Ingezonden | De vraag is of we het echt nooit afleren…

Ingezonden-brief

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die beledigende of discriminerende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Naam bij redactie bekend aan het woord

Het lijkt of we hier op het eiland de zaken niet met de nodige serieusheid behartigen. Of we verkeren in de veronderstelling dat als eenmaal de zaken gedaan zijn, deze geen keer nemen en we net als struisvogels menigmaal met het hoofd onder het zand gaan, in de afwachting dat de gevolgen (de realiteit) onvermijdelijk uit zichzelf verdwijnen.

Om dit duidelijk te illustreren neem ik dit voorbeeld: nadat de politie inzag dat zij ook de handen vol blijft houden aan zaken die eigenlijk meer onder de competitie vallen van milieuzaken, heeft men toentertijd de SKS-politie op de been gebracht. Politiebijstand voor buitengewone zaken of buitengewoon agent

Na een aantal jaren werden deze buitengewone agenten beëdigd, na vele protesten, aangezien zij ook ingeschaald moesten worden en als bijkomend gevolg hiervan werden zij in het lokale politiekorps ingelijfd. Zo verdween hiermee ook hun kantoor te Parera achter de wabibomen en struiken. Af en toe meen je toch nog de spookecho’s te horen van de keiharde slagen van dominostenen op de houten vergane bureaus.

Op deze oude houten bureaus van de extra buitengewone agenten die overtime deden tijdens de diepe nachtelijke overuren, werden overdag naarstig de boetes gecontroleerd en geïnspecteerd alvorens je met de nodige papierformaliteiten met tientallen stempels je in beslag genomen wagen terug kon gaan halen bij Kura di Parera, voordat deze gecrasht werd. Het OM was een klein kindje vergeleken met de tientallen stempels van de SKS-beambte, met dikke logge geelachtige papieren boeken waar houtwurmen zich rijkelijk in verschanst hadden.

Nadat deze SKS-politieagenten beëdigd waren, werden er bijna geen enkele soortgelijke nieuwe politie-eenheden geïnstalleerd die hun werk overnamen. Misschien was het een vergissing van de desbetreffende autoriteiten om een onderzoek te doen en een analyse onderzoek te doen en een analyse te maken onder de lokale bevolking of zij werkelijk de aanwezigheid van deze buitengewone agenten op prijs stelden. Het zij ja of nee.

Voor zover ik weet was deze eenheid politie in fragmentie onmisbaar, want hoe dan ook konden de politieagenten met hulp van dit hulpkorps, andere veel gewichtigere zaken aanpakken, in plaats van achter mensen aan te lopen die zich schuldig maakten aan bijvoorbeeld het vervuilen van ons milieu. De core van het korpspolitie kon door hun aanwezigheid met hun hulp veel effectiever achter criminelen aan gaan. Er werd na een flink aantal jaren daarna de milieupolitie

Maar het rendement van deze laatste, voor wat betreft het bestrijden van mensen die het milieu, met name de baaien en bossen, vervuilen met troep en vuil, laat nog steeds veel te wensen over. Een van de kardinale problemen is dan ook dat de milieu-politie continu hetzelfde argument hanteert; of zij hebben te weinig middelen ter bestrijding van dit fenomeen of zij kampen met te weinig manschap.

Dit laatste betwijfel ik zeer, dat onze desbetreffende autoriteiten met de nodige serieusheid en beleidsvisie het eiland besturen. Het wordt echt tijd dat zij zonder omhaal, daadwerkelijk once and for all een groot korps van werklozen omscholen tot bijstand-politie voor natuur- en milieubeheer.

Dan heb ik het niet over politie die elke dag rondrijdt met airco’s en laptop, maar duidelijke posten en verblijven opbouwen waar milieupolitie permanent op strategische plaatsen van het eiland hun intrek nemen en van daaruit, hetzij met crossfiets hetzij met quad, de natuur ingaan en rond de baaien controle houden op de gewetenloze mensen die toch het eiland blijven vervuilen.

CTDB en Chata zien toch al hun miljoenen guldens in rook opgaan voor het promoten van ons eiland in het buitenland. Miss Kòrsou en miss Universe moeten toch blijven ‘beweren’ of ‘met tegenzin spreken’ dat ons eiland ‘dushi’ en limpi is. ‘Ija, een verbaasde toerist die met eigen ogen dit gadeslaat, het verfilmt en op facebook zet: ‘this is dushi Curagao’, en ziet wat hij allemaal tegenkomt aan vuiligheid.

Hoe anders tegen te spreken als de toerist een ritje houdt naar Playa Kanoa en ziet dat we daar enorme bergen versleten autobanden hebben gedumpt. Ik praat over meer dan honderdvijftig kubieke meter troep. Kadavers van afgekeurde varkens en weggeworpen honden en baby kittens. Waar is de controle al die tijd gebleven, mensen? En we nodigen de cruisetoeristen uit om de natuurlijke brug te gaan bezoeken bij Playa Kanoa.

De grote groep vrijwilligers die elk jaar weer meedoen met campagnes zoals cleanup the world en go green foroe zullen ook dankbaar zijn dat zij veel minder werk zullen hebben, want de frustraties stapelen zich ook hoog op als zij merken dat twaalf maanden later dezelfde baaien en publieke plaatsen zwaarder zijn vervuild.

GUIDO DA COSTA GOMEZ,
Curacao

2 Reacties op “Ingezonden | De vraag is of we het echt nooit afleren…

  1. De grove waarheid. Klopt als een zwerende vinger!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *