Consensusrijkswetten ‘We kunnen het niet zelf’

Consensusrijkswetten

Consensusrijkswetten

Consensusrijkswetten loze discussie?

Willemstad – Met de vlucht van enkele gevangenen uit de gevangenis gisteren, is de discussie over de consensusrijkswetten die gelijktijdig in de Staten gevoerd is ook actueel. Het verband? Er zijn consensusrijkswetten over de politie, het Openbaar Ministerie en het Hof van Justitie.

Er zijn samenwerkingsprogramma’s waarbij bijdragen geleverd worden door de Kustwacht voor het Koninkrijk der Nederlanden in het Caribisch gebied (kustwacht) en de grensbewaking door de Koninklijke Marechaussee (KMar), instituties die gisteren in touw waren om de voortvluchtige gevangenen weer te pakken te krijgen. Het was onafhankelijk Statenlid Omayra Leeflang die stelde dat er wel gebakkeleid kan worden over de consensusrijkswetten, maar dat er nu vier gevluchte gevangenen buiten rondlopen en het in de Staten beter kan gaan over hoe om te gaan met de criminaliteit.

Zita Jesus-Leito (PAR) gaf het verband anders aan:

,,Leg mij uit hoe de bevolking door de consensusrijkswetten negatief beïnvloed wordt? De minister van Justitie, Nelson Navarro (PAIS), reist af naar Nederland voor hulp. We zitten immers met de handen in het haar waar het de criminaliteit betreft. De Raad voor de Rechtshandhaving evalueert onze hele justitiële keten, we zien waar de knelpunten zitten, er zijn al heel wat rapporten verschenen. Leg mij nog eens uit hoe dit de bevolking negatief beïnvloedt? We kunnen het niet alleen aan.”

Was het de Statenleden die de vergadering aanvroegen over de consensusrijkswetten, Gerrit Schotte, Gilmar ‘Pik’ Pisas (beiden MFK) en Charles Cooper (MAN), te doen om weer te polariseren, de ander zwart te maken of had de vergadering moeten gaan over de evaluatie van deze wetten in 2015?

Dat was de centrale vraag waar veel Statenleden op hun manier op reageerden. Jesus-Leito door te stellen dat de Statenleden het belang van de bevolking vooral niet uit het oog moeten verliezen.

Partijgenoot van Cooper, Hensley Koeiman, richtte zich vooral op het algemeen belang dat gediend moet worden. Zijn betoog kwam hierop neer:

,,We willen samenwerking en eenheid en geen verscheidenheid en polarisatie. We willen praten over de problemen in de samenleving.”

Hij kreeg bijval van Leeflang:

,,De Staten is een theater geworden om monologen te houden en dat ga ik nu ook doen. Als het volk ons na aan het hart staat, dan kunnen we beter praten over hoe om te gaan met de jeugdwerkloosheid, met het gezond maken van Aqualectra. Ik doe niet mee aan deze woordenstrijd.”

Alex Rosaria (PAIS) ging een stap verder:

,,We kunnen hier discussiëren over de consensusrijkswetten, maar het is belangrijker om deze wetten overbodig te maken, om onze verantwoordelijkheid te nemen en onze eigen zaken goed te gaan regelen en te werken naar daadwerkelijke autonomie. De mensen die deze vergadering hebben aangevraagd, hebben in elk geval hier niet aan meegewerkt en ervoor gezorgd dat de financiën er zo slecht aan toe waren dat ons een maatregel is opgelegd. Hoe kunnen deze mensen nu eisen dat de consensusrijkswetten opgeheven worden?”

Schotte: PS is omgeslagen

Schotte en Cooper, die als eersten aan het woord kwamen in de Staten, gingen vooral in op wat er allemaal mis gegaan is in het verleden waardoor Curaçao nu opgescheept zit met wetten waar geen opzegrecht over bestaat. Ook is uitvoerig ingegaan op de ‘si’- en ‘no’-beweging, en de positie van Pueblo Soberano (PS) hierin, de partij waar de huidige premier Ivar Asjes toe behoort.

Zo herinnert Schotte Asjes eraan dat hij het was die in Parlatino steun vroeg voor het zelfbeschikkingsrecht dat Nederland Curaçao ontnomen zou hebben. Schotte en Cooper zien een omslag in de partij en nemen dit Asjes kwalijk.

Schotte wijst op het doel van de Koninkrijksconferenties die jaarlijks zouden plaatsvinden. Er zijn er na 2010 maar twee geweest. In de laatste vergadering op Aruba is over allerlei onderwerpen gesproken, behalve het doel waar de conferentie voor in het leven geroepen was, namelijk om de actuele bestuurlijke ontwikkelingen en de staatsrechtelijke situatie te bespreken.

Vragen zijn gesteld in de Staten over de status van de verschillende werkgroepen die de voorbereiding van de evaluatie van de consensusrijkswetten op zich nemen. Maar ook zijn er in het verleden werkgroepen ingesteld, aldus Glenn Sulvaran, zoals een werkgroep om de knelpunten en verschillen in interpretaties te inventariseren.

,,Hoe staat het met deze werkgroepen, die in de tijd van regering Schotte aan het werk hadden moeten zijn?”

Verschillende Statenleden betichtten Cooper en vooral Schotte van het eenzijdig, foutief en gekleurd weergeven van de geschiedkundige feiten. Maar, zoals op verschillende manieren verwoord door de Statenleden: Gaat het om terugkijken en weer polariseren of kijken we vooruit?

Bron: Antilliaans Dagblad

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *