Gevecht om de macht

Met de verkiezingen in aantocht barst de strijd om de kiezer los. Behalve fraaie beloften heeft elke politieke partij een identiteit, een sfeer, een missie en een verkiezingsprogramma. Welke partij past bij mij? Kijk naar gedane beloftes in het verleden en welke daarvan zijn gerealiseerd. Dan weet u welke partij bij u past, tenzij u meer hebt met loze beloftes en patronage. Er heerst onvrede in het Koninkrijk.
Nederland wil van Curaçao af en Curaçao van Nederland.
Sint Maarten weet het nog niet en de bewoners van de BES-eilanden voelen zich terecht tweederangs burgers binnen het Nederlandse grondgebied. Aruba stelt zich byzantijns coöperatief op tegenover Nederland en ziet zichzelf in een (wereld)leidersrol op het gebied van groene energie en tactische samenwerking.
De inwoners van de BES-eilanden mogen stemmen voor de Tweede Kamer verkiezingen in september. Wellicht zouden de Nederlandse politieke partijen ter plaatse aandacht krijgen met een lijstduwer zoals Jörgen Raymann, Kathleen Ferrier, Izaline Callister of Claude Philips. Alle landen binnen het Koninkrijk hebben een verbijsterend begrotingstekort. Binnen afzienbare tijd zijn er verkiezingen in Nederland, Aruba en mogelijk Curaçao.

 

Beloften maken (geen) schuld

Tijdens de verkiezingen worden gouden bergen beloofd, waarvoor het benodigde geld grotendeels ontbreekt. In Nederland wordt niets meer beloofd aan de burgers, daar moet 19 miljard bezuinigd worden en moeten de burgers waanzinnig inleveren. De Curaçaose regering heeft besloten het onderwijs gratis te maken maar weet niet hoe dat gefinancierd moet worden. Meer lenen is niet mogelijk na de aanwijzing van het Koninkrijk om serieus te korten op de begroting, wegens opnieuw snel oplopende schulden. In Aruba gaat in theorie de prijs van water en elektra naar beneden. Opmerkelijk omdat daardoor de Curaçaose overheidsinstanties die het monopolie van water en elektra hebben, zo goed als failliet zijn. Ook de Arubaanse overheid heeft de laatste drie jaren het begrotingstekort alarmerend laten groeien van 2226 miljoen florin naar 2771.9 miljoen florin. Dat is een jaarlijks stijging van 8.6%, 7.0% en 16.4%. Noch in Curaçao, noch in Aruba is er sprake van (vrijwillige) noodzakelijke bezuinigingen. Het zal interessant zijn te zien hoe de politieke partijen in Aruba dat probleem oplossen in hun verkiezingsprogramma’s. De Vaste Commissie Koninkrijksrelaties stelde in juli 2012 dat sanering van de Arubaanse overheidsuitgaven en sociaal-economische hervormingen noodzakelijk zijn.

 Thans zoekt premier Eman met spoed herfinanciering van de overheidsschuld van bijna 3 miljard florin. De Wereldomroep meldde op 25 november 2010 nog dat Mike Eman geen financiële ondersteuning vroeg van Nederland, maar alleen een betere samenwerking wenste. De VVD wilde praten over samenwerking, zolang Aruba maar niet om geld vroeg. Ook de PvdA vond het te prijzen dat de premier de eigen problemen zelf wilde oplossen. Het CDA, de zusterpartij van Eman’s AVP, vond dat de premier ‘een trots verhaal’ had. Bas Jan van Bochove zei dat de Arubaanse regering op het CDA kon rekenen: “Dat vertaalt zich niet altijd in euro’s beschikbaar stellen.”

 Het is als met het Koninkrijk zoals met het Nederlandse ouderenbeleid. De onredzamen (vroeger onrendabelen) moeten zichzelf helpen en zijn verantwoordelijk voor zichzelf (advies van de Raad voor Volksgezondheid en Zorg (RVZ) in mei 2012). Zo moeten ook de (deel)regeringen van het Koninkrijk daarop worden aangesproken op de eigen verantwoordelijkheid. De moraal is helemaal terug in de politiek. Maar wel op eigen rekening, óók bij het CDA. Iedereen wordt aangesproken voor de mankementen in de maatschappij, behalve de regeringen, want die moeten bezuinigen.

Nederlandse politieke partijen over het Koninkrijk

In Nederland zijn er in september 2012 verkiezingen. Die zijn ook belangrijk voor de rest van het Koninkrijk. De Nederlandse politieke partijen zijn niet erg geïnteresseerd in het Koninkrijk, gezien de nationale, Europese en internationale problemen waar Nederland mee kampt. De meningen over het Koninkrijk van de Nederlandse politieke partijen volgen hierna.

De VVD (liberaal) wil de Koninkrijksbanden aanpassen. Aruba, Curaçao en Sint Maarten zijn autonome landen in het Koninkrijk der Nederlanden. Zij moeten financieel zelfstandig zijn. Toezicht moet worden uitgeoefend. De VVD wenst een gemenebestrelatie met Aruba, Curaçao en Sint Maarten. Het Statuut moet worden aangepast. Kansarme immigranten worden geweerd. Dezelfde toelatingsregels die de eilanden aan Nederlanders stellen worden ingevoerd voor Caribische Nederlanders. Groen Links (progressief-socialistisch) stelt dat de inwoners van Bonaire, Sint-Eustatius en Saba gelijkwaardig (maar niet gelijk) zijn aan de inwoners van het Europese deel van Nederland. De Christenunie (Christelijk-sociaal) wil de Nederlandse taal grondwettelijk verankeren. Dan mag dat ook gelden voor Papiaments en Engels. Het CDA (Christendemocratisch) heeft geen feitelijke uitgangspunten over het Koninkrijk in het verkiezingsprogramma, wel veel mooie volzinnen, waar men alle kanten mee op kan. Opmerkelijk is een remigratieplan voor geschoolde inwoners van Bonaire, Saba en Sint Eustatius. De PVV (liberaal) is duidelijk, de eilanden moeten het Koninkrijk verlaten, goedschiks of kwaadschiks. Daarbij wenst de PVV zich kennelijk niets aan te trekken van de vigerende internationale wetgeving. Curaçao is zelfstandig al op de ‘goede weg’ door provocatie en innerlijke verdeeldheid. D66 (sociaal-liberaal) wil dat Nederland een meer betrouwbare partner is binnen het Koninkrijk. D66 wil een nieuw Statuut dat kansen biedt op economische ontwikkeling van en door de eilanden in een nieuwe staatkundige verhouding tot Nederland. D66 is voor herfinanciering van de staatsschuld onder voorwaarde dat er plannen komen voor de opbouw van de economie, perspectief voor de ontwikkeling van de democratie, verbeterde wetgevingskwaliteit, een goed functionerende rechtsstaat en integer bestuur. De SP (socialistisch) wenst dat als het Nederlands in de grondwet komt, dan ook het Fries en het Papiaments worden opgenomen. De BES-eilanden verdienen steun. Nederland kan geen verantwoordelijkheid nemen voor goed bestuur op Curaçao, Aruba en Sint Maarten. Daarom moeten de eilanden elkaar onderling bijstaan en moet dat in het Statuut worden geregeld. Opmerkelijk! Deze laatste wens lijkt merkwaardig veel op een nieuw Antilliaans verband waar de eilanden al jaren vanaf wilde. De SGP wil alleen als Koninkrijk verder. De SGP is christelijk-reformatorisch en heeft alleen een duidelijke mening over het Koninkrijk der Hemelen. De PvdA (sociaal- democratisch), ziet wel wat in onafhankelijkheid van Curaçao bij verder ondeugdelijk bestuur, maar zag (nog) niets in een terugkeerregeling van kansarme rijksgenoten.

Voor wat betreft groene energie sluit de AVP meer aan bij Groen Links. Voor wat betreft onderlinge samenwerking en eigen verantwoordelijkheid is dat meer het CDA. Het maakt weinig uit voor de inwoners van de Caribische eilanden op welke partijen gestemd wordt in Nederland. De Nederlandse partijen hebben nauwelijks belangstelling voor de stemmers in de West.

 Grijp de tijdgeest

Het is begrijpelijk dat er meer toezicht is op Curaçao en Sint Maarten als land, dan er op Aruba is. De Antilliaanse/Curaçaose begrotingsdiscipline liet meer te wensen over dan de Arubaanse. Nederland bood de Antillen schuldsanering aan in 2010 en wie betaalt bepaalt. Dat is bij banken ook zo. Het voorkomen van ongewenste bemoeienis is simpel, een sluitende financiële boekhouding. Het misbruiken van de algemene middelen voor politieke zelfverheffing dient te stoppen. Al was het maar omdat de Nederlandse belangstelling voor de eilanden tot verder onder nul is gedaald door een constant en flagrantgebrek aan begrotingsdiscipline. Het kan slecht aflopen met het Koninkrijk en de samenstellende delen daarvan. Politieke invloed is nodig op landsniveau en Koninkrijksniveau. Bij voorkeur door integere politici. Welke nieuwe partij voegt iets toe aan de bestaande partijen? Hoe kunnen de Caribische eilanden verantwoordelijk en zelfstandig hun belangen behartigen binnen het Koninkrijk en binnen Europa? Onderlinge samenwerking die essentieel en feitelijk is en waarvan iedereen profiteert kan daarbij helpen evenals de broekriem aanhalen naar Nederlands model, hoe on-Caribisch dat ook is.

 

© Renée van Aller en John de Vries

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *