Boek | Antillen in nieuw boek Van Raak

‘Wiels kondigde na de verkiezingen van 2012 een strijd
aan tegen de onderwereld; kort daarop werd hij vermoord’

De moord op Helmin Wiels en de maffia worden uitvoerig beschreven in het boek

De moord op Helmin Wiels en de maffia worden uitvoerig beschreven in het boek “Op zoek naar ons”. Auteur Tweede Kamerlid Ronald van Raak

Willemstad/Den Haag – Ronald van Raak, Tweede Kamerlid voor de Socialistische Partij (SP), publiceert vandaag een bundel met columns die verschenen zijn in verschillende publicaties.

Twee columns gaan over de Caribische eilanden, getiteld ‘Moord en maffia op de Antillen’ en ‘De knellende band van het Koninkrijk’ dat hij samen schreef met VVD-collega André Bosman en dat op 1 december 2014 verscheen in de Volkskrant.

"Op zoek naar ons" Door Ronald van Raak

“Op zoek naar ons” Door Tweede Kamerlid drs. Ronald van Raak

Het boek draagt de titel ‘Op zoek naar ons’ en aan het einde van het boek schrijft Van Raak dat sommige columns voor het boek grondig zijn herzien. De column ‘Moord en maffia op de Antillen’ begint met:

,,In oktober 2012 stuurde de controversiële Curaçaose politicus Helmin Wiels mij een open brief, waarin hij zei een start te willen maken met onderhandelingen over onafhankelijkheid van zijn eiland. Wiels was weliswaar een socialist, maar we hadden toch voortdurend conflicten.”

Van Raak refereert aan de bijeenkomst van parlementariërs op Sint Maarten waarbij de Curaçaose delegatie uiteindelijk de vergadering verliet, maar ook de ‘bodybags’ die Wiels (Pueblo Soberano) genoemd heeft waarin Europese Nederlanders terug naar Nederland gestuurd zouden worden.

Hij beschrijft de periode na 10-10-‘10 en de samenwerking tussen Wiels en Gerrit Schotte (MFK).

,,Onder premier Schotte kwam het nieuwe land snel in de greep van de maffia, die ook een belangrijke financier was van Schotte.

Op 5 mei 2013 werd Wiels door de onderwereld van Curaçao vermoord”,

aldus Van Raak, die over de PS-leider even later schrijft:

,,Wiels was een opmerkelijke politicus, omdat hij oog had voor de belangen van de arme bevolking. Hij was een van de weinige politici die ik destijds op Curaçao ontmoette die naar mijn overtuiging streed voor het algemeen belang en de politiek niet alleen zag als een middel om zichzelf te verrijken.

Wiels was een maatschappelijk werker, die heel goed wist hoe de rijken op Curaçao zich verrijkten, ten koste van de gewone bevolking. Hij ging de politiek in om zich te verzetten tegen de oude kliek, die het eiland had uitgeleverd aan de witteboordencriminelen die het eiland gebruikten als een belastingparadijs.”

,,Wiels was ook een opmerkelijke persoon. Voor Nederlandse politici was hij ontoegankelijk, het was bijna niet mogelijk om door zijn geschreeuw en getier zijn ware gedachten en gevoelens te achterhalen. Voor de mensen op Curaçao was hij echter heel toegankelijk, hij sprak hun taal en begreep hun problemen. Wiels steunde in 2010 de regering van Schotte, een stroman van de maffia. Maar na veel ruzie liet hij Schotte in 2012 weer vallen. Hij won de verkiezingen en steunde een nieuwe regering – zonder de partij van Schotte. Daarna kondigde Wiels een strijd aan tegen de onderwereld. Kort daarop werd hij vermoord.”

Van Raak beschrijft de wanpraktijken van Schotte en steekt ook hand in eigen boezem:

,,Het is wel mede de schuld van Nederland dat Schotte aan de macht kon komen, omdat onze regering in 2010 had nagelaten een goede screening voor ministers te regelen.”

Ook Sint Maarten wordt niet ‘gespaard’ en het Kamerlid beschrijft het als een eiland met een dunne scheiding tussen onder- en bovenwereld. Als voorbeeld wordt het filmpje op internet genoemd waarop te zien is hoe toenmalig parlementslid Patrick Illidge het bordeel Bada Bing binnenloopt om duizenden euro’s op te halen voor voorgunningen voor illegale prostituees.

,,Dat was waarschijnlijk in opdracht van toenmalig minister van Justitie Roland Duncan, die ook bordelen bezit”,

zo schrijft hij erbij. Hij beschrijft eveneens Theo Heyliger, die verdacht wordt van miljoenenfraude bij het kopen van stemmen en het omkopen van parlementariërs. Van Raak:

,,Eind 2006 werd ik woordvoerder Koninkrijk in de Tweede Kamer. Daar vond ik voor mijzelf toen een mooie taak weggelegd.

Na onderzoek bleken op de eilanden vijftien speciale zones te bestaan, waar honderden bedrijven waren gevestigd die geen belastingen betaalden. Samen met banken en casino’s, consultants en fiscalisten, vormden deze zones een netwerk voor het witwassen van drugsgeld.”

En tot slot schrijft hij – weer – over de moord op Wiels:

,,Zolang niet duidelijk is wie de opdrachtgevers zijn, blijft dit kleine eiland in de greep van de internationale maffia.

In de Tweede Kamer heb ik een geheim postvakje, waarin ik vaak geheime informatie vind. In dit postvakje liggen ook verslagen van financiële instellingen en de geheime dienst van Curaçao, over activiteiten van (oud-)ministers en hun verhouding tot de onderwereld.

De moord op Wiels heeft tot een diepgaand onderzoek geleid, en binnenkort zullen de opdrachtgevers hopelijk worden opgepakt. Dat heeft echter weinig zin als daar weer nieuwe boeven voor in de plaats komen.”

Link naar “Op zoek naar ons

Bron: Antilliaans Dagblad/Van Gennep boeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *