Gesprek met Dean Rozier

Dean Rozier 2012

WillemstadTijdens een openhartig gesprek met het Antilliaans Dagblad, vertelt onafhankelijk Statenlid Dean Rozier over hoe hij in de politiek verzeild is geraakt, over zijn relatie met Gerrit Schotte en zijn beslissing om uiteindelijk afstand te nemen van de partij waar hij twee jaar geleden nog zozeer in geloofde. Na alle negatieve berichtgeving over kabinet Schotte en het gebrek aan cohesie met de coalitiepartners, besluit Rozier dat het genoeg is geweest. Hij komt met een voorstel voor een ‘zakenkabinet’ dat door zijn partij wordt afgewezen en besluit voortaan alleen verder te gaan. Rozier neemt de zetel mee en vertegenwoordigt het volk nu als onafhankelijk lid. Een beslissing waar het Statenlid geen moment spijt van heeft.

Geen moment spijt’
Twee jaar geleden werd Dean Rozier door oude kennis Gerrit Schotte benaderd met het

Ik heb geen moment spijt van mijn beslissing”, zegt een vredig ogende Rozier tijdens het gesprek met het Antilliaans Dagblad
Foto: Kim Sambo © 2012

voorstel om deel uit te maken van een nieuw opgerichte politieke partij. De droom van MFK was bij de toen 36-jarige Schotte gaan leven en Rozier was een van de mensen die hij graag in zijn partij wilde hebben. De zakenman kreeg de tijd om over het voorstel na te denken, maar het antwoord was voor de zakenman al snel duidelijk. Hij snakte naar verandering in de manier van politiek bedrijven op het eiland en wilde hierin een verschil betekenen voor de Curaçaose gemeenschap. Na een maand zei hij dan ook volmondig ja.
Hiermee was de eerste stap gezet in de politieke carrière van Rozier. De zakenman Rozier, die onder andere de eigenaar is van Kortijn IJs, kende Schotte nog uit zijn jeugdjaren. Beiden waren opgegroeid in de wijk Dominguito en hebben gedurende de jaren contact gehouden.

,,Verwacht werd dat wij één front zouden vormen, maar dit was allesbehalve het geval. Iedereen maakte elkaar af. Er was totaal geen respect. Toen werd het mij teveel. Dit was voor mij het begin van het einde”, aldus Rozier over het parlementair overleg dat in juni 2011 in Nederland plaatsvond. Op de foto Rozier naast coalitiepartner Wiels.
FOTO’S NICO VAN DER VEN© 2012

Volgens Rozier was het uitgangspunt van Schotte om de zakenman te benaderen: als hij succesvol is geweest in de zakenwereld, kan hij ook succesvol zijn in het regeren van een land. Rozier, die zichzelf een ‘no nonsense’-persoon noemt, had inhoudelijk geen verstand van politiek, maar hield wel van een uitdaging. Nadat de MFK de verkiezingen had gewonnen en Rozier tot fractieleider van de partij werd gekozen, zijn inmiddels twintig maanden verstreken en veel is veranderd. De zakenman herkent zichzelf niet meer in de partij, die twee jaar geleden sprak van een missie die hem bijzonder aansprak en besloot een paar weken geleden zijn steun in de coalitie op te zeggen. Verschillende keren kwamen de partij en haar ministers in opspraak.

,,Als jongeman kende ik Schotte al. Je hoort natuurlijk dingen; dingen die ik niet hoef te vertellen, want de meeste mensen kennen de geschiedenis van Schotte wel. Dat heeft voor mij echter geen verschil gemaakt. Dingen die mensen in hun verleden doen, moeten geen hindernis vormen voor een betere toekomst.
Ik geloof in ‘second chances’.
Dat was een belangrijke reden waarom ik ondanks de geruchten toch besloot deel uit te maken van de partij”, aldus Rozier.
Zelfs na de negatieve berichtgevingen in de media over de MOT-meldingen van Schotte en de belastingschulden van George Jamaloodin en Nasser El Hakim, gaf Rozier het niet op.
,,Dingen die in de media verschijnen, zijn slechts één kant van de medaille. Van de ministers heb ik een andere kant gehoord.”

Toch zegt Rozier dat de berichtgevingen onaangename verrassingen zijn geweest en dat hij huiverig werd en kritischer jegens de ministers in kwestie. ,,Op een gegeven moment ga je je toch afvragen in hoeverre je je kan inlaten met bepaalde personen zonder het risico te lopen als hetzelfde te worden bestempeld. Ik zat hier niet op te wachten. Hier heb ik niet mee ingestemd toen ik me kandidaat stelde voor de partij.”

De negatieve berichtgevingen waren slechts één van de dingen die er uiteindelijk toe hebben geleid dat Rozier afstand nam van de MFK en zijn zetel meenam. Het grootste probleem was volgens het inmiddels onafhankelijke Statenlid dat er geen samenwerking zou zijn tussen de coalitiepartners.

,,Mensen waarvan je verwacht dat ze je steunen, laten je vallen en kraken je af, zelfs voor de oppositiepartijen. Dan ben je geen team. Dan is er geen respect. Ik kreeg hierdoor al vrij snel het gevoel dat ik de vijand in eigen huis had”, aldus Rozier.

De oud-fractieleider van de MFK spreekt over constante discussies waarbij het verschillende keren uit de hand is gelopen; ‘wilde vergaderingen’ volgens Rozier.

,,Er waren geen regels. Je had verschillende kampen, er werd uitgescholden, er werd beledigd, op de tafel geslagen, anderen liepen weg. Er was geen sprake van een cohesie tussen de samenwerkende partijen. Op een gegeven moment was er zelfs sprake van een interne oorlog.”

Als voorbeeld geeft het onafhankelijk Statenlid het parlementair overleg in Nederland in juni 2011.

,,Verwacht werd dat wij één front zouden vormen, maar dit was allesbehalve het geval. Iedereen maakte elkaar af. Er was totaal geen respect. Toen werd het mij teveel. Dit was voor mij het begin van het einde.”

Rozier vertelt dat deze incidenten het gemakkelijker voor hem hebben gemaakt uiteindelijk afstand te nemen van de partij. Ook het feit dat hij iets had waar hij naar terugkon, maakte dat de beslissing al snel was gemaakt.

,,Ik denk dat dat een groot verschil is tussen mijzelf en anderen in de regering. Er heerst bij velen de angst en de vraag wat ze hierna moeten gaan doen. Ze zullen hun huidige levensstijl moeten opgeven of voor een groot deel aanpassen. Ik ben altijd zakenman geweest. Ik heb succesvolle zaken die ik vanuit het niets heb opgebouwd. Daar kan ik naar terug.”

Het onafhankelijk Statenlid zegt geen moment spijt te hebben van zijn beslissing om zijn zetel mee te nemen. Zelfs nadat hij te horen krijgt dat Schotte hem zijn handelingen bijzonder kwalijk neemt, zegt Rozier:

,,Ik heb gedaan wat het beste is voor mijn land. Ik heb een schoon geweten en ik voel me ‘at peace’ met mijn beslissing. De bewoners van Curaçao hebben nu rust nodig. Dat gun ik ze. Dit is mijn manier om een stap in de goede richting te zetten.”

Wat de politieke toekomst van Rozier inhoudt, is nog onduidelijk. ,,Ik heb een enorm bittere nasmaak aan de politiek en de mensen die daaraan zijn verbonden overgehouden. Als je me nu de vraag stelt of ik hierin door wil, is het antwoord ‘nee’. Maar op dit moment ben ik nog Statenlid en zal ik het volk van Curaçao dienen met het beste van mijn kunnen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *