Column Den Cayente | Zuur

Ondertekening Statuut Koninkrijk der Nederlanden in 1954

De regering zit in een zure positie. Al meer dan een jaar lobbyt ze bij Nederland om ze zo ver te krijgen dat ze hun bijdrage leveren aan de opvang van Venezolaanse vluchtelingen. Het argument is dat het een Koninkrijksaangelegenheid is. En dat is het ook. De waarborgfunctie van Nederland staat beschreven in het Statuut. Artikel 43. Hetzelfde artikel dat ze zelf ook te pas en te onpas gebruiken om hun zin hier door te drijven (zie bijvoorbeeld CAft).

Maar ja zoals ze ook Xander Boogaerts ‘Nederlander’ noemen wanneer het ze uitkomt, gebruiken ze dat artikel of wuiven ze het weg naar eigen smaak. In dit geval houdt Knops droog vol dat het een landsaangelegenheid is van Aruba en Curaçao. Helpen doen ze op afstand en met expertise. Het mag in ieder geval niks kosten en, belangrijker nog, de Nederlandse bevolking mag niet de indruk krijgen dat Venezuela, hun grootste buurman, echt veel dichterbij is dan ze denken. Laat het lekker abstract blijven en niet te ingewikkeld worden. Geef de gele hesjes geen nieuwe aanleiding om de straat op te gaan omdat ze te dom zijn om te snappen waarom opeens een bak geld naar hun Corendon-vakantieadres moet gaan.

Maar intussen zitten wij hier in de onzekerheid, want de toestroom van vluchtelingen en nu ook asielzoekers neemt alleen maar toe en we kunnen het niet aan. We kunnen ze niet eens fatsoenlijk opvangen. We doen wat we kunnen, maar we kunnen niet veel. En in zulke gevallen krijg je geheid misstanden. Dat is ook de internationale instanties opgevallen. Het UNHCR kwam hier en zag dat het niet goed was hier en op Curaçao. Daar hebben ze bewust het Vluchtelingenverdrag nooit ondertekend. Aruba daarentegen wel in 1986. We waren net een land geworden en we wilden Haantje de Voorste zijn, de braafste van de klas. Wat blijkt, de braafste van de klas is niet altijd de slimste. En wanneer er ook nog eens sprake is van laksheid, dan krijg je vroeg of laat (in dit geval 33 jaar later) de rekening gepresenteerd. Want Aruba heeft, net zoals bij zoveel andere verdragen die voor de goede sier waren ondertekend, helemaal geen ene flikker uitgevoerd om ervoor te zorgen dat wat in het verdrag staat ook daadwerkelijk op het eiland uitgevoerd kan worden. Maar ja, in al die tijd was de regio ook stabiel en was er geen reden om dat soort voorzieningen te treffen, toch? Jazeker… totdat het dus wel misging.

Maar nog zuurder is het feit dat toen een advocaat via een kort geding Nederland alsnog probeerde te dwingen om hun verantwoordelijkheid te nemen, deze zelfde regering hen tegen moest werken. Het kort geding werd afgeblazen omdat alle zes asielzoekers opeens op vrije voeten werden gesteld. De te halen voorzieningen vielen weg en ze zouden ongetwijfeld niet ontvankelijk worden verklaard. Einde oefening, voor nu. Want het feit is dat deze en een aantal andere advocaten dankzij het UNHCR nu precies weten wat ze moeten doen. Het is dus wachten op de volgende asielzoeker en het volgende kort geding. En anders de volgende, totdat een zaak het tot het Europese Hof van Justitie haalt en Nederland eindelijk wordt gedwongen om zijn taak op te pakken zoals het hoort. Want nu legt Den Haag blijkbaar druk op de regering om deze advocaten en de VN af te ketsen en kost wat kost een schoon blazoen te houden.

Oh en nog iets: Dat deze advocaten deze actie hebben ondernomen is geen verraad. Integendeel. Dat verdrag dat we hebben ondertekend heeft de deur opengemaakt, niet zij. Het gaat er juist om dat de juiste persoon de rekening betaalt en dat de voorwaarden op een juiste manier worden nageleefd.

Toen Venezuela vorige week opeens besloot om de grenzen open te gooien wist één vliegtuigje Aruba op tijd te bereiken voordat deze kant de deur in alle paniek heel snel dicht smeet, net als een huiseigenaar in een zombiefilm. Ook daar werd nogmaals duidelijk dat wij hier echt niet voorbereid zijn. Ik vraag me af gezien de schaal van de hele situatie of überhaupt helemaal voorbereid zouden kunnen zijn als kleine eiland. Maar wat we zeker niet meer mogen doen is tegen onszelf liegen en uiteindelijk ook tegen mensen die dringend hulp hebben. Want ook vergezeld met de beste bedoelingen is dat onmenselijk.

Bron: Den Cayente

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Ariën Rasmijn (1975) is freelance journalist. Naast zijn publicaties in Amigoe en diverse andere media schrijft hij in deze column regelmatig over nieuws en politiek in Aruba. Hij stelt reacties op prijs via: [email protected] Lees meer….

5 Reacties op “Column Den Cayente | Zuur

  1. Renée van Aller

    @Lex Inderdaad heeft de AVP de verkiezingen gewonnen door luid en duidelijk te beloven, dat hoe langer men illegaal was hoe eerder men een vergunning zou krijgen. Dat gebeurde ook. De AVP had bij tijd en wijle een afwijkende mening over de inhoud van de rechtsstaat. Dat is gebruikelijk bij politieke partijen als het goed uitkomt. Conclusie de rechtsstaat is van elastiek. Renée van Aller & John de Vries

  2. Renée van Aller

    Asiel is al sinds begin 2000 een landszaak. Maar er zijn geen voorzieningen voor getroffen, vandaar dat de eilanden met de status aparte eisen dat Nederland hulp biedt. Sinds 10-10-10 is Nederland alleen verantwoordelijk voor asielaanvragen van de BES-eilanden. In 2003 hebben wij ons nog beziggehouden met een asielbeleid voor Aruba. Renée van Aller & John de Vries

  3. De waarborgfunctie zoals vermeld in het Statuut wordt natuurlijk door zowel de eilanden als door Nederland ingeroepen dan wel afgewezen al naar gelang het de ene of de andere partij van pas komt. Ja ook door Aruba dus. Pot, ketel, zwart. ( tot hongerstaking aan toe….).
    Bovendien begreep ik dat in het verleden door de Arubaanse overheid met open ogen bewust vele buitenlanders werden toegelaten die de juiste papieren niet bezaten. Zelfs konden sommigen bij bepaalde in aanzien staande personen tegen -onwettige- betaling een verblijfsvergunning kopen! Dus in welk wespennest stort Nederland zich als zij zich om de vluchtelingen/illegalen bekommert ? Erg veel medewerking van de eilandelijke overheid is niet te verwachten.

  4. Je kan die mensen simpel opvangen met een tent, water en 3x eten.
    Hoeveel zal het kosten ? Nederland, Cur en Aruba kunnen dat wel opbrengen.

    En wie weet dat een aantal van die venezolanen wel kunnen helpen als ze de juiste expertise hebben. Bij in het landbouw.

    En een aantal van die Venezolanen, vooral die uit Coro Corisimo, zijn curacaoenaars die toentertijd als slaven zijn gevlucht. Geef zij hun nationaliteit terug.

  5. Curacao Revisited

    Nederlandse huiding lijkt mjj op zjin plaats: zolang er op Curacao en Aruba geen sprake is van goed bestuur, een oplopende staatsschuld vanwege mismanagement en corruptie, kan je niet verwachten dat de Nederlandse belastingbetaler nu opeens bij gaat springen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *