Column Youp | Droomvlucht

Youp van ‘t Hek voor NRC Handelsblad | Boeren op stand

Iemand stuurde me het aandoenlijke kleuterfilmpje van Thierry, waarin hij aan zijn Forum-aanhangers uitlegt wat het Plakkaat van Verlatinghe inhoudt, terwijl hij op het document de belangrijke historische handtekeningen aanwijst.

„De oudste onafhankelijkheidsverklaring ter wereld”, vertelt de populist op gedragen toon tegen zijn kiezersvolk, door wie hij uiteraard als intellectueel wordt gezien. Niet zo moeilijk in die kringen. Op Twitter wordt de puber echter algauw genadeloos ontmaskerd. De schat was weer even de weg kwijt. Ten eerste is het plakkaat niet de oudste onafhankelijkheidsverklaring ter wereld, maar bovendien bleek hij voor het totaal verkeerde documentje te staan. Hij stond te blaten voor de Vrede van Munster, die een eind maakte aan de Tachtigjarige Oorlog. Ook belangrijk, maar toch iets totaal anders Thierry. Dat leerden wij op de mavo zelfs.

Het ontroerde me. Waarom? Omdat wij vroeger op school ook dit soort zielige wijskneuzen hadden. Jochies die, vaak opgehitst door thuis, iets slimmer dachten te zijn dan ze werkelijk waren. En ook toen altijd door de mand vielen. Welke mand? Precies! Dat is een goede vraag. Op die leeftijd zijn er zoveel manden. Tegenwoordig krijgt dit soort kinderen van hun ouders het etiketje hoogbegaafd.

Deze week was ik in de Efteling en had daarom weinig last van hoogbegaafden. Met grote bewondering keek ik naar de krijsende massa’s in de engste attracties. Wij kozen voor het zachtere werk. Zo maakte ik de beroemde Droomvlucht door een betoverend bos vol schommelende elfjes en ander zoet volk. Onderweg in de gondel vertelde ik mijn vrouw dat dit de favoriete attractie van Geert Wilders is. Hij zou uren door dit fantasiewoud kunnen zweven. Dat had ik ooit gelezen in een interview en ik onthoud dit soort onzinnige weetjes altijd graag. Belangrijke basisinfo voor onverwachte momenten.

Volgens mijn vrouw verknalde ik haar rondje dat ze tot dan toe door de ogen van onze driejarige kleindochter had bekeken. Dom van me. Ikzelf zag op bijna alle takken een in een lendelapje gehulde Geertje zachtjes schommelen. Ik moet daar eens in alle rust over praten met mijn psychiater. Waarom heb ik dit soort beelden? En waarom blijven ze zolang hangen?

In diezelfde Efteling kreeg ik een zacht idee. Iets met de nieuwe Tweede Kamer, die toch honderd jaar later klaar is en tientallen miljoenen meer gaat kosten. Zeker als Alexander Pechtold zich ermee bemoeit. Dus mijn plan kan er nu nog gemakkelijk tussen.

Hoe dat plan eruitziet? We bouwen er een mooie politieke droomvluchthal aan. Ontworpen door de mensen van de Efteling. Een gebouw vol poppen van onze politici. Liefst gemaakt door de Engelsen van Spitting Image. Als die nog leven tenminste. En die passen we wekelijks aan aan de actualiteit.

Dus dan zou je deze week de oude Ivo Opstelten horen brommen dat niet iedereen boos op hem moet zijn omdat hij wist dat hij stond te bonnetjesliegen. Dat jokken is nou eenmaal een oude VVD-traditie. Misschien is het aardig als Ivo in een door Fredje Teeven bestuurde bus wordt afgevoerd naar een vriendelijke kliniek en dat die Fredje nog iets rapt in onbegrijpelijke straattaal. Terwijl bij de bushalte Halbe Zijlstra aan zijn boezemvriend Poetin staat uit te leggen dat hij Opstelten al veel eerder weg wilde hebben. Dropje Jetten probeert ondertussen aan iedereen zijn oude bril te slijten en niemand wil hem hebben. Op de achtergrond staat onze koning zijn baard te trimmen en experimenteert met een knotje. Dat heeft hij in India bij de Sikhs gezien. Nog verder op de achtergrond een vrachtwagen met dode migranten en een woedende Trump die tegen Boris Johnson iets over een ‘Chinese Muur’ foetert. Onze minister van Defensie zegt ondertussen troostend tegen de Noord-Ierse vrachtwagenchauffeur: „Wij gooiden ook weleens mis!”

Dit zou toch een mooie nieuwe sprookjesingang van het gerenoveerde Kamergebouw kunnen zijn? Verplicht voor iedereen. Ook voor de parlementariërs. Anders kom je er gewoon niet in. En ik zie nog een voordeel: Aan Geertje hebben we voorlopig geen kind meer.

Bron: NRC Handelsblad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *