ASPD mist solidariteit

WILLEMSTAD — ASPD, de gepensioneerdenvereniging van voormalige CDM-werknemers, maakt zich zorgen over het gebrek aan solidariteit in de maatregelen die de huidige regering heeft doorgevoerd. Dit is volgens de ASPD vooral terug te vinden in de manier waarop gepensioneerden zijn behandeld bij de invoering van de basisverzekering ziektekosten (bvz).

De ASPD hield eind februari een studiedag waarin zij samen met haar leden stilstond bij ontwikkelingen zoals het regeringsbeleid, de introductie van de bvz per 1 februari en de aanpassing van het pensioenstelsel op Curaçao.
De gepensioneerdenvereniging constateert in dit verband dat de bvz geboren is, zonder enige vorm van solidariteit.

Gepensioneerden en ouderen worden ernstig gemarginaliseerd door hen af te sluiten van vergoedingen op algemene zorg voor ogen en tanden. Maar dit geldt ook voor de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd van 60 naar 65 zonder rekening te houden met de gevolgen hiervan voor de meest zwakkeren in de samenleving, die al jaren lijden onder de hoge kosten van het levensonderhoud op het eiland”

, aldus ASPD-voorzitter Fructuoso Edgar Wanga.

De ASPD-voorzitter benadrukt dat zijn vereniging er geen voorstander van is dat de sociale fondsen op het eiland in de gevarenzone terechtkomen of in een situatie geraken waardoor ze niet meer in staat zijn om de kosten gemoeid met medische zorg en uitbetaling van pensioenen te kunnen betalen.
In dit verband stelt Wanga dat de ASPD, als lid van het platform van gepensioneerdenverenigingen, zich sterk maakt voor een compromis waarbij alle instanties en burgers van Curaçao die over een bepaald inkomen beschikken op een adequate, structurele en gecontroleerde wijze gaan bijdragen aan sociale fondsen.

“Wij constateren dat er sprake is van een almaar toenemend gebrek aan eenheid en gezamenlijke actie op het gebied van het verstrekken van collectieve informatie door de verschillende gepensioneerden- en ouderenorganisaties op het eiland.
Er is ook sprake van een gebrek aan eenheid in gedachte en handelen tussen deze organisaties en het lokale vakbondswezen.
Onze enige hoop is nu wachten tot het moment dat de regering een flankerend beleid introduceert, werk maakt van een algemeen pensioen, de controle op lokale prijzen versterkt en gaat eisen dat iedereen die over een inkomen geniet aan de sociale fondsen op het eiland gaat bijdragen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *