AD | Eis rectificatie afgewezen

KFO mag Bankpresident ‘corruptief’ noemen
Rechter: Tromp moet duidelijkheid scheppen

Emsley Tromp - Centrale Bank Curaçao

Emsley Tromp – Centrale Bank Curaçao

Willemstad – Kòrsou Fuerte i Outónomo (KFO) hoeft in de rectificatiezaak die Emsley Tromp tegen de stichting, wegens ernstige aantasting in zijn eer en goede naam, had aangespannen niets recht te zetten en mag hem zelfs ‘corruptieve handelingen’ verwijten.

Dat blijkt uit het vonnis van rechter Beukenhorst, die met betrekking tot dit laatste verwijst naar de woorden van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens – namelijk dat in de context van een verhit publiek debat over zaken van algemeen belang ‘a degree of exaggeration should be tolerated’ en dat de uitingsvrijheid zich ook strekt tot uitingen ‘that offend, shock or disturb’.

Het recht op vrijheid van meningsuiting moet volgens het gerecht ook hier de doorslag geven en daarom worden deze uitlatingen – ‘corruptieve handelingen’ – in dit verband niet onrechtmatig geacht.

Met enige spanning werd gistermiddag uitgekeken naar het vonnis van het Gerecht in Eerste Aanleg van Curaçao in de zaak die Tromp, als burger en niet als president van de Centrale Bank CBCS (een functie die hij sinds 1991 bekleedt), had aangespannen tegen KFO van de drie bestuursleden Chester Peterson, Eldon ‘Peppie’ Sulvaran en Anthony Eustatius; allen advocaat.

KFO had eerder in een persbericht gesteld dat er sterke aanwijzingen zijn dat Tromp zich schuldig heeft gemaakt aan corruptieve handelingen met betrekking tot zijn pensioen en de zaken bij Renaissance; en dat hij zijn positie als president heeft misbruikt en ervoor heeft gezorgd dat de Centrale Bank publieke middelen heeft aangewend om de uitkomst van het referendum te beïnvloeden.

Tromp wilde rectificatie op grond van onrechtmatige publicatie en omdat KFO geen enkel bewijs heeft voor haar stellingen. Maar het gerecht draait het enigszins om. Het is aan Tromp om aan te geven hoe het een en ander werkelijk in elkaar steekt. Het gaat namelijk volgens de rechter ‘in beide kwesties mogelijk om ernstige misstanden’.

,,Het heeft er immers alles van weg dat de president van de Centrale Bank een aanzienlijk voordeel, althans een uitzonderlijke voorkeursbehandeling, heeft genoten, hem verschaft door een instantie waarop zijn Centrale Bank toezicht moet houden”

(verwijzend naar leningen van 4 miljoen gulden van Banco di Caribe aan kledingzaken van zijn (toenmalige) vriendin, waarvoor Tromp persoonlijk garant heeft gestaan, maar waarvoor geen aanwijzingen zijn dat hij zekerheid heeft verschaft; en van het geleende bedrag is vervolgens 4 ton dollar overgemaakt naar zijn pensioenstichting, waarna, toen een en ander aan het licht kwam, het bedrag is teruggestort).

,,Verder wenst de Centrale Bank onder zijn leiding kennelijk zelfs aan de Rekenkamer geen openheid te verschaffen over een aanzienlijk bedrag aan overheidsgeld, waarvan voorafgaand aan het referendum van 2009 onbekend gebleven consultants zijn betaald”, vervolgt de rechter.

,,De in dit verband bij het publiek bekend geworden feiten vragen dringend om een verklaring. Tromp heeft die verklaring niet gegeven. Daarmee heeft hij een toenemend verhit publiek debat hierover op gang gebracht en heeft hij over zichzelf afgeroepen dat anderen daarover hun eigen uitleg geven.” Aldus de rechter.

Niet onrechtmatig
De uitleg van KFO (lees: Sulvaran, Peterson en Eustatius) – bij gebrek aan enige toelichting heeft de stichting zelf een theorie ontwikkeld (zie elders ‘Theorie KFO’) – is naar het oordeel van de rechter ‘niet op het eerste gezicht onzinnig of zonder enige grond’.

,,In de gegeven omstandigheden is het niet aan haar om meer feitenmateriaal aan te dragen, maar is het aan Tromp, die over alle informatie en stukken beschikt, om duidelijk te maken hoe de vork dan wél in de steel zit.”

Het gerecht vindt dat ‘gesteld noch gebleken is’ dat dit – het duidelijk maken hoe het dan allemaal wel zit – feitelijk onmogelijk is, of dat daaraan redenen van landsbelang in de weg zouden staan. De beschuldiging dat de Centrale Bank een bedrag van 8 miljoen gulden heeft aangewend, ten einde de uitkomst van het referendum van 2009 te beïnvloeden, die in verschillende varianten terugkeert, is onder deze omstandigheden dan ook ‘niet onrechtmatig’.
Aldus de rechter.

Gelet op de aangehaalde bevindingen van de Rekenkamer (de Rekenkamer kreeg van de Centrale Bank als antwoord op vragen over de besteding van ruim 8 miljoen dat deze kosten onder meer verband houden met de staatkundige hervormingen, voorgeschoten aan de landsregering, maar kreeg de verzochte onderliggende stukken niet) is naar het oordeel van de rechter ‘evenmin onrechtmatig om te spreken van malversaties’, als het gaat om het voor de Rekenkamer niet op rechtmatigheid toetsbare bedrag van ruim 8 miljoen aan kosten.

Kortom, over de pensioenkwestie heeft KFO gesteld dat er sterke aanwijzingen zijn dat Tromp zich schuldig heeft gemaakt aan corruptieve handelingen.
Verder merkt KFO het buiten het reguliere begrotingsproces houden van de 8 miljoen en het beweerdelijke aanwenden daarvan om het referendum te beïnvloeden aan als corruptieve handelingen.

Het vonnis:

,,‘Corruptief’ komt in de meeste Nederlandse woordenboeken niet voor, maar lijkt te zijn ontleend aan het Engelse ‘corruptive’, dat is ‘omkoping/bederf in de hand werkend’.

Mede in aanmerking genomen dat in de context van een verhit publiek debat over zaken van algemeen belang, zoals hier aan de orde – in de woorden van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens – ‘a degree of exaggeration should be tolerated’ en dat de uitingsvrijheid zich ook uitstrekt tot uitingen ‘that offend, shock or disturb’, moet het recht op vrijheid van meningsuiting ook hier de doorslag geven en worden deze uitlatingen in dit verband niet onrechtmatig geacht.”

Tromp had ook nog gesteld dat hem nooit de gelegenheid is gegeven te reageren op de voorgenomen publicatie, maar dat maakt naar het oordeel van het gerecht ‘die publicatie op zichzelf niet onrechtmatig’.

,,Overigens lijkt het weinig zinvol om een reactie te vragen aan iemand die tot dan toe ondanks dringende verzoeken daartoe nergens op heeft gereageerd.”

Voor zover van belang

Rechter Beukenhorst gaat in zijn vonnis inzake de rectificatie- eis van Emsley Tromp aan Kòrsou Fuerte i Outonomo geheel niet in op een deel van de pleitnota van de advocaten Eldon ‘Peppie’ Sulvaran, Chester Peterson en Anthony Eustatius over de moord op parlementariër Helmin Wiels en de vermeende rol daarbij van Tromp, althans volgens hen volgens een gerucht. ,,Er waart een spook door Curaçao, het spook van de intellectuele daders van de moord op Wiels. Velen menen dat dit spook vandaag in deze zaal aanwezig is. Het is immers een feit, dat, naast ook andere geruchten, er in ieder geval ook het hardnekkig gerucht op Curaçao de ronde doet dat de echte moordenaars van Wiels of de intellectuele beramers of financiers van die moord bij en rond Tromp gezocht moeten worden.” Dit deel van hun pleitnotitie deed zeer veel stof opwaaien en onder andere deze passage leidde tot een klacht van de deken van de Orde van Advocaten tegen Sulvaran bij de Raad van Toezicht (RvT). De rechter slaat er in zijn vonnis echter op geen enkele manier acht op. In zijn vonnis stelt hij enkel in te gaan op de inbreng van beide partijen ‘voor zover van belang’.

 

Theorie van KFO over malversaties

Kòrsou Fuerte i Outónomo – volgens het vonnis een stichting die ijvert voor een daadwerkelijk autonoom Curaçao, namelijk zonder de ‘koloniale’ consensus-rijkswetten, die tot aan het referendum van 2009 behoorde tot het ‘no’-kamp – stelt dat vaststaat dat sprake is van financiële malversaties. Als het om zulke grote sommen gemeenschapsgeld gaat, dient volgens KFO verslag te worden gedaan en verantwoording te worden afgelegd, maar Tromp hult zich in stilzwijgen. Bij gebreke van enige uitleg heeft KFO zelf een theorie ontwikkeld: De groep ‘no’ wilde destijds een autonoom Curaçao, vergelijkbaar met de autonome Nederlandse Antillen. Het was de si-groep, waaronder de toenmalige regering van de Nederlandse Antillen, die constitutionele veranderingen wilde in de vorm van de consensus- rijkswetten. Als er voorafgaand aan het referendum van 2009 consultants over constitutionele veranderingen in de arm werden genomen, dan waren dat consultants van de toenmalige regering en ging het dus om advies over de consensus-rijkswetten ten behoeve van optie ‘ja’. Het van overheidswege beïnvloeden van een referendum is een ernstige misstand, aldus KFO.

 

Kwestie van 8 miljoen

Voor de kwestie van 8 miljoen heeft KFO verwezen naar het door haar overgelegde rapport van bevindingen van de Algemene Rekenkamer Curaçao, voortvloeiende uit de controle van de jaarrekeningen 2008 en 2009 van het Land de Nederlandse Antillen. Onder het punt ‘Kosten Bank Nederlandse Antillen (BNA)’ staat daarin onder meer een tabel met een specificatie van kosten die de Centrale Bank over de periode 2006 tot en met 2010 in rekening heeft gebracht aan het Land, dan wel heeft verrekend met aan het Land verschuldigd dividend. Het gaat om 10 posten met een totaal van 8.249.479 gulden. Daaronder zijn onder meer de posten ‘advieskosten buitenlandse consultant’, ‘advieskosten consultant A te Curaçao’, ‘advieskosten consultant B te Curaçao’, ‘informatieprogramma’ en ‘reiskosten reisbureau’. Volgens schriftelijke mededeling van de Centrale Bank aan de Rekenkamer zouden deze kosten onder meer verband houden met constitutionele hervormingen. De Rekenkamer vermeldt dat zij heeft verzocht bepaalde onderliggende documenten te mogen inzien, maar dat de Centrale Bank daaraan geen gevolg heeft gegeven. Aangezien de documenten ook niet bij het Land werden aangetroffen, heeft de Rekenkamer de rechtmatigheid van de kosten niet kunnen vaststellen. Indien het daadwerkelijk om voorgefinancierde kosten van het Land gaat, zoals door de Centrale Bank aan de Rekenkamer was meegedeeld, dan hebben deze uitgaven geheel buiten het reguliere begrotingsproces plaatsgevonden en is daarmee het budgetrecht van de Staten geschonden, aldus de Rekenkamer. Indien het geen voorgefinancierde kosten van het Land betreft, dan heeft de Centrale Bank ten onrechte gelden ingehouden op het verschuldigde dividend.

Bron: Antilliaans Dagblad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *