Column Curacao | Nu of nooit

Column Renée van Aller en John de Vries

pensioen

Over de Curaçaose pensioenregeling

Omayra Leeflang heeft nog een lastige klus met de voorgestelde algemene Curaçaose pensioenregeling. Wenst de politiek een fatsoenlijke regeling voor de toekomstige gepensioneerde of niet? Gaat het om bluf en een dikbelegde boterham voor de verzekeringsbedrijven en de overheid?

Speelt het belang voor toekomstige gepensioneerde alleen in theorie, maar niet in de praktijk en blijft het bij loze beloften en geen opbouw van pensioen van enige betekenis? Welke woekerpolissen doen het goed in de rest van het Koninkrijk? Pensioenpolissen van verzekeringsbedrijven? Een postmoderne toepassing van het vertrouwensbeginsel, dat nergens op gebaseerd is?

Kommer en kwel
Het Financieele Dagblad (FD) meldde op 9 maart 2015, dat de commissie Verzekeraars die moest adviseren over de 7 miljoen klagende woekerpolisklanten in Nederland, meende dat dit niet moest worden opgelost door middel van individuele rechtszaken. Het lijkt erop dat de Commissie niet onafhankelijk is, maar het eigen product positief keurt.

“De term woeker slaat op de hoge kosten bij (pensioen)verzekeringen, maar daar houden de overeenkomsten tussen de verschillende beleggingsverzekeringen meteen op. Bij sommige soorten woekerpolissen is het de overlijdensrisicoverzekering die veel te duur is. Bij anderen zijn het de advieskosten en bij weer anderen zit het probleem in de beleggingskosten”.

Daarom is er lastig een nationaal akkoord te sluiten. Bovendien zijn verzekeraars en claimclubs onderling verdeeld over de oplossingen. Tenslotte is de politiek terughoudend over een oplossing.

“Als het akkoord te royaal is, moeten verzekeraars staatssteun krijgen. En als het mager is, dan is de minister al snel de kop van jut.”

De vraag dringt zich op waarom verzekeraars continue en structureel met dit soort gebrekkige producten komen en de overheid dit steeds weer laat gebeuren. En dat gebeurt overal in het Koninkrijk. Verzekeraars doen dat in eerste instantie om zichzelf te verrijken. Aruba heeft deze fout al gemaakt met de pensioenverzekeringen, die per 1 januari 2012 werden ingevoerd. Waarom zijn verontruste burgers niet aanwezig bij de behandeling van een dergelijk wetsontwerp in de Staten of wordt het niet inhoudelijk besproken in de Amigoe, het AD en op radio en tv? Laat de burger zich degraderen tot de spreekwoordelijke domme melkkoe?

“Wel wordt dit jaar een heel belangrijk arrest verwacht van het Europees Hof in Luxemburg, volgens het FD. Dat kan de zaak in beweging zetten, al zal er vermoedelijk eerst nationaal verder geprocedeerd worden. Als er keiharde jurisprudentie is, zijn verzekeraars misschien bereid om alle obstakels voor een centraal akkoord terzijde te schuiven. Verzekeraars die niet hun best doen om klanten met een woekerpolis te helpen aan een beter alternatief, kunnen een boete krijgen van de Nederlandse toezichthouder AFM. Met deze bevoegdheid, waarvoor het ministerie van Financiën op 9 maart 2015 een consultatiedocument publiceerde kan de AFM verzekeraars dwingen om hun klanten actief te benaderen. De AFM gaat eisen dat alle klanten deze behandeling krijgen. De stap betekent dat verzekeraars het woekerdossier voorlopig niet kunnen laten rusten. Ze moeten de klanten van beleggingspolissen benaderen met ten minste twee brieven en telefoontjes op meerdere tijdstippen. De nieuwe bevoegdheid staat los van de claims rond de woekerpolissen. Claimclubs richten zich vooral op de hoge kosten en daardoor gemiste rendementen tot nu toe, terwijl de AFM zich richt op de situatie in de resterende periode.”

Waar blijven de woekerclaims in Aruba en direct in Curaçao?

Toezicht slaapt?
De Centrale Banken van de verschillende landen moeten toezicht houden op pensioenfondsen en pensioenverzekeraars. Doen ze dat wel, of doen ze dat niet en hoe dan? Mogen ze geen daadwerkelijk toezicht uitoefenen? Welke politicus komt voor ons op, behalve mevrouw Leeflang en mevrouw Liberia-Peters?

Laten de heren het afweten, terwijl zij weten hoe de revolutie geleid moet worden in theorie? Laten zij in de praktijk de kiezers aan hun armzalig lot over of lijden zij ook aan een geringschattend en toenemend geheugenverlies, zoals zich zo frappant voordeed bij de vaderlandse politici Teeven en Opstelten?

©2015 Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller en John de Vries schrijven hun artikelen vanuit een veelzijdige vakkundigheid voor de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe. Op alle artikelen rust het copyright bij zowel de Knipselkrant Curaçao en Amigoe als de Auteurs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *