Column Youp | Bezorgschaamte

Youp van ‘t Hek voor NRC Handelsblad | Bezorgschaamte

Afgelopen week was ik in een Brabantse wijnwinkel die hartstikke leuk en mooi was. Ik zei dat tegen de eigenaresse, die mij corrigerend toevertrouwde dat zij het zelf geen winkel noemt, maar een wijnbelevingslocatie. Een wat? Ik liet het haar nog een keer herhalen. Een wijnbelevingslocatie! Ik had meteen geen dorst meer.

Ik keek naar de aardige mevrouw die er verder nuchter, vrolijk en opgeruimd uitzag en vroeg me af wanneer ze had besloten haar winkel zo te gaan noemen. Na een paar flessen chateau migraine? Of juist na een glas van een of andere fantastische grand cru? Ik heb het niet gevraagd. Doodsbang voor een te zweverig antwoord.

Maar ik ben natuurlijk niet de eerste tegen wie ze dit gezegd heeft. De wijnbelevingslocatie rolde namelijk zeer routineus uit haar mond. Ik vroeg me af: hoe reageren de andere klanten hierop? Gaan die beleefd knikken en laten zij haar helemaal uitpraten? Of schieten die net als uw trouwe columnist keihard in de lach?

Waarom doen mensen zo raar? Afgelopen week hoorde ik op de radio een beschaafde discussie over het veel te veel aan pakketjes die dagelijks bezorgd moeten worden. De milieuverontreinigende busjes dolen met honderden door nauwe straten en staan met draaiende motor stil met daarachter allerlei auto’s die ook zinloos staan uit te stoten. Moeten er niet gewoon meer afhaalpunten komen? Goeie vraag. Aan het woord was een mevrouw van de Nederlandse Pakketjesbezorgersbond en zij zei dat de overlast van de stinkbusjes wel meevalt.

Bron: NRC Handelsblad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *