Brown is van revolutionair bijzonder behoudend geworden en ziet Curaçao het liefste als een provincie van Nederland. Diezelfde mening deelt de Arubaanse Pader Lampe, terwijl hij voordien voor de Arubaanse onafhankelijkheid was. Hij richtte daarom zelfs een nieuwe politieke partij op de ‘Revolucion Electoral Democratico’ (RED). Zo krijgt het zelfbeschikkingsrecht steeds een nieuwe invulling en overschreed daarmee in Aruba de scheiding kerk en staat.
Het basisprincipe van de democratie is dat het individu en de staat de verantwoordelijkheid dragen voor het eigen handelen. Samen staan de eilanden óók sterker ten opzichte van Nederland. Uiteindelijk hebben de eilanden meer met elkaar gemeen dan met Nederland. Als de eilanden eenmaal een Status Aparte hebben valt er geen excuus meer te verzinnen voor niet geplande exorbitante uitgaven. De duimschroeven zullen door Nederland worden aangedraaid. En dat geurde recent voor drie eilanden. Is dat een gewenste ontwikkeling.

Machtsmisbruik versterkt door één bestuurslaag
Deugdelijk bestuur wordt versterkt door een goede controle. Waarom controleren de Staten de regering niet en waarom geeft de regering structureel teveel uit? Men spreekt over het statutair democratisch deficit, maar nimmer over het eigen democratisch deficit, dat opmerkelijk opvallend is. Het verslag van 1999, 2000, 2001 en 2002 van de Centrale Bank van Aruba, geeft aan dat de regering nog steeds teveel spendeert en mede daardoor doorlopend liquiditeitsproblemen heeft.
Meerdere bestuurslagen verdunnen misbruik van macht en is er een betere controle. Nederland heeft probleemloos drie bestuurslagen, die elkaar controleren.
De meest invloedrijke belangenorganisaties in het Caraïbisch gebied zijn de politieke partijen. In een dergelijke gepolitiseerde maatschappij ontstaan problemen veroorzaakt door sociale en economische noden. Dat levert een uitstekende voedingsbodem voor steeds toenemende sociale problemen, zoals criminaliteit, werkloosheid en geweld binnenshuis en buitenshuis. De ontstane politieke constellatie en het eigen belang van politieke partijen worden in de hand gewerkt door het democratisch systeem zelf en door de gevaren die aan dit systeem kleven. Die negatieve ontwikkeling kan worden verminderd door een constante controle van de Staten op de regering en een positieve houding van de burgers ten opzichte van elkaar. Als de overheid er niet in slaagt te bezuinigen en zelf het goede voorbeeld te geven is er weinig hoop op deugdelijk bestuur, ongeacht de staatkundige structuur. Opheffen van een bestuurslaag kan die negatieve tendensen versterken. Onafhankelijkheid heeft het voordeel dat bestuurders zonder pottenkijkers en controle buitensporig kunnen blijven spenderen. Voordat het land failliet gaat vestigt een dergelijke slimme bestuurder zich onopvallend in een nieuw belastingparadijs. En het eiland? Dat gaat dan definitief toch naar de bliksem, tenzij Boeli van Leeuwen ons kan redden van de ondergang.

©2014 Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries schrijven hun artikelen vanuit een veelzijdige vakkundigheid voor de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe. Op alle artikelen ligt het copyright bij zowel de Knipselkrant Curaçao en Amigoe als de Auteurs.

Publicatie door: Knipselkrant Curaçao © 2010-2014

2 Reacties op “Aruba | Zelfbeschikking betekent eigen verantwoordelijkheid

  1. Oja, Balkende en Hillen hebben natuurlijk ook een forse veer in de kont van Mike Eman gestoken. Dat was afgelopen zondag.

    Maandagmorgen bleek dat ze nog een veer over hadden gehouden. De oorzaak was snel gevonden: Eurlings, was de grote afwezige. Ze probeerden die overgebleven veer ook weer bij Eman te plaatsen. Hij weigerde echter resoluut en zei tegen Balkenende: laten we deze veer aan een vrouw vergeven die het verdient heeft. Alice heeft haar billen niet dichtgeknepen.

  2. Niemand hoeft zich zorgen om Aruba te maken. Balkenende en Hillen hebben deze week al weer flinke veren in elkanders kont gestoken.

    Dat geeft Eman en consorten weer energie om (tijdelijk) verder te fladderen en Haantje de voorste te kraaien.

    De windmolens en zonnepanelen zullen Aruba gaan redden. Wind en zon zijn toch gratis nietwaar. En wind verkopen kan ook geld opleveren. “Europe meets the Americas” heeft al een belangrijke investeerder binnen gebracht, met wel 11 medewerkers: TNO.
    Niet niks voor zo’n klein eilandje. Dat TNO zelf recht gehouden wordt door subsidies, is bijzaak. Die elf medewerkers geven een enorme spinn-of. Bakkers, slagers, kantoorartikelenverkopers en vele andere dienstverleners draaien overuren.

    Aruba komt er wel. Ik weet het zeker, dankzij een onderzoek bij de 600 adviseurs van de regering. Zij hebben mij allemaal verzekerd dat er niets aan de hand is op Aruba..

    We moeten gewoon even geduld hebben. Dus niet drammen, geduld hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *