Blog Arthur Donker | Cat soup

Blog Arthur ‘je blijft lachen op deze klip’ Donker | Foto Persbureau Curacao

Blog Arthur ‘je blijft lachen op deze klip’ Donker | Foto Persbureau Curacao

Ik zat van de week ergens een biertje te drinken waar ze van die lange picknicktafels hebben en iedereen gezellig aan tafel zit en je voordat het weet betrokken wordt bij het gesprek van de anderen. Het kan heel gezellig zijn. Er kwam een groepje mensen binnen die wilde gaan zitten, maar aangezien alles zowat vol was vroegen ze mij of ze bij mij mochten zitten en natuurlijk zeg ik nooit nee en gingen ze zitten.

Iedereen stelde zich voor en bestelde wat te drinken. Een scheen een kok te zijn in een van de grote Amerikaanse hotels hier en die zat vol trots te vertellen wat hij allemaal deed en probeerde duidelijk indruk te maken op de vrouwen in de groep door te vertellen hoe ze de sausjes moesten maken en over de 5 basis sauzen etc. De man had het steeds over Cat Soup.

Ik vroeg hem of hij misschien Ketchup bedoelde en hij zei: “Je weet het toch Cat Soup!” Ik pakte een fles ketchup van een van de andere tafels en vroeg hem waar hij Cat Soup zag staan. “Ja, maar iedereen noemt het zo”

Ik zei: “Dus als iedereen van de brug afspringt, spring jij ook” Deed mij denken aan de stelling van de aanhangers van Gerrtit Schotte die zeggen ook van “Ja maar alle andere politici voor hem hebben ook gestolen en waren ook corrupt en waarom moet Gerrit wel de bak in en zij niet?”

Ik zei: “Als jij naar Amerika gaat en je vraagt aan de ober of hij Cat Soup heeft zal zijn eerste reactie zijn, “Sir we have French Onion Soup, Broccoli soup and soup of the day, but no Cat Soup”. De hele tent zal dan dubbel liggen van het lachen en jij zult dan kwaad worden en Tula en zijn moeder erbij halen omdat jij je gediscrimineerd voelt, want volgens jou moet iedereen maar weten what the hell Cat Soup is!

Meneer begon een beetje agressief te worden en ik dacht dat ik maar beter weg kon gaan voordat ik een mes tussen mijn ribben kreeg en wenste iedereen een bon dia en begon weg te lopen. Ik draaide mij om en zei tegen hem “By the way, het is Sirloin niet Sierloin steak” want hij had het de hele avond over Sierloin steaks.

Mijn god, een kok die niet eens de correcte namen weet van wat hij klaar moet maken, ben ik blij dat hij niet mijn apotheker is. Ik dacht, in deze tijd van smartphones is onwetendheid geen handicap maar een keuze. Ik hoorde ergens achter mij een bekende vloek wat met mijn moeder te maken had en moest eigenlijk lachen want ik zag hem al in een Amerikaans restaurant keihard roepen om Cat Soup.

Ik blijf lachen op deze klip geloof me!
Arthur Donker

14 Reacties op “Blog Arthur Donker | Cat soup

  1. Vervelend

    Cerebraal minder bedeeld. Heeft zijn eigen hersenen mogelijk op een bord uit zijn eigen keuken laten vertrekken 🙂

  2. Dotu di ta basta.

  3. Ben effe weer op mijn dushi isla. Isla querida.
    De Extra vanmorgen: Lo por ferwaktu “eskus” pa no nombra Dina Daal na CTB.

    De taalkundigrn die mijn dushi Papiamento hebben ontwikkeld hebben het helemaal vern** kt.
    Dit krijg je nooit meer goed. Dal bay shon nan.

  4. “Ik schrijf oals ik het uitspreek” was toch de topic?

  5. Redactie

    Oke mensen en weer allemaal ON TOPIC. Het was even lachen om al die geformuleerde Ik schrijf zoals ik het uitspreek.

  6. En ook op de ayfong.

  7. Miejami pietzjer

  8. Wie spelen er? De Niejok Jenkies? Die hebben een goede menedzjur.

  9. Bibol was ook te zien op de aypet.

  10. Vanavond lekker naar beisbal kijken.
    Dat kun je ook via je compjuter doen.
    Op montanja heb je een goede signaalontvangst.

  11. Héél herkenbaar, Arthur.
    Mijn oma had in haar medicijnkastje een potje zalf, met een sterke geur. Een soort Tigerbalsum maar dan zonder logo’s of andere versieringen. Gewoon een bruin potje met een apothekersetiket.

    Of je nu pijn had aan je knie, neus, oorpijn of verkouden was: oma kwam je redden met haar “toverzalfje” Voorzichtig werd dan een dun laagje op het zieke deel van je lichaam gewreven. Oma was héél zuinig op haar potje. “Paraa Uusuu”zo noemde ze haar toverzalf.

    Waar je het kon kopen, of wat er inzat: daar gaf oma géén antwoord op.
    Het toverzalfje – Paraa Uusuu – was háár geheim. Daar mochten absoluut géén verdere vragen over gesteld worden.

    Toen we later naar school gingen en iets wijzer werden, durfden we onze wijsheid absoluut niet met oma te delen. Oma’s karakter leende zich niet voor een discussie met snotneuzen. Een korte snau en corrigerende tik werd dan vaak je deel.

    In mijn medicijnkastje staan nu óók apothekers- potjes en flesjes. De waarschuwende teksten – op het etiket – staat vaak in het rood gedrukt, met grote letters “para uso externo únicamente”

  12. Yep, helemaal waar.
    Wanneer ik effe buiten wil lopen, trek ik m’n “kèds” aan om ietjes harder te lopen dan een “katapila” en zodra ik weer thuis ben loop ik regelrecht naar de “frishidèr” om de “pòtèm” op te warmen.

  13. Ik moet lachen terwijl ik dit op m’n “leptop” lees.

  14. ArubaObserver

    Geweldig !! Helaas zijn er genoeg meelopers en die denken ook jammer genoeg het altijd beter te weten en ook nog het is altijd de schuld van een ander of makkelijk te roepen Ik word gediscrimineert . Als je weet wie je bent en wat je ervoor staat, krijgen ze je nooit Klein. En beste oplossing is weg lopen , en negeer alle negatieve en onzin !!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *