Column Curacao | Een bezorgde oude dag

Column Renée van Aller en John de Vries

Column Renée van Aller en John de Vries | Een bezorgde oude dag

Column Renée van Aller en John de Vries | Een bezorgde oude dag

Regelmatig schreven wij over de ambtelijke Antilliaanse en Arubaanse pensioenregelingen (de verdwenen premies) en de algemene pensioenregeling (LAP) die Aruba per 1-1-2012 invoerde. Volgens Shakespeare ‘much ado about nothing’. Een pensioenopbouw van maandelijks 2%, 3% of 6% van de loonsom, minus de AOV franchise, is de moeite niet waard.

Een levenslang maandelijks pensioen van enige betekenis, kan daarvan niet worden opgebouwd. Ook een toereikende lijfrente kan daarvan niet worden gekocht.

Het Curaçaose Statenlid, mevrouw Omayra Leeflang heeft zich in de materie verdiept. Hebben andere bestuurders dat ook gedaan? Als het dezelfde regeling wordt als de Arubaanse, lijkt het nutteloos. Voor een toereikende pensioenopbouw moet 40 jaar lang minstens tussen de 20% en 30% van de jaarlijkse loonsom worden gespaard, minus de AOV franchise.

In Aruba wordt deze algemene nieuwe pensioenregeling uitgevoerd door de Fatum en de Ennia. Zijn zij wel de juiste keuze om een lege pensioenregeling te verduurzamen? Bovendien met de huidige dalende rente en rendementen, ziet de toekomst van de Arubaanse LAP-verzekerden er treurig uit. Daar zal voorlopig geen verandering in komen. De enige die erop vooruit lijken te gaan zijn de verzekeringsbedrijven.

De kosten zijn jaarlijks gemiddeld 10% of meer van het gespaarde bedrag. Ook moet worden opgelet dat bij overlijden voor de pensioendatum het spaargeld niet vervalt aan de verzeke-ringsmaatschappij. Bovendien moet er voldoende toezicht zijn en goede voorlichting worden gegeven. Dat toezicht laat in Aruba veel te wensen over, evenals informatie. Het heeft drie jaar geduurd en veel aandringen voordat wij inzage kregen in de kosten en rekenvoorbeelden.

Weggegooid geld?
De waardeoverdracht moet ook goed worden geregeld als de werknemer naar een andere werkgever gaat. De pensioenverzekering moet niet steeds voor een korte periode gelden (5 jaar). Dat zullen wel eisen geweest zijn van de verzekeringsmaatschappijen (Ennia en Fatum).

De te betalen rente moet vaststaan en aangepast kunnen worden op inzichtelijke wijze aan de economische ontwikkelingen. Op het rekenvoorbeeld valt te zien dat de kosten (beheerskosten en risicopremie partnerpensioen, overlijdensrisico) te hoog zijn. De reden daarvoor is onduidelijk.

De ontwikkeling van rente/rendement is obscuur. De soorten beschikbare lijfrentes zijn onbekend. Afl. 4358,- wordt per jaar als pensioen uitbetaald, als de betrokkene waarvan we het rekenvoorbeeld zagen met pensioen gaat in 2019. Zij is dan 62½ en heeft sinds 2013 pensioen betaald (15%). Er heeft geen waardeoverdracht plaatsgevonden van het eerdere pensioen bij de vroegere werkgever. Betrokkene was daar in dienst sinds 2007.

Alle werknemers werd verzekerd, dat ze niet achteruit zouden gaan toen ze overgingen naar de overheid. Dat bleek onwaar. Ze werden geen ambtenaren. De werkgever bespaarde 6½ op de pensioenpremie. Die ging van 19% naar 15% met een aanzienlijke verhoging van de premie voor de werknemers.

De ambtenarenschalen zijn wel van toepassing, maar er worden geen periodieken uitbetaald. De premie gelijk bedrag en bashi premie worden jaarlijks uitbetaald, maar de werkgever heeft al laten weten dat het geld op is. De vakantiedagen zijn verlaagd. Het nabestaande pensioen is op risicobasis en niet meer op kapitaalbasis. De werkneemster krijgt jaarlijks Afl. 4358,- gedeeld door 12 = Afl. 363,15 per maand. Of dat bedrag werkelijk voorhanden zal zijn, is de vraag. De Fatum en de Ennia willen de rente verlagen en de kosten verhogen.

Is het niet beter een pensioenfonds op te richten? Een pensioenfonds heeft meestal geen winstoogmerk. Bovendien als alles collectief is, kunnen de kosten beter in de hand worden gehouden. Er is dan geen sprake van woekerpolissen, zoals nu in Aruba nog te vaak het geval lijkt.

Vooral als een werknemer verzekerd is via een werkgever, die geen bedrijf heeft (bijvoorbeeld een inwonende dienstbode). In zo’n geval verdwijnt de helft van het spaarbedrag aan kosten, zonder enige uitleg. Kan het APNA/APC met een speciale afdeling een pensioenregeling niet efficiënter en deskundiger beheren?

Als dat zo is, dan moet de overheid de premies wel afdragen en niet heimelijk gebruiken als kasgeld. Het is opvallend dat de ambtenarenbonden en de Centrale Bank dat jarenlang door de vingers zagen. De eigen overheid die zijn ambtenaren willens en wetens te kort doet? Kan dat zo maar?
Is het niet verstandiger de AOV te verhogen, in plaats van een dergelijke ontoereikende algeme-ne pensioenregeling in te voeren? Kennelijk is de LAP-regeling ook bedoeld om op termijn de AOV te verlagen, of af te schaffen gezien de stijgende tekorten door mismanagement. De tekorten van het Curaçaose AOV fonds zijn al opgelopen tot 94 miljoen florin, meldde het AD op 16 maart 2015.

Royaal toegeeflijke waakhond
Kunnen toekomstige gepensioneerden niet beter zelf sparen? Deze pensioenregeling lijkt niet gericht op het belang van de toekomstige gepensioneerden.

Het lijkt meer gericht op winst voor de verzekeringsmaatschappij en op politici die zichzelf weer spectaculair kunnen complimenteren met de gedane loze beloftes. De AOV wordt op termijn afgeschaft. Onze geest is bedenkelijk van zijn ankers geslagen.

De parlementaire waakhond en die van de Centrale Bank moeten hun werk doen. Onze toezichthouders moeten zich angstaanjagend kwijten van hun wettelijke taken. Doen ze dat niet dan kunnen ze beter regenwormen met een stamboom gaan kweken, zegt onze waarheidsdeskundige TP.

Ook al zijn onze toezichthouders onzichtbaar, dan zien ze er nog uit of ze iets verraderlijks in hun schild voeren. Ze denken coöperatief voor ons en doen handenwrijvend zinloze suggesties. Als wij kritisch worden, vormt zich een rookgordijn. Er worden dan schimmige zinnen over ‘de vigerende regels’ of de Allerhoogste voorgedragen, in plaats van degelijk te besturen.

©2015 Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries schrijven hun artikelen vanuit een veelzijdige vakkundigheid voor de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe. Vanuit hun kennis en ervaring, toetsen ze de theorie in de praktijk. Renée werkte als jurist lange
tijd voor de Universiteit van Aruba en de Arubaanse overheid. John J.P. de Vries was jarenlang werkzaam als jurist bij de overheid en voormalig hoofd van de Arubaanse veiligheidsdienst. Zij presenteren een analytisch en onderbouwd oordeel op actualiteiten. Op alle artikelen rust het copyright bij zowel de Knipselkrant Curaçao en Amigoe als de Auteurs.

Een Reactie op “Column Curacao | Een bezorgde oude dag

  1. Pensioen: de fase tussen werk en zerk……
    in plaats van genieten van een (meestal) welverdiende rust, word je bestolen door de grote geldfabrieken 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *