De factor arbeid verdwijnt

analyse-01102013Uitzicht op inzicht?
Economische bloei is essentieel om als land te kunnen overleven. Wereldwijd heerst al jaren een ernstige economische recessie, óók binnen het Koninkrijk. In Nederland stijgt het aantal werklozen dagelijks met 700. Het aantal werklozen bedraagt nu 789.974. Dit is 9,6% van de beroepsbevolking. De werkloosheid versnelt door toenemende automatisering om de kosten van de factor arbeid te verlagen. In de rest van het Koninkrijk steeg de werkloosheid ook.

Advertentie


Het Financieele Dagblad veroordeelde 9 november 2013 de doorgeschoten loonmatiging in Nederland. De toch al zwakke binnenlandse vraag komt er extra door onder druk. Het is interessant om te zien dat het aandeel van loon in de nationale inkomens al sinds de jaren tachtig overal in de wereld stevig daalt, zo blijkt uit cijfers van de International Labour Organization (ILO). Omdat de particuliere huishoudens, de pensioenfondsen, de banken en de overheid allemaal op hetzelfde moment proberen hun balansen op orde te brengen, dus tegelijkertijd bezuinigen en saneren, is er al sprake van een sterk deflatoire impuls in de economie. Loonmatiging versterkt die tendens. Dat de factor arbeid al zo lang een steeds geringer deel van de taart ontvangt, betekent dat er een voortdurend neerwaartse druk op de koopkracht is ontstaan.

De laatste 40 jaar werden steeds meer banen overbodig. Dit zal op termijn leiden tot het gevaarlijk verminderen van de factor arbeid. Wat gebeurt er met alle werknemers die vervangen zijn door machines? Dat is in Nederland hun eigen schuld. Nederland heeft recent de verzorgingsstaat politiek ingeruild voor de participatiemaatschappij. Bijstandstrekkers worden verplicht tewerk gesteld, de pensioenuitkeringen worden verminderd, vooral voor nabestaanden. De lichten op straat gaan ’s nachts uit en bejaardenhuizen worden gesloten. De koopkracht neemt verder af. Deze ontwikkelingen zullen een verdere tweedeling in de maatschappij veroorzaken. Die tweedeling produceert steeds meer ontevreden armen en een kleine groep rijken, die grote invloed op de overheid uitoefent. Deze situatie zal leiden tot toenemende uitbuiting, uitsluiting van grote groepen werklozen, verdere economische stagnering, achteruitgang van de binnenlandse vraag en sociale onrust. De meeste mensen moeten hun inkomen verwerven door betaalde werkzaamheden en dat wordt steeds minder. De overheidsschulden zijn hier voor een deel debet aan. Dus zijn sluitende overheidsuitgaven essentieel.

Werkloosheid betekent uitzichtloosheid en de groei van onverdraagzaamheid ten opzichte van degenen die niet tot “di nos e ta” behoren. Het leidt tot separatisme en opkomst van het populisme.

Populisme en geld
Populisme komt van het Latijnse ‘populus’, wat “volk” betekent. Populisten stellen namens het volk te spreken. Populisme gaat uit van de onderdrukking van de bevolking door een elite en streeft naar een samenleving waar het volk de staat beheert. Hierbij refereert populisme aan de economische en sociale status van de “gewone man”. De PVV van Geert Wilders in Nederland is ontstaan omdat een deel van het volk zich onbegrepen voelde door de politiek. Populisme zet zich af tegen de bestaande politieke partijen. De eigenschappen die een elite kenmerken zijn een hoge mate van politieke invloed, lidmaatschap binnen machtige organisaties, een hoge mate van academische kwalificatie, intelligentie, beroepsmatige ervaring en het koesteren van bepaalde esthetische waardeoordelen. Deze eigenschappen kenmerken het populisme meestal niet.

Linkspopulisten stellen dat het volk wordt gediscrimineerd of arm wordt gehouden ten gunste van de rijke elite of buitenlandse markten. Rechtspopulisten menen dat de cultuur en identiteit van de bevolking vervaagt of wordt uitgewist door de komst van mensen met andere nationaliteiten of afkomst omdat hun gebruiken in de wet of openbare leven worden opgenomen.
Ook in de rest van het Koninkrijk zijn de overheidsschulden buitenproportioneel toegenomen. Het is onduidelijk hoe daar mee moet worden omgegaan, zeker nu blijkt dat de onderwereld en bovenwereld buitensporig verstrengeld zijn in sommige delen van het Koninkrijk.

Belangenverstrengeling
De nieuw Arubaanse minister van Financiën heeft aangegeven dat iedereen zich aan de begroting moet houden (niveau 2013). Onduidelijk is nog wat dat niveau is, want er kunnen nog vele suppletoire begrotingen worden goedgekeurd. Tiara Air kreeg 12 november 2013 een schenking van een miljoen dollar uit het noodfonds voor marketing van Aruba Tourism Authority (ATA). Die post was niet begroot. Welke overwegingen aan deze beslissing ten grondslag liggen is niet direct duidelijk. De Arubaanse minister van Volksgezondheid geeft aan dat belangenverstrengeling tussen politiek en overheid nieuw voor hem zijn. Dat is opmerkelijk daar de rechter daar toch recent opnieuw een paar duidelijke uitspraken over deed. Ook was het Mito Croes van de AVP die al in de jaren 90 van de vorige eeuw zei dat Good Government is Bad Politics and Bad Politics is Good Government. Met andere woorden: De politiek is gedwongen om corruptie op de koop toe te nemen. “Ik moet mij ervan bewust zijn dat ik over vier jaar weer stemmen moet werven, maar ondertussen moet ik niet in belangen verstrengeld raken. Het volk verwacht dat ik goed beleid voer,” sprak de minister terzakekundig. Hoe een goed overheidsbeleid samen kan gaan met een reële en eerlijke politiek is ons onduidelijk. Het lijkt ons dringend noodzakelijk om duidelijkheid te verkrijgen van minister Schwengle, of en hoe hij dat kan realiseren.

De financiële werkelijkheid
Jan de Wit drukte ons op 4 november 2013 op de financiële werkelijkheid in het Antilliaans Dagblad. In de West zijn de lonen laag in verhouding tot de kosten van levensonderhoud. Het bestaansminimum voor een gemiddeld gezin is in oktober 2013, vergeleken met een jaar geleden, opnieuw afgenomen in Aruba. Met 88 florin van 4351 florin naar 4263 florin. Het bestaansminimum is het bedrag dat een gezin van twee volwassenen en twee kinderen in de leeftijd tussen 0-14 jaar ‘minimaal nodig heeft’ om van te leven, aldus het CBS van Aruba. Maar weinig werknemers in Aruba verdienen dit vastgestelde minimum. Bezuiniging op de factor arbeid kan plaatsvinden door massale ontslagen en automatisering. Maar dan nemen de kosten van de onderstand toe en dat is ook geen oplossing, tenzij deze personen verplicht te werk gesteld worden. De Wit zei dat de Algemene Ouderdomsvoorziening (AOV), noch de basisverzekering ziektekosten (bvz) voldoen aan de voorwaarden voor duurzaamheid. In de rest van het Koninkrijk is dat hetzelfde. In Nederland worden de generaties tegen elkaar uitgespeeld om zo de door de overheid gewenste bezuinigingen door te drukken. De premiedruk van de werkenden is aanzienlijk verhoogd. Ook zullen de opgebouwde pensioenen van jongeren veel minder zijn dan die van de huidige gepensioneerden. De enige echte oplossing voor een duurzaam systeem is groei in premie-inkomsten door groei in werkgelegenheid (meer premiebetalers). Daardoor ontstaat economische groei. De premie-inkomsten zijn afhankelijk van de hoogte van de premie en het aantal werkenden dat premie betaalt, zegt De Wit. Dat is uiteraard moeilijk als de factor arbeid op grote schaal wordt gereduceerd. Armoedebestrijding is een zorgplicht van onze overheid of het nu om ouderen of jongeren gaat, zegt de Wit. In Nederland is dat sinds kort ieders eigen verantwoordelijkheid en is het geen plicht meer van de overheid. Ook een oplossing om de overheidskosten te verminderen.

Goed voorbeeld doet goed volgen
De AOV kan worden verlaagd en de gepensioneerden kunnen ook premie betalen afhankelijk van hun inkomen. De Censo zou wellicht moeten worden gecontroleerd op Arubanen, andere Nederlanders en immigranten die al lang in het buitenland wonen, maar zich nooit hebben laten uit schrijven. Daardoor krijgen zij een te hoge AOV-uitkering en maken zij misbruik van de AOV. Dat komt ook voor onder personen die ooit voor onbepaalde tijd werden toegelaten. Familie en vrienden moeten voor de zorgbehoevenden zorgen en voor kinderopvang. Voor pensioenen geldt dat de kosten afhankelijk zijn van de hoogte van uitkeringen en het aantal mensen dat een uitkering ontvangt. De vergrijzing is versneld toegenomen evenals de levensverwachting. Voor kostenverlaging moet gedacht worden aan langer werken, flexpensioenen en meer baby’s die worden geboren. Ook is de vraag of de immigratie niet geconsolideerd moet worden om te voorkomen dat populistische partijen ontstaan en uitsluiting van bepaalde groepen optreedt. Bij de AZV zijn de kosten afhankelijk van het aantal mensen dat hiervan gebruikmaakt, de gemiddelde zorgconsumptie en de medische tarieven waarvoor de zorg wordt ingekocht. Wellicht kan zorg het pakket worden versoberd. Daarbij moet worden gewezen op de waarschuwing van de ILO voor een verdere loonsverlaging in de landen die economisch kwakkelen. Die loondaling leidt slechts tot een verdere daling van de vraag. Ook moet het verschil tussen bruto en nettoloom verminderen. Door een overheid die bovenmatig afroomt, te veel voor zichzelf nodig heeft en de tering niet naar de nering wil zetten, lopen de bestedingen óók terug. De overheid voert de inkomsten op door lastenverzwaring. Een kleinere overheid en een flinke lastenverlichting dienen in het gehele Koninkrijk plaats te vinden, maar dat lijkt een onmogelijke opgave voor die overheden.

©2013 Renée van Aller en John de Vries

To Top

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *