Dagboek van een minnares | Deel 7: Mijn eerste kerst als minnares

Dagboek van een minnares | Deel 7: Mijn eerste kerst als minnares

Dagboek van een minnares | Deel 7: Mijn eerste kerst als minnares

Even een sprong terug in de tijd: mijn eerste kerst als minnares. Dat was voor het eerst dat ik het eigenlijk niet erg vond om als zogenaamde ‘single’ bij mijn familie aan de kerstdis te zitten. Omdat ik het gevoel had deze kerst eindelijk een keer niet alleen te zijn. Al was ik dan de enige die dat wist…

Het voelde alsof hij naast me zat, daar aan tafel te midden van mijn ouders, broer en zus met aanhang en kinderen. Zij die me lief zijn, maar me al jaren vragend aankijken wanneer ik nu eens met een leuke man aanschuif. Elk jaar verpestte dat mijn zin in zo’n gezellig samenzijn. Maar dat eerste jaar als zijn minnares voelde ik me onoverwinnelijk. Stapelverliefd, zeker van zijn liefde voor mij, alles behalve eenzaam en alleen.

Verliefd

Mijn moeder zag dat ik anders was, iets uitstraalde, dat ik verliefd was. “Je straalt liefde, kind, maar waar is ‘ie?” Ik voelde een warme gloed naar mijn wangen stijgen en probeerde de vermoorde onschuld te spelen. Geen haar op mijn hoofd om daar tijdens de feestmaaltijd te vertellen dat ik eindelijk een vriend had, maar dat ze die waarschijnlijk nooit zouden zien omdat zijn vrouw het daar hoogstwaarschijnlijk niet mee eens zou zijn.

Heel even overviel me een pijnlijk leeg gevoel. Hij zat nu immers bij zijn gezin kerst te vieren. Maar dat gevoel drukte ik snel weg, want ik was vreselijk verliefd. Dus wat kon mij zijn gezin schelen. Een paar avonden ervoor was hij tijdens de kerstborrel van ons werk even van mij. En hoe!
Explosie

De champagne was flink naar ons hoofd gestegen, en het stiekeme geflirt tijdens het feest bouwde een zinderende spanning op die na afloop van het feest, tot een explosie kwam in mijn slaapkamer. Terwijl ik de kalkoen van mijn moeder proefde, voelde ik een warme kriebel in mijn onderbuik terwijl mijn gedachten naar die nacht afdwaalden. Althans, halve nacht. Want hij moest natuurlijk naar huis. Ik kon niet wachten totdat ik hem weer na kerst kon zien.

Deze kerst

Hoe anders is het deze kerst… Mijn moeder snapte er niets van dat mijn zus in eerste instantie niet wilde komen, waarschijnlijk omdat ze er niet aan moest denken om met een echtelijke spelbreker als haar eigen zus aan tafel te moeten zitten. Uiteindelijk stemde ze wel toe omdat ze blijkbaar de schone schijn wilde ophouden. Dus daar zaten we dan. Aan het kerstdiner. Ik met mijn hoofd bij mijn grote liefde die kwaad op me was. Mijn zus zweeg me dood, mijn zwager die haar had bedrogen liep schichtig rond, bang dat ‘ie iets verkeerd zou doen. Of anders gezegd: nóg meer verkeerd zou doen. Haar kinderen voelde blijkbaar de spanning aan en probeerden op een negatieve manier de aandacht te trekken. En mijn ouders die in het duister tastten over deze rare kerstsfeer, die zo anders was dan het jaar ervoor. “Wat is er toch met jullie aan de hand?” vroeg mijn moeder bijna wanhopig aan ons. Niemand die er ook maar iets over kwijt wilde…

Dagboek van een minnares is het verhaal van een vrouw die bewust kiest voor de buitenechtelijke liefde. Voor wie gaat hij kiezen: zijn vrouw of zijn minnares?

Dagboek van een minnares is een serie verhalen van een vrouw die bewust kiest voor de buitenechtelijke liefde. Voor wie gaat hij kiezen: zijn vrouw of zijn minnares?

Bron: Vrouw.nl

Een Reactie op “Dagboek van een minnares | Deel 7: Mijn eerste kerst als minnares

  1. Vroeg kerstverhaal van het sprekende mantelpak.

    Benieuwd wiens kerstboompje ze dit jaar optuigt. Na de verkiezingen zullen we het weten.

    Kerst. Worden het weer de ballen van Gerrit Schotte of toch de piek van Anparo dos Santos?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *