demissionair

Het geeft toch wel wat schrik om onbezorgd wakker te worden en dan op de radio te beluisteren dat ons kabinet, het jonge, frisse kabinet-Schotte uiteindelijk door de mand is gevallen, sterker nog, in een luttel aantal dagen compleet is gedetoneerd. Voor een columnist een enorm gemis, deze wonderlijke bewindslieden die op sommige posten inwisselbaar bleken en zich de afgelopen twee jaren zo vaak ontpopten als wankele koorddansers en ballerina’s in het subtiele spel om hun eigen belangen en die van hun vrienden in de verre thuislanden zo goed mogelijk te behartigen. Want daarvoor ga je toch per slot van rekening in de politiek op de eilanden, om het volk, dus jezelf, je familie en vrienden, dat is namelijk ook volk, zo correct en gul mogelijk te bedienen voor de rest van hun leven. MFK-fractieleider in de Staten Dean Rozier liet dinsdag al schriftelijk weten in de nabije toekomst geen vertrouwen meer te hebben in de huidige coalitie en stapte donderdagavond uit de partij, uiteraard met medeneming van zijn kostbare zetel. Sinds MAN-Statenlid Eugène Cleopa zijn vertrouwen in de coalitie opzegde, steunde de coalitie immers al op een minderheid in het parlement. Rozier toont zich een voorstander van een zakenkabinet. Een team van deskundigen zou de negen ministeries voor een periode van tussen de twaalf en achttien maanden moeten gaan leiden. Wat verschrikkelijk naïef. Waar halen we in hemelsnaam een onafhankelijk team van technocraten zonder enige politieke binding vandaan op een kleinschalig eiland als Curaçao? Dat wordt altijd oude wijn in nieuwe zakken gieten en daar schiet niemand iets mee op. Er komen dus nieuwe verkiezingen met als voorgestelde cruciale datum 19 oktober. Dat is voor de nu uittredende dames en heren een geriefelijke periode van meer dan twee maanden om demissionair hun ‘lopende zaken’ nog naar genoegen af te kunnen handelen. Want natuurlijk moeten er als Land – let wel, financieel stevig onder curatele van demissionair Den Haag – nog wel de nodige handtekeningen gezet, vergunningen verstrekt, nieuwe aanbestedingen gedaan en last minute-reizen naar onduidelijke oorden gemaakt. Allemaal lopende zaken dus, niets bijzonders onder de zon. Kan dat overigens zo maar, ik bedoel, in een onderonsje met de gouverneur zomaar beslissen dat er nieuwe verkiezingen uitgeschreven moeten worden zonder eerst andere partijen de kans te geven een nieuwe coalitiepoging te wagen? En toch nog in dit kader een aardig detail. Wie weet te melden wat demissionair Pueblo Soberano-minister Carlos Monk van Onderwijs en Cultuur recent in zijn geboorteland Colombia uitspookte? Volgens een van mijn zeer betrouwbare bronnen binnen de overheid zou hij daar gesproken hebben met ‘gewapende’ mannen. Mijn bron noemt dit ‘zeer verontrustend’. En dat is het natuurlijk ook, maar dit geldt in wezen voor die hele nu ontstane situatie. Kortom, een prachtige start voor een nieuw Land dat zich nu een vorstelijk brevet van onvermogen heeft gegeven waar, naar verwachting, alleen oppositiepartij PAR de zure vruchten van gaat plukken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *