Blog Arthur Donker | Happy Valentine!

Blog Arthur ‘je blijft lachen op deze klip’ Donker | Foto Persbureau Curacao

Blog Arthur ‘je blijft lachen op deze klip’ Donker | Foto Persbureau Curacao

Vorig week-end zag ik iets in een winkel wat mijn interesse opwekte aangezien het Valentine’s Day was wilde ik iets speciaals voor mijn vriendinnetje kopen. Wat ik tegen kwam was een 100.000 volt zak/tas formaat tazer pistool.
De effecten van de tazer zouden van korte duur zijn zonder langdurige na effecten voor de aanvaller, zodat ze genoeg tijd heeft om veilig weg te lopen.
Prachtig !

Om een verhaal kort te maken heb ik dat ding gekocht en mee naar huis genomen heb er twee batterijtjes in gedaan en drukte op de knop.
Nada, niks, ik was teleurgesteld.

Ik begreep later dat als ik de knop indrukte en het tegen een metalen voorwerp aan drukte ik een blauwe boog van elektriciteit kreeg wat heen en weer tussen de twee uiteinden sprong. Prachtig!

Ok, dus ik was alleen thuis met dit nieuw speelgoed, denkende dat dit kan toch niet zo slecht zijn met alleen maar twee batterijtjes toch?

Daar zat ik dus in mijn luie stoel terwijl onze kat Gracie mij aandachtig bestudeerde terwijl ik de instructies las en denkende dat ik dit echt een keertje moest uitproberen op een object van vlees en bloed.

Ik moet zeggen dat ik heel even (alleen maar een fractie van een seconde) dacht om Gracie te zappen maar bedacht me net op tijd. Het is zo’n lieve poes!

Maar als ik dit aan mijn vriendin zou geven om tegen een aanvaller te gebruiken wilde ik wel de zekerheid hebben dat het echt werkt zoals ze het adverteren, ben ik verkeerd?

Dus, daar zat ik dan met mijn shorts aan en een t-shirtje met m’n bril op mijn op de brug van mijn neus met de instructies in een hand and de tazer in de andere.
Volgens de instructies moest een korte één seconde stroomstoot de aanvaller shokeren en in de war brengen en een twee seconde stroomstoot zou een spastisch effect op de spieren hebben en verlies van controle van alle functies van het hele lichaam teweeg brengen en een drie seconde stroomstoot zou de aanvaller op de grond laten spartelen als een vis uit het water.

Elke stroomstoot langer dan drie seconde zou zonde zijn van de batterijtjes.
Al die tijd zit ik naar dat kleine apparaatje van ongeveer 10 centimeter te kijken met een diameter van nog geen vijf centimeter geladen met twee kleine penlight batterijtjes terwijl ik dacht van “Dat kan toch niet!”

Wat daarna gebeurde is bijna niet te beschrijven, maar ik zal mijn best doen.
Ik zat daar in m’n uppie, Gracie zat me nieuwsgierig aan te kijken alsof ze wilde zeggen “ Niet doen stommerd” terwijl ik dacht een kleine stoot van zo’n klein dingetje kan nooit zo slecht zijn en besloot het uit te proberen en mijzelf en mij een één seconde stoot te geven alleen maar om het uit te proberen.

Ik drukte de twee uiteinden tegen mijn huid aan en drukte op de knop!
Allejesus, mijn God wat was dat in Godsnaam?

Ik weet zeker dat de Hulk door de zijdeur naar binnen is gekomen en mij op de grond heeft gesmeten.

Ik kan me vaag herinneren dat ik in de foetus positie wakker werd, met tranen in mijn ogen, mijn lichaam zeiknat, mijn tepels in brand, mijn kloten nergens te vinden, met mijn linker arm op een hele rare manier onder mijn lichaam geplaatst en een tintellend gevoel in mijn benen.

De kat miaauwde op een manier wat ik nooit eerder had gehoord terwijl ze zich angstvallig aan een schilderij boven de eettafel vasthield omdat ze bang was door mijn rondvliegend spartellend lichaam geplet te worden.

Mocht u de behoefte hebben om uzelf met een tazer te zappen, een waarschuwing, er bestaat niet zo iets als een stroomstoot van een seconde als je jezelf zapt!

Je zal dat ding niet meer los kunnen laten totdat het uit je handen is gerukt door jouw spartellend lichaam wat door de huiskamer vliegt.

Een drie seconde stoot zou conservatief beschouwd kunnen worden.
Een minuut later (Ik weet het niet zeker omdat tijd een relatief iets is op at moment) kwam ik bij, ging overeind zitten en bekeek het landschap.
Mijn kromgebogen bril lag op in een bloembak, mijn luie stoel op z’n kop en ongeveer twee meter verder, mijn triceps en beide tepels waren nog aan het stuiptrekken, mijn gezicht voelde aan alsof het platgespoten was met Botox en mijn onderlip leek wel 80 pond te wegen.

Ik had totaal geen gevoel in mijn mond en kwijlde als een baby. Schijnbaar had ik ook mijn broek volgescheten maar was te verdoofd om het zeker te weten.

Mijn reuk was totaal weg en ik zag een kleine rookwolk boven mijn hoofd wat mij deed denken dat het uit mijn haren kwam.

Ik loop nog steeds naar mijn kloten te zoeken en geef een grote beloning uit voor diegene die ze weer veilig terug kan brengen.

Ik blijf lachen op deze klip, als een boer die kiespijn heeft!

Arthur Donker

P.S. mijn vriendin kan niet ophouden met lachen om mijn ervaring, vond het cadeautje fantastisch en dreigt mij tegenwoordig er mee.

4 Reacties op “Blog Arthur Donker | Happy Valentine!

  1. Hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahah……….geweldig, hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahaha! Inderdaad Arthur, je blijft lachen op deze klip!!
    Zeker in deze donkere tijden waarin de demonen van MFK, Dos Santos en ander addergebroed weer vanonder hun steen vandaan kruipen om te proberen de bevolking van Curacao uit te knijpen ten voordele van hun eigen portemonee!!

    Dank je wel, Arthur!!

  2. En dan. is dit nog maar een stroomstootwapen, waarbij direct contact noodzakelijk is. Een taser is ook een stroomstootwapen, maar dat schiet twee miniscule harpoentjes af, die via een dunne draad met het wapen verbonden zijn. Effectief op een meter of vijf afstand.
    Voordeel : er vallen geen doden en zelden gewonden.

  3. Heerlijk verhaal, Lachuh.. :-))

  4. Waren die dingen hier niet verboden, net als pepper sprays? Ik kan me vergissen natuurlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *