De politiek en de taal

ELKE GROEP binnen de samenleving gebruikt zijn vocabulaire als een middel om zich te onderscheiden.
Bovenal geeft hij uiting aan hetgeen in zijn gedachten leeft.
Wanneer die taal uit zoveel vreemde- en bastaardwoorden bestaat, leidt dat ongetwijfeld tot verkeerde interpretaties.
Ons politiek jargon kent weinig eufemisme, wat soms heftige/venijnige reacties oproept bij vriend en vijand, met het gevolg dat alles uitvergroot wordt.
De media worden gebruikt om elk misverstand recht te zetten, maar als een woord weer op een verkeerde plaats valt, is dat reden voor aanval en verdediging.
En wij vechten om ons gelijk. Jaar in jaar uit.
Het verdient te zeggen dat ‘dushi Papiamentu’ zich niet gemakkelijk leent voor nuances. Iemand heeft of gebreken of deugden.
Iets is helemaal goed of een kardinale fout die afschuw inboezemt.
Arme mens die een fout maakt, want de taal is er om hem zonder pardon naar beneden te halen en van hem minder mens te maken, zo inferieur.
Degene die uitsluitend deugden heeft, mag zichzelf gelukkig prijzen.
Hij wordt als het ware in de adelstand verheven en is haast onschendbaar.
Het valt op dat beide kampen binnen de politieke arena behendig inspelen op de behoeften, onzekerheden en gevoelens van (on)genoegen van het volk.
Zoals gebruikelijk wordt de vocabulaire het wapen dat gebruikt wordt om verwarring te stichten en/of het (zelf)beeld van de tegenstander te misvormen.
Weer menen wij dat er iets te verdedigen valt en we vechten door om het recht die wij denken te hebben.
Jaar in jaar uit.
De meerderheid van de bevolking heeft de voorkeur voor een partij. Ook ik.
Ongeacht welke partij de verkiezingen wint en wie de volgende minister-president wordt, het zal sieren wanneer de jongere generatie, die wij vol trots onze toekomst noemen, de kans krijgt om de koers van zijn land mede te bepalen.
De jeugd heeft het recht en de plicht op zijn eigen ervaring, op het schilderen van zijn toekomst en zijn geschiedenis.
Hij verdient respect, ook al is een ander niet blij met de keuze van zijn kleurenpalet.
De tijd is wijs en zet alles en iedereen op zijn plaats.
Ook als het op de politiek aankomt.
Ik hoop dat wij ons kunnen verzoenen met de vele gegevens die er liggen.
Dat wij onze medemens het licht in de ogen schenken.
Dat wij ervoor zorgen dat ons taalgebruik geen reden hoeft te worden voor enig ‘rushi of ribirishi’.
Als ik een wens mag uiten, dan is het dat wij eens met nuchterheid reageren op alles wat met de politiek te maken heeft.
Het is een feit dat eer een politicus bij een vreemde aanklopt, er een omgeving is die liefde en geborgenheid biedt.
Wij kunnen kiezen voor liefde;
* voor het licht in ons;
*  voor het lied van ons leven.
En wat mooi is het wanneer wij, in de plaats van ophef en discussies om niets, onze broeders en zusters in de ogen kijken en hen zeggen:
Bon dia.

SAIRA VICTORIA
Curaçao

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *