Ingezonden: Arbeidsrecht en mededogen

Lezers Schrijven

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curaçao?
Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: INGEZONDEN

Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten.
De redactie van de Knipselkrant Curaçao is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Ingezonden stukken die beledigende of discrimeneerende taal inhouden worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag klom ” JOSEPH ‘JOPI’ HART ” voor ons in de pen…………..

STA MIJ toe u kennis te laten maken met Chei: Nauwelijks dertig, lijkt veel ouder – alleenstaande moeder – een zoon van zestien, schoolverlater (vanwege geen geld voor kleren en vervoer naar school), die nu in het criminele circuit zit – dochter van veertien met drie maanden oude baby nadat haar vaderhaar  verkracht heeft. Er zijn genoeg ‘Chei’s’ in onze gemeenschap, maar wij willen niet van ze horen. Net zoals we niet willen horen van de armoede waar eenderde van onze bevolking onder valt. Ook willen niets horen van de gevolgen van de meer dan 40 procent éénoudergezinnen en hoe de moeder moet ploeteren om brood op de plank te hebben en proberen de kinderen op te voeden. Twee personen hebben de baby geproduceerd, maar alleen de moeder zorgt voor hun opvoeding, waarvan 25 procent niet weet wie hun vader is! Dit was een inleiding om wat emoties bij u los te maken. Nu kunnen we gaan rationaliseren over ‘Het probleem dat deze overheid heeft geschapen in uw nadeel’. Kort en krachtig: we moeten allemaal bezuinigen of we worden een mislukte staat! Waarom? Omdat we decennia lang hebben geprofiteerd van Nederlandse ontwikkelingshulp, de Shell en onze ‘off-shore’ maatschappijen. Nu dat we in de problemen zitten – omdat alle regeringen weigerden deze realiteit te onderkennen – is deze regering van niet-politieke professionelen gedwongen maatregelen te nemen om de kosten onder controle te krijgen. Dit is onontkoombaar! Natuurlijk is het niet ‘leuk’ dat u langer moet werken om van uw pensioen te genieten. Maar, mijn waarde beste, als ambtenaar heeft u wel een pensioen waar 60 procent van de bevolking dat niet heeft! Logisch dat niemand achteruit wil in salaris! Maar het is wel rechtvaardig dat ook de ambtenaar helpt om de gevolgen te dragen. Eet u er minder door? Verliest u uw huis? Kunt u uw kind naar school blijven sturen, en kleren voor hem kopen en voor uzelf? Ja, toch? U kunt toch ook bij de manicure en pedicure gaan en ook uw haren laten doen? Toch? Kunt u medicijnen kopen? Naar de dokter gaan? Af en toe uit gaan eten of naar de film gaan? Ja, toch? Nou dan! U kunt dat wel! Denk aan Chei! Zij kent dit niet. Zij is niet bekend met wat u als heel normaal beschouwt. Neem een voorbeeld aan paus Franciscus, die de nadruk legt op nederigheid en medemenselijkheid en ‘de stem van ons geweten’ is geworden. Vergeleken met de meeste landen, heeft Curaçao een behoorlijk hoge levensstandaard. Maar niet voor iedereen! Zolang dit het geval is leven wij in een land van ongelijke kansen. Om dit recht te zetten moet er meer in het gezin en de wijken geïnvesteerd worden. We moeten werk creëren door de economie aan te zwengelen, waarvoor we mensen met kennis van zaken nodig hebben en niet al die onbekwame meelopers die vanwege vriendjespolitiek zijn benoemd U en ik zijn geen slachtoffers, maar Chei en haar soortgenoten zijn dat wel! Om hun levensstandaard te verbeteren, moeten we de kosten verminderen om in een rechtvaardig Curaçao te investeren, waar wij met zijn allen in het zweet ‘ons aanschijns’ moeten werken. Zij die niet kunnen werken moeten bijscholing krijgen om een vak te leren. Zij die niet willen werken of die profiteren van de arbeidswetgeving door te lanterfanten, moeten de gevolgen voelen! Degenen die de misdadiger helpen, of het nou broer of vader of zoon is, moeten leren dat dit echt niet kan! Om de golf van misdaad te stoppen is geld en personeel nodig; is de steun van de bevolking nodig, van u, als medeburger, want u weet wie als heler fungeert, u weet wie loopt te pronken met spullen die hij of zij niet heeft kunnen kopen. Luister naar uw geweten. Vergelijk wat u wel heeft met wat 30 procent van onze bevolking niet heeft. Vraag uzelf af hoe u kunt weigeren bij te dragen om mensen te helpen die niets hebben. Denk dan aan Paus Franciscus. Ik ben er zeker van dat wij dan zullen ophouden met zeuren en alles in het werk zullen stellen om gezamenlijk ‘een hand uit te steken voor onze medemens’ en onze kritische steun zullen geven aan deze regering die nu het werk doet dat decennia lang niet is gedaan.

JOSEPH ‘JOPI’ HART
Curaçao

Advertentie

To Top

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *