FD | Beleggen in de brandhaard die Venezuela heet

‘Zelfs in een brandhaard als Venezuela ontwaren sommige beleggers kansen’
Door Jeroen Groot | Financieel Dagblad

Oproerpolitie in actie bij een demonstratie in de hoofdstad van Venezuela Caracas | Foto: Bloomberg

Oproerpolitie in actie bij een demonstratie in de hoofdstad Caracas | Bloomberg

Woorden schieten tekort om de ten hemel schreiende economische en sociale situatie in Venezuela te beschrijven. De inflatie wordt door het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voor dit jaar op 500% geschat, de economische krimp op 8%, het begrotingstekort door de Wereldbank op 20%.

Aan alles is gebrek in het Zuid-Amerikaanse land, met als gevolg onwaarschijnlijk lange rijen voor lege winkels. Mensen overlijden in het ziekenhuis vanwege een gebrek aan medicijnen en de altijd al hoge criminaliteit vertoont een enorme stijging.

Het lijkt dan ook slechts een kwestie van tijd voordat de Venezolaanse overheid stopt met het betalen van rente en aflossing op de staatsschuld. Met afstand de belangrijkste inkomstenbron van Venezuela is de export van ruwe olie, maar daarvan is de prijs de afgelopen twee jaar drastisch gedaald. De meeste volgers van de oliemarkt gaan er bovendien van uit dat die prijzen voorlopig nog laag zullen blijven, zelfs als de wereldwijde productie daalt. Door overproductie zijn namelijk overal enorme voorraden opgebouwd, en die zijn niet zomaar even weggewerkt.

Extreem hoog

Maar zelfs onder deze barre omstandigheden zijn er nog altijd beleggers die brood zien in Venezolaanse staatsobligaties. Hun belangrijkste argument: prijs. ‘De koersen van Venezolaans staatspapier zijn zover gedaald dat zelfs het risico op wanbetaling inmiddels is ingeprijsd’, zegt Viktor Szabo, fondsbeheerder bij Aberdeen Asset Management, een Britse vermogensbeheerder die is gespecialiseerd in opkomende markten. Die gedaalde koersen komen tot uitdrukking in, zeker voor de huidige obligatiemarkt, extreem hoge rentes.

Bij obligaties bewegen koers en rendement tegengesteld. De koers van Venezolaanse staatsobligaties met een looptijd van tien jaar is gehalveerd, met als gevolg dat het effectief rendement op dit papier de 30% nadert. Zeker in een tijd dat de rendementen op het staatspapier van ‘veilige’ landen zoals Nederland of Duitsland heel laag of zelfs negatief zijn, klinkt dat natuurlijk aantrekkelijk.

Beslag leggen

Maar dan moeten die obligaties aan het einde van de looptijd wel worden afgelost. Szabo ziet het op korte termijn niet tot wanbetaling (‘default’ in het jargon) komen. Cynisch genoeg vormen juist de steeds slechter wordende economische omstandigheden daarvoor het belangrijkste argument. ‘De Venezolaanse overheid heeft laten zien dat ze haar uiterste best zal doen de schulden af te betalen, ten koste van de eigen bevolking.’

Abbas Ameli-Renani, beleggingstrateeg bij Amundi, Europa’s grootste vermogensbeheerder, noemt nog een andere reden waarom de Venezolanen wel drie keer zullen nadenken voordat ze tot wanbetaling overgaan. ‘De overheid heeft bezittingen buiten Venezuela, in de vorm van olie in bijvoorbeeld olietankers die op weg zijn naar klanten. Schuldeisers kunnen daar betrekkelijk makkelijk beslag op leggen.’

Toch is voor iedereen duidelijk dat de overheidsfinanciën niet houdbaar zijn. Het regime klampt zich nog vast aan de macht, maar de oppositie probeert met het organiseren van een referendum het aftreden van president Nicolás Maduro te bewerkstelligen. Als dat lukt, zal volgens Ameli-Renani een nieuwe regering waarschijnlijk tot een deal komen met de schuldeisers. Daarbij zullen de houders van de obligaties slechts een gedeelte van de lening terugkrijgen. ‘Maar gezien de lage koersen van dit moment verwachten wij dat obligatiehouders zelfs dan rendement zullen maken op hun belegging.’

Bron: Financieel Dagblad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *