Column Youp | Zeikerige zestigers

Colum Youp van het Hek voor NRC | Zeikerige zestigers

Vorige week zat ik in een restaurant toen er iemand in ons gezelschap onwel werd. Dat lag niet aan het restaurant. Gewoon een haperend hartje van een bijna negentigjarige. De ambulance was er snel en de twee broeders waren aardig, deskundig en daardoor zeer geruststellend.

Voor de zekerheid werd de patiënt in de ambulance nog even goed nagekeken of het geen ebola of knokkelkoorts was. Ondertussen stond ik met de chauffeur buiten te praten over zijn werk. Verkeersongelukken, zelfmoorden, vechtpartijen, hartstilstanden, drugsgedoe en mensen die 112 bellen omdat ze al weken niemand gezien of gesproken hebben. Leuk detail: hoe ruimer de villa hoe eenzamer de bewoner.

Terwijl ik luisterde naderde een echtpaar. Een beetje suf stel op van die veel te degelijke babyboomerfietsen. Bij het naderen van de ambulance minderden ze vaart. En opeens zei hij het. De man op de fiets. Niet tegen mij, maar tegen de chauffeur: „Je staat in de weg lul.” Achter hem fietste zijn norse vrouw die boos keek.

Ik was te verbaasd om meteen te reageren en geloofde eerst niet dat deze keurige man het gezegd had. Dus ik vroeg aan de chauffeur of ik het goed gehoord had. Hij vertelde dat hij de hele dag dit soort dingen naar zijn kop krijgt. „Ze staan soms tijdens het reanimeren op de matglazen ruiten te bonken dat we op moeten schieten.” Ik ben een krantenlezer en internethoer. Dus ik weet dat dit speelt. Maar ik denk dan altijd aan doorgesnoven probleemjongeren in een achterstandswijk. Hooliganachtige aso’s die het ambulancepersoneel hinderen hun werk te doen. Maar ik denk nooit aan zeikerige zestigers in een aangeharkt, lommerrijk dorp waar behalve wat gedoe rond hun moddervette pensioentjes verder nooit iets gebeurt. Maar nu was ik zelf getuige van dit suffe echtpaar dat er naast elkaar fietsend gemakkelijk langs had gekund. En dan was er ook nog ruim plek geweest voor een colonne Leopard-tanks. Maar de man van dit suffe setje zei dus tegen de chauffeur: „Je staat in de weg lul.”

Omdat ik te bezorgd was of het in de ziekenwagen allemaal wel goed ging had ik geen zin in ruzie, maar vroeger had ik zo’n boterletter persoonlijk van zijn fiets getrokken en op mijn eigen manier een paar indringende vragen gesteld. Of hij op zijn werk nooit iets te vertellen had gehad? Of al zijn kinderen totaal mislukt zijn? Hoelang zijn seksleven al een Sahara is? Of hij gewoon niet tegen alcohol kan en daardoor dit tragische gedrag vertoont? Of de ambulancebroeder er iets aan kan doen dat hij zijn tijd tot zijn urn troosteloos moet uitzitten met die saaie elektrische fietsmevrouw met dat jongenskapsel? Deze vragen dansten pas later door mijn kop.

Al schrijvend vraag ik me trouwens af of deze oetlul dit stukje leest. Gezien zijn hockeytoon en kakkerskapsel zou hij zomaar een NRC-lezer kunnen zijn. Zal hij na het consumeren van dit stukje tegen zijn vrouw zeggen dat ze in de krant staan. Dat Youp het over hen heeft! Over die warme zondagavond bij die ambulance!

Onze onwel geworden vriendin mocht na onderzoek gewoon naar huis. Na een nachtje goed slapen dartelde ze de volgende ochtend als een kievit door de tuin. Ik ging nog even langs het restaurant om te bedanken voor de hulp. De jonge serveersters waren nog steeds diep onder de indruk. Van het onwel geworden moedige oudje, maar ook van iets anders. Iets groters. Iets belangrijkers.

Na twee koffie gingen ze akkoord met mijn aanbod. Ik zou diezelfde avond weer komen eten en na het toetje kansloos neergaan. Als een echte Neymar. De dames zouden 112 bellen en vurig hopen op dezelfde ambulance met dezelfde chauffeur. Dat was in hun jonge ogen namelijk zo’n verschrikkelijk lekker sportschoolding. Niet te versmaden. Hun ogen gloeiden van verlangen.

En pas toen begreep ik het: daarom was die zielige ouwe gnoom op die fiets natuurlijk zo boos geworden. Nooit meer in te halen leeftijd. Ach gossie. Maar nog wel een keer de krant gehaald. Van harte!

Bron: NRC Handelsblad van 10 augustus 2019

4 Reacties op “Column Youp | Zeikerige zestigers

  1. Curacao revisited

    Dat imago van 1 kop in het zand hopen dat overwaait en 2 anderen altijd de schuld geven heeft de YDK neger toch echt door zijn eigen gedrag veroorzaakt

  2. Drechi pa bosnan Tur

    @CR:
    Je probeert ons een imago aan te meten die niet waar is! Maar… Ga je gang hoor CR…. Succes ermee 🙂 🙂

  3. Curacao revisited

    Dank drechi: zijn de matrassen en autobanden al uit de kast gehaald?

  4. Drechi pa bosnan Tur

    @CR: Jij haalt zelfs de overlijdensadvertenties voorlopig nog niet: Nog een lang leven toegewenst CR…….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *