Gezondheid&Co | Tineke emigreert vanwege het Syndroom van Sjögren naar Curaçao

Door Else Fokkinga

Tineke Veenstra pijnvrij op Grote Knip

,,Ik weet het nog goed, bijna als de dag van gister. Ik was aan het werk in de supermarkt op de camping ’t Kuierpad in Wezuperbrug toen ik gebeld werd door Tineke. Het eerste wat ze zei: ‘niet schrikken hoor, maar ik lig in het ziekenhuis en het valt wel mee’.

Natuurlijk schrok ik wel, maar toen ik haar verhaal aanhoorde was ik net als haar opgelucht.” Tineke’s vriendin Else Fokkinga vertelt haar versie van het verhaal.

Syndroom van Sjögren

,,Tineke had al een tijdje heel veel blauwe plekken. Wij hebben het altijd maar geweten aan een potje voetbal of één van haar scooterongelukjes, maar zij had door Google gedacht aan leukemie. Logisch dat ze opgelucht was dat de diagnose toen ITP was.

(Immuun Trombopenie (ITP) is een auto-immuun ziekte, waarbij patiënten antistoffen aanmaken die zich hechten aan het oppervlak van hun eigen bloedplaatjes . Later heb ik nog vaak aan dit moment gedacht. Vooral omdat dat opgelucht zijn achteraf totaal niet op zijn plaats was.“

,,Tineke is één van mijn beste vriendinnen en sinds augustus 2007 chronisch ziek. Ze heeft het Syndroom van Sjögren en als onderdeel daarvan de bloedziekte ITP. Gevolgen hiervan zijn dat ze haar HBO-opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening op heeft moeten geven, dat ze 100% arbeidsongeschikt is verklaard en ze het UMCG haar tweede huis noemt. Een gevolg is ook dat ze in het najaar van 2017 gaat emigreren naar Curaçao. Haar gezondheid achterna.”

Vrolijk meisje in kleurrijke kleding

,,Ik heb Tineke echt goed leren kennen in de twee jaar voordat ze ziek werd. Ze woonde altijd wel in hetzelfde dorp, maar vanaf toen zaten we ook in hetzelfde voetbalteam en dat schept sowieso een band. Ook op school zochten we elkaar steeds meer op en zorgden we dat we in de huiswerkuren naast elkaar zaten. Tineke zat een klas hoger en daarom mocht zij op de zaterdagavonden net wat meer uren buiten het ouderlijk huis doorbrengen dan dat ik dat mocht. Stappen en nieuwe mensen ontmoeten vond ze leuk. Het paste ook bij haar. Ze was altijd in voor gezellige dingen en maakte daar altijd tijd voor. Het beeld van de Tineke van toen is een vrolijk meisje in hele kleurrijke kleding met de wereld aan haar voeten.”

Contact via Whatsapp

,,In de ruim 10 jaar dat ze ziek is, veranderde er veel. Waar ik haar voordat ze ziek werd bij alle sociale gelegenheden zag, werd haar aanwezigheid steeds meer een uitzondering. Ze kon heel vaak gewoon niet aanwezig zijn, omdat ze zoveel pijn had. Deze verandering is langzaam gegaan en wisselde ook per periode, maar de impact van haar ziekte was groot. Tineke wilde eigenlijk nooit dat wij als vriendinnen het merkten dat ze zich niet goed voelde, maar dat kon ze steeds moeilijker voor zich houden.

Als ze dat wilde, kon ze helemaal nergens meer bij aanwezig zijn. Iets wat met haar sociale karakter ontzettend moeilijk is. Sinds Whatsapp bestaat hebben wij elke dag contact en daardoor weten we alles van elkaar. Natuurlijk ging het contact niet alleen maar over ontstekingen, pijn en soms de moeilijke vraagstukken in het leven. Soms was het moeilijk voor mij om mijn verhaal te vertellen, omdat Tineke niet een leuk nieuw verhaal had.

Mede daarom was ik zo blij met de berichten vanaf Curaçao. Tineke was in november 2016 voor een maand naar Curacao om even pijnvrij te zijn en dat lukte grotendeels. Dat ze appte dat ze pijnvrij was en het zo naar haar zin had, maakte me zo blij. Ook had ze weer nieuwe verhalen, want ze beleefde van alles. Ze ontmoette veel nieuwe mensen. Ze deed veel activiteiten en was zichzelf weer. Zo bijzonder om te zien. Ik denk dat ze zich daar weer dat vrolijke meisje in een zomerjurkje voelde met toch wel een beetje de wereld aan haar voeten.

Toekomst op Curaçao

In één van haar berichten vanaf Curaçao stond: ‘ik wil nu al terug terwijl ik er nog ben’. De maand november was natuurlijk snel voorbij en het smaakte naar meer. Toen ze thuiskwam en ik haar met haar ouders van Schiphol haalde, zag ik het ook wel. Dit was niet de laatste keer dat Tineke op Curaçao was geweest. Of ze kon emigreren hing af van het akkoord van het UWV waar ze door haar arbeidsongeschiktheid afhankelijk van is geworden.

Toen dit akkoord was stelde Tineke zich steeds meer in op de emigratie. Het lijkt mij moeilijk om familie en vrienden achter te laten, maar aan de andere kant is de keuze zo logisch. Ze kan op Curaçao wat gezonder leven en voor een groot deel weer het meisje zijn zoals ze altijd was. In mijn beleving in een felgekleurd zomerjurkje.

Syndroom van Sjögren,

Tineke Veenstra

Op het moment van schrijven is ze op Curaçao om alvast een huis voor in het najaar te zoeken en het eiland verder te verkennen. Een raar idee is het wel dat ze in het najaar voor altijd vertrekt, maar Whatsapp blijft én een extra vakantie-adres is altijd leuk! Voor Tineke hoop ik op een zonnige toekomst op Curacao!

Wil je meer over Tineke weten of haar avonturen op Curacao volgen? Dan verwijs ik je graag naar http://www.tinekeveenstra.nl/.

Bron: Gezondheid&Co

10 Reacties op “Gezondheid&Co | Tineke emigreert vanwege het Syndroom van Sjögren naar Curaçao

  1. John Bash

    @Brian.
    Tineke realiseert zich heel goed dat het hier niet alles koek en ei is.
    Ik ken haar persoonlijk en zij weet dat haar ziekte niet te behandelen is. Behalve dat het enigszins verlicht kan worden met medicijnen. Lees haar verhalen op haar website. tinekeveenstra.nl
    @ Marieke. Lees haar verhalen op haar website. tinekeveenstra.nl

  2. Denk dat Tineke zich meer moet inlezen over Curacao. Het leven is duur en de medische zorg is zeer slecht. Geen doctor op Curacao kan haar helpen. En dan?

  3. Duidelijk kent René alleen de Bijlmer uit de 70/80er jaren. Net terug uit NL en vrienden bezocht in de Bijlmermeer en uitermate verrast door het enorme aantal grote en bekende US hotels, enorme glazen gebouwen, neerhalen van garages, nieuwe onbetaalbare appartementen en huizen (vrije sector vanaf 1000 €) etc.
    Een vernieuwingsoperatie die in de 90er jaren is begonnen en 3 miljard heeft gekost en nog niet klaar is, wachtlijsten voor een woning 16+ jaar bedraagt.
    Jezelf ergens in inlezen is nooit verkeerd.

  4. Interessant verhaal – maar wat ik mis is waarom ze zich beter voelde op Curaçao? Heb zelf ook het syndroom van Sjogren en zou ook graag liefst gehele (maar gedeeltelijk is ook mooi meegenomen) genezing vinden.

  5. @ Hoelahoep je moet niet zo snel ronddraaien. In de laatste alinea e.v. staat dat heel duidelijk “Tineke was in november 2016 voor een maand naar Curaçao om even pijnvrij te zijn en dat lukte grotendeels”

  6. Tieneke mensen denken dat alle YdK oplichters en boeven zijn en dat iedereen in de Bijlmer ongeschoolde criminelen zijn. Misschien bent jij niet eens YdK.

  7. Beste Rene,
    Dit is praktisch onmogelijk omdat je met meerdere artsen brieven, medicijnlijsten, motivatie en inzage je dossier moet geven. Daarnaast zijn er dan nog twee keuringsartsen nodig die over de daadwerkelijke beslissing gaan. Niet zo gemakkelijk dus…
    Groet,
    Tineke Veenstra

  8. Abraham Mossel

    +10

  9. Hoelahoep

    Een heel verhaal zonder erbij te vertellen waarom ze naar Curaçao emigreert…

  10. Sluit niet uit dat de hele Bijlmer dadelijk het Syndroom van Sjogren heeft en met behoud van bijstand naar Curacao vertrekt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *