Column Van Aller – De Vries | Veelzijdig fenomeen

©2016 Renée van Aller en John de Vries

Professor mr. Jop Spruit

Professor mr. Jop Spruit

Professor mr. Jop Spruit is bekend in het hele Koninkrijk. Hij is emeritus hoogleraar Rechtsgeschiedenis. Hij gaf velen les in het Romeinse recht in Utrecht, Curaçao, Aruba en elders. Ook werkte hij jaren aan de vertaling uit het Latijn van het Corpus Iuris Civilis van Justinianus. Het verscheen in 13 kloeke delen.

Zoals de wortels van het Nederlands burgerlijk recht uit het Romeinse rechts stammen, zal de studie daarvan bijdragen aan de rechtseenheid, vooral in het Koninkrijk en misschien ook nog in Suriname, Indonesië en het Europese continent.

Corpus Iuris Civilis
Het Corpus Iuris Civilis is een verzameling van wetten en rechtskundige uitspraken betreffende burgerlijk recht, samengesteld in opdracht van de Romeinse Keizer Justinianus tussen 529 en 534 en gold in die tijd als het Wetboek.

Musiceren in woorden en klanktonen
De vader van vermelde eminente jurist gaf generaties de mogelijkheid te genieten van klassieke muziek, als dirigent van het Omroeporkest. Op 16 juni 2016 presenteerde professor Spruit een belangwekkend boek over zijn vader: “Henk Spruit, dirigent van het Omroeporkest. Een levensschets in dertig miniaturen.” De presentatie vond plaats in het Letterenhuis, een passende omgeving van uitzonderlijke allure. Muziekliefhebbers, kenners en sprekers waren aanwezig. Ter gelegenheid van de boekpresentatie werd de Symfonie in d mineur, ook bekend als “Die Nullte” (WAB 100) van Anton Bruckner virtuoos vertolkt.

Prof. Jop Spruit over dirigent Henk Spruit (1906-1998)
Jop Spruit (1937) was in zijn werkzame leven hoogleraar Romeins recht. Op muziekgebied publiceerde hij o.a. Van vedelaars, trommers en pijpers (Utrecht, 1969) en talrijke muziekrecensies in dagbladen. Hij was ook voorzitter van het Alphons Diepenbrock-Fonds, algemeen voorzitter van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst en bestuurslid van de Stichting tot behoud van de Utrechtse monumentale orgels. Henk Spruit (1906-1998), zijn vader, was violist van het Utrechts Stedelijk Orkest (waarmee hij herhaaldelijk onder Mengelberg optrad) en vervolgens jarenlang dirigent van het Omroeporkest.

Briller par son absence
Henk Spruit heeft als ‘radiodirigent’ zijn stempel op het naoorlogse Nederlandse muziekleven gedrukt. Zijn zoon Jop Spruit schetst in dit dirigentenportret in grote lijnen — maar met oog voor details — de faits et gestes van een belangrijk en ten onrechte vergeten uitvoerend musicus. Jop Spruit vergezelde in zijn jeugdjaren zijn vader Henk Spruit bij veel van de belangrijke uitvoeringen die deze in de studio’s en concertzalen dirigeerde. Met de neus vooraan zat hij geregeld in de dirigentenkamer en maakte daar kennis met veel vooraanstaande musici. Die herinneringen vormen het vertrekpunt voor dit boek.

De auteur gebruikte voor het schrijven van dit portret divers bronnenmateriaal, zoals programma’s van concerten en de naar aanleiding daarvan geschreven recensies, persoonlijke documenten, archieven, brieven van componisten en ook interviews die zijn vader gedurende diens loopbaan zijn afgenomen en die werden gepubliceerd in radiogidsen en dagbladen. En natuurlijk de bewaard gebleven muziekopnamen van Henk Spruit. Ze geven inzicht in diens beweegredenen en opvattingen als dirigent en als musicus. Een typerend tijdsbeeld van een begaafd musicus.

Zoals de radio vele generaties leerde genieten van muziek en hoorspelen zoals Paul Vlaanderen, is nu het virtuele tijdperk aangebroken. De luistercultuur van de radio leerde concentratie. Dat is bij de kijkcultuur veel minder. Vandaar ook de concentratie problemen van kinderen op school, die alleen op hun smartphone willen kijken. Iedereen is teruggetrokken in zichzelf en gericht op piepen, vegen en klikken. De smartphone is een geweldig verdienmodel. Alle movers&shakers willen het laatste model. We kunnen niet zonder een smartphone, denken we.

Er wordt gebeld in de auto, op de fiets, in de opera, in het openbaar vervoer en op de sportschool. Het openbaar vervoer levert een saillant beeld van deze ontwikkeling. Velen -behalve bejaarden en babies- bestaan alleen nog virtueel en zitten moeiteloos uren te turen op zo’n kakelend beeldscherm. Op kantoor moet er veel geloerd worden en gewhatsappt. Voorlezende ouders houden lastige kinderen zoet met de smartphone of tablet. Kinderen krijgen de eerste smartphone al op 10 jarige leeftijd. Veel ouders zijn nog verslaafder aan het flitsende venster dan hun kinderen. Bij menig examen moet erop gewezen worden dat alle telefoons uitgezet moeten worden. Veel ouders willen dat hun kinderen altijd bereikbaar zijn. Hoeveel kinderen gamen of appen of kijken series ’s nachts in plaats van te slapen? Hoeveel kinderen worden het slachtoffer van pesterijen en sexting?

“Uit een recent artikel in Vrij Nederland blijkt dat een derde van de jonge docenten voor hun dertigste het onderwijs verlaat. Als belangrijkste reden noemen ze de werkdruk. Maar zou de onmogelijkheid om de aandacht van kinderen vast te houden, niet ook een belangrijke rol spelen? Je doet je best om een goede les voor te bereiden maar moet het afleggen tegen dat onzichtbare, onhoorbare, trillende ding. Nergens in de wereld zijn leerlingen zo ongedisciplineerd en ongemotiveerd als in Nederland, zo maakte de OESO onlangs bekend.”

Het nieuwe boek van Jop Spruit over die ontwikkelingen in de hedendaagse jeugd (zoals bij zijn kleinkinderen) is een literaire mogelijkheid. Het past naadloos in zijn eigen ontwikkeling en in die van zijn vader. Vastleggen van wat generaties bezig houdt is een gave die glorieus is weergegeven. Renée van Aller

Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries schrijven hun artikelen vanuit een veelzijdige vakkundigheid voor de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe. Vanuit hun kennis en ervaring, toetsen ze de theorie in de praktijk. Renée werkte als jurist lange tijd voor de Universiteit van Aruba en de Arubaanse overheid. John J.P. de Vries was jarenlang werkzaam als jurist bij de overheid en voormalig hoofd van de Arubaanse veiligheidsdienst. Zij presenteren een analytisch en onderbouwd oordeel op actualiteiten. Op alle artikelen rust het copyright bij zowel de Knipselkrant Curaçao en Amigoe als de Auteurs.

Publicatie door: Knipselkrant Curaçao © 2010-2016

5 Reacties op “Column Van Aller – De Vries | Veelzijdig fenomeen

  1. Ze verdienen het niet maar “krijgen” het, of eigenlijk, het volk geeft het!!

  2. @Renée van Aller

    Een helder verwarrend antwoord op mijn opmerking, dat Willem Mengelberg – een huichelaar – niet kan dienen als voorbeeld voor de jeugd.

    Wat Mengelberg met Tolkien te maken heeft ontgaat mij.

    Alhoewel… ooit stelde ik aan de mede-oprichter van het Tolkien Genootschap, Theo de Feber, de vraag:” Theo wat boeit jou zo in Tolkien?”

    Zijn simpele antwoord was: “de onwerkelijkheid die gebracht wordt als werkelijkheid”

    Theo wist en weet het niet, maar hij gaf in 2002 al het antwoord op uw reactie en eigenlijk ook op uw column.

    Tja… dus toch Tolkien.

  3. Renée van Aller

    Soms is het lastig te besluiten wat goed of verkeerd is. Niet iedereen (h)erkent dat verschil. “One app to rule them all” zegt Marc Hijink, technologieredacteur van het NRC-Handelsblad op 23 juli 2016 in dezelfde krant. Hij parafraseert hier de bekende trilogie van J.R.R. Tolkien “In de ban van de ring.” De ring zegt in elfenrunnen: “One Ring to rule them all, One ring to find them; One ring to bring them all and in the darkness bind them.” Eén Ring om allen te regeren, Eén Ring om hen te vinden, Eén Ring die hen brengen zal en in duisternis binden. Het is duidelijk in het boek wat goed en fout is.
    “Chat-apps veranderen in complexe besturingssystemen die traditionele apps vervangen. De concurrentiestrijd tussen de grote techbedrijven mondt uit in een chat-oorlog en het eerste slachtoffer is de consument, die gebombardeerd wordt met oplossingen op zoek naar een probleem,” stelt Hijink spits. Willen wij die toekomst of gooien we alles in een goed verzorgde besteklade?

  4. Je ziet het zelfs bij de Statenvergaderingen. Daar zitten Statenleden (waaronder de MFK criminelen Schotte, Constantia en Thode, maar ALLE fracties maken zich er schuldig aan) tijdens vergaderingen massaal te spelen met laptop, tablet en smart phone.

    Terwijl ze daar een salaris van 15,000 in de maand zitten te verdienen!

    Wat voor een voorbeeld ben je voor je volk?

  5. Geweldige column, van Justinianus, met een hink-stap-sprong via Willem Mengelberg bij de huidige smartphone-verloedering uit komen.

    De klank van muziek klinkt helder door de column heen. Maar plotseling hoor ik een valse noot: Willem Mengelberg? De vriend van Reichskommissar Seyss-Inquart? De befaamde dirigent die al zijn onderscheidingen moest inleveren, na de oorlog. Die mag uit het rijtje geschrapt worden, de huichelaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *