Column Van Aller – De Vries | Splendid Isolation

©2019 Renée van Aller en John de Vries

Ibishandel | Column

Er is iets vreemds aan de hand met de Arubaanse overheidsfinanciën. De minister van Financiën neemt het de CAft kwalijk, dat er toezicht wordt uitgeoefend. Er zijn afspraken met Nederland gemaakt over uitgaven, inkomsten en bezuinigingen. De situatie in Venezuela en het opnieuw opstarten van de raffinaderij worden handig ingezet om de aandacht af te leiden van de zorgelijke situatie van de overheidsfinanciën (zie onder meer Bon Dia 15 februari 2019).

De overheidsschulden bedragen bijna 90% van het GDP. De economie stagneert en veel bedrijven sluiten of gaan failliet. De werkloosheid is hoog (9.3%). Zijn die cijfers recent of achterhaald? Werkgevers maken steeds meer gebruik van illegale werknemers. Daardoor zullen de inkomsten van de overheid in snel tempo afnemen. De belastingverhogingen zullen dat tekort niet kunnen compenseren. Ondertussen bezuinigt de overheid niet werkelijk en zeker niet op personeel. Bovendien wordt er nog steeds geleend.

Uit de AweMainta van 21 februari 2019 bleek dat de CBA voor de regering twee obligatieleningen uitschreef. Een voor 60 miljoen florijnen tegen 5.75% (2019-2033) en een voor 52 miljoen tegen 6.00% (2019-2034). De lening van 60 miljoen is niet volledig onderschreven, die van 52 miljoen wel. Wat er elders nog meer geleend is, via de APFA, de SVB of in het buitenland is onbekend.

Hope fort he best, prepare fort the worst
Wat drijft Aruba een koers in te slaan waarvan iedereen ziet dat die rampzalig zal uitpakken? Is er sprake van nationale zelfvernietiging? Het motto van de CAft zou moeten zijn, ‘hope fort he best, prepare fort he worst’. Er lijkt steeds opnieuw sprake te zijn van nationalistische heethoofden die onbekommerd potverteren. Kennelijk is de zittende regering erop uit een conflict met Nederland aan te gaan. Statenlid Edgard Vrolijk van de MEP meldde op 22 februari 2019 “Nos tin di lucha contra Hulanda pa salba nos pais, nos autonomia y e futruo di nos yiuanen”.

De AVP zoekt geen ruzie, zoals de MEP en is veel geraffineerder om het goede na te laten en het kwade te doen. Er lijkt thans sprake te zijn van een perverse neiging tot ‘splendid isolation’ (ideale afzondering). Zou de politieke beïnvloeding van de media daarin ook een belangrijke rol spelen? Zo herhaalt dezelfde verderfelijke ‘vooruitgang’ zich eindeloos. De vraag is, waarom politici zo weinig kennis en kunde bezitten en het algemeen belang volstrekt uit het oog lijken te verliezen. Stuurt de huidige regering moedwillig op een crisis af? Behendige technieken en manipulatie zijn geen vervanging voor vertrouwen. Daarbij zal een Integriteitsbureau zeker niet helpen. Politici lijken in de praktijk meestal niet in staat integer te handelen. Dat is en blijft een populair verschijnsel.

Spring eens over je eigen schaduw
Als je over je eigen schaduw heen springt, heb je een beslissing genomen waarbij je je niet liet leiden door eigenbelang of het belang van je organisatie of politieke partij, maar door een hoger belang. Politici die een akkoord sluiten en daarbij over hun schaduw heen springen, hebben daarbij bijvoorbeeld het landsbelang voor ogen, en niet het belang van hun politieke partij (Onze Taal, 27 april 2012).

Reclassering
In Nederland moeten corrupte bedrijven (ING, KPMG, Ballast Nedam) zich reclasseren volgens het OM (FD 22 februari 2019). Wij vroegen ons af, of dat ook mogelijk is voor regeringen. Immers de Nederlandse regering, vooral de VVD, vergiste zich onvergefelijk inzake de dividendbelasting, de verhoging van de energieprijs en het gemankeerde klimaatakkoord. Per huishouden gaat de burger 300 euro meer aan energie per jaar betalen! De grote bedrijven, die het meest vervuilen, hoeven kennelijk geen bijdrage te leveren aan de vermindering van CO2. Reclassering zou ook moeten gelden voor het grote aantal omkoopbare bestuurders. Arubaanse politici die potverteren en ongebreideld eigen zakken vullen, óók in de reclassering. Zie het vonnis in de Ibiszaak (22 februari 2019, 70 pagina’s). Wij schrijven graag een verbeterprogramma voor onze politici. Maar integriteit heb je, of heb je niet. Dat kun je niet toveren. Wel zou het integriteitsbureau een pandrecht kunnen vestigen op alle overheidsgebouwen. Dat pandrecht kan worden geëxecuteerd als de regering zich misdraagt. De Statenleden doen hun werk niet. De parlementariërs zijn klapvee van de regering en geen toezichthouders. Er moet ook voor worden gewaakt dat politici het geld uit de overheidskas, niet ten eigen bate verhuizen naar een belastingparadijs. Is er sprake van witwassen, zoals in de Ibiszaak? Waarschijnlijk wel. De bewindsman gaf aan dit de gebruikelijke gang van zaken was, patronage en corruptie zitten blijkbaar ingebakken in het politieke systeem. Blijkbaar verzaakt de CBA ook de toezichthoudende taak.

Verdeel en heers
Is er sprake van ‘attack politics’, zoals Caroline de Gruyter beschrijft in het NRC van 23 februari 2019. Het definitieve voorbeeld voor het opzetten van een haatcampagne om het eigen falen uit het zicht te verbergen. Zie het inspirerende voorbeeld van Buzzfeed. ´Als je verkiezingen wilt winnen moet je in de aanval. Dus kiezers demoraliseren, zodat ze op jouw partij stemmen en niet op de tegenpartij. Je maakt je politieke opponent zwart, desnoods met leugens, zodat diens aanhangers gaan twijfelen. Sommigen zullen daardoor niet gaan stemmen. Anderen lopen naar jou over. Rejectionist voting, heet dat. Zo kwam de huidige Israëlische premier aan de macht in 2009. Ook werden op die manier Bulgaarse en Roemeense politici aan de macht geholpen. Zie:
(https://www.buzzfeednews.com/article/hnsgrassegger/george-soros-conspiracy-finkelstein-birnbaum-orban-netanyahu. Ook Arubaanse politici moeten meer over hun eigen schaduw springen.
Renée van Aller en John de Vries

Renée van Aller & John de Vries

©2018 Renée van Aller en John de Vries | Foto Irena Bikker-Croes

Renée van Aller en John de Vries schrijven hun artikelen vanuit een veelzijdige vakkundigheid voor de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe. Vanuit hun kennis en ervaring, toetsen ze de theorie in de praktijk. Renée werkte als jurist lange tijd voor de Universiteit van Aruba en de Arubaanse overheid. John J.P. de Vries was jarenlang werkzaam als jurist bij de overheid en voormalig hoofd van de Arubaanse veiligheidsdienst. Zij presenteren een analytisch en onderbouwd oordeel op actualiteiten. Op alle artikelen rust het copyright bij zowel de Knipselkrant Curaçao en Amigoe als de Auteurs.

Publicatie door: Knipselkrant Curaçao © 2010-2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *