Column Den Cayente | Van Dam, Bosman, Knops, het Koninkrijk en het teken aan de wand

Column Arien Rasmijn

De vraag die de Arubanen aan zichzelf moeten durven stellen is: hoelang willen wij dit borderline-gedrag van aan de andere kant van de oceaan volhouden en wanneer gaan we eens zelf aan onze eigen bestendigheid en good governance werken voor wanneer we er alleen voor komen te staan

In Den Haag wordt nu – voor sommigen eindelijk – uitvoerig gepraat over de toekomst van het Koninkrijk. Alle eilanden behalve Saba kampen met grote financiële en/of bestuurlijke problemen. Iedereen in de Tweede Kamer maakt zich grote zorgen en de vraag is: wat nu? Laat Nederland ons het maar zelf uitzoeken of gaan ze zich juist meer met ons bemoeien? Dat zijn, en dan niet eens zo kort door de bocht genomen, de opties. Voor Aruba zouden ze allebei zo goed als onverteerbaar zijn. Aan de ene kant heb je het kenmerkend populistische en vooral ook laffe voorstel van André Bosman (VVD) om het Statuut om te gooien en anders maar helemaal op te blazen. Aan de andere kant heb je Chris van Dam (CDA) die juist de boel helemaal wil overnemen en zaken als rechtshandhaving in handen van de Rijksoverheid wil plaatsen.

Aruba, Curaçao en St. Maarten zitten alle drie net zo hard vast ‘between a rock and a hard place’. Zelf vind ik het al een teken van volwassenheid dat de drie landen elkaar niet (openlijk) de schuld geven ondanks dat we voor het gemak van de Kamerleden, de Nederlandse media en de bevolking daar zijn samengegooid in hetzelfde dossier (en dat terwijl van de drie St. Maarten het eiland is dat het écht te bont heeft gemaakt, maar goed daar hebben we het niet over).

Raymond Knops is de man met de hamer en het ziet ernaar uit dat hij die hamer gaat zwiepen in de richting van partijgenoot Van Dam. Reken dus maar op de komst van een bataljon van Hollandse ambtenaren naar De West. Het ziet ernaar uit dat St. Maarten dan ook als eerste aan de beurt is, als het aan onze vriend Kabouter Knops ligt. “Zeggen dat we ons terugtrekken is het slechtste wat we zouden kunnen doen, want dan laten we St. Maarten en de mensen over aan de bestuurders daar.” Duidelijke taal. Het is maar een kwestie van tijd voor wij aan de beurt zijn.

Dat heeft op zich niks te maken met hoe hard de huidige regering al dan niet haar best doet om zich aan de normen te houden en de kosten te drukken. Bij wijze van spreken stuurt het kabinet morgen alle overtollige ambtenaren naar huis en wordt de raffinaderij miraculeus heropend met een dikke gift van 600 miljoen van de nieuwe operator als dank voor de sleutels. Maakt niet uit, ze komen toch.

Het enige wat ze eventueel tegen zou kunnen houden is de apathie van hun achterban. Want vraag aan de gemiddelde Nederlander waar (we maken het even makkelijk voor ze) ‘De Antillen’ liggen op de wereldkaart en de kans is groot dat ze op een plek ergens midden in de Stille Oceaan wijzen. Of meteen roepen dat Nederland ons aan de hoogste bieder moet verkopen.

Nederland is een land van extremen geworden en de politiek is een afspiegeling daarvan. Of de boel opblazen, of hard ingrijpen. Alles om het enorm verschrompelde wereldbeeld van de burgers daar te bevestigen en hen te sussen. Het toeval wil dat wij nu te maken hebben met iemand die inmenging voorstaat. Aan wie altijd een Suit Supply of Hema had willen openen hier, zeg ik grijp nu je kans maar reken er niet te lang op. Want voor hetzelfde geld waait morgen een andere wind en wil de volgende pipo ons echt op Marktplaats zetten.

De vraag die de Arubanen aan zichzelf moeten durven stellen is: hoelang willen wij dit borderline-gedrag van aan de andere kant van de oceaan volhouden en wanneer gaan we eens zelf aan onze eigen bestendigheid en good governance werken voor wanneer we er alleen voor komen te staan.

Want het Koninkrijk zoals we het nu kennen gaat onherroepelijk kapot, de vraag is alleen wanneer. Kijk goed naar dat teken aan de wand en doe er wat mee.

Bron: Den Cayente

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Ariën Rasmijn (1975) is freelance journalist. Naast zijn publicaties in Amigoe en diverse andere media schrijft hij in deze column regelmatig over nieuws en politiek in Aruba. Hij stelt reacties op prijs via: [email protected] Lees meer….

7 Reacties op “Column Den Cayente | Van Dam, Bosman, Knops, het Koninkrijk en het teken aan de wand

  1. Gelukkig ligt het nooit aan de eilanders maar altijd aan die Europeanen.

  2. @Django
    100% mee eens.
    Zijn woordgebruik nodigen niet uit zijn stukje serieus te nemen.

  3. Mag ik ook wat zeggen?

    Deze kleine eilanden zijn ondanks 54 jaar statuut (1954), 50 jaar zwarte emancipatie & revolte (1967), 33 jaar status aparte (1986),
    9 jaar autonome status (2010), nog steeds niet in staat zichzelf goed en deugdelijk te besturen.

  4. Ariën Rasmijn geeft aan dat hij journalist is. Een kenmerk van een goede journalist is dat hij/zij zo objectief mogelijk is.
    Dat kan dan niet van dhr. Rasmijn gezegd worden. Bijvoeglijke naamwoorden in “laffe voorstel”, “Kabouter Knops” en typeringen als “de boel overnemen”, “bataljon Hollandse ambtenaren”, “Nederland is een land van extremen”… geven mij niet het gevoel dat hier een professionele journalist met de bekende 5 eigenschappen aan het werk is.
    Kortom: Doe grondig onderzoek, wees nieuwsgierig en ben objectief en schrijf vanuit een onderzoekende grondhouding. Eigen interpretaties en oordelen zijn niet van belang, laat dat maar aan de lezer over.

  5. Fred Schiedam

    Doordat de “Nederlandse Antillen” nooit blijk hebben gegeven zélf te werken aan bestendigheid van hun eigen bestuur (good governance) hebben zij zelf de bijl gelegd aan de wortels van het Koninkrijk.
    Niet Nederland is een land geworden van extremen, maar de “Antillen” zijn afgegleden in een “zakkenvullend, nepotistisch, corrupt” cultuur die vanzelfsprekend wordt gevonden, waarbij tegelijkertijd steeds Nederland de schuld krijgt toegewezen. Het wordt nu het moment dat de kiezers van deze “politici” zélf de rekening gepresenteerd krijgen.

  6. “De vraag is niet wanneer Aruba aan good governance gaat doen maar waarom Aruba,
    nooit aan good governance heeft gedaan,”.

    Het meest eerlijke antwoord op die vraag is omdat het dan heel zichtbaar wordt hoe opvallend slecht en onprofessioneel er gepresteerd wordt door bestuurders, en zolang niemand daar goed zicht op heeft kan men vrolijk door sukkelen en oplichten.

  7. Curacao revisited

    De vraag is niet wanneer Aruba aan good governance gaat doen maar de vraag is waarom Aruba, dat al sinds lange tijd status aparte heeft, nooit aan good governance heeft gedaan. Eenvoudige antwoord is dat het benoemen op basis van familie en vriendjes i.p.v. competentie nog schering en inslag is, en dat het verknallen en daarna handje bij Nederland ophouden de voorkeur heeft i.p.v. de vinger op de knip te houden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *