Ingezonden | Haal de waan van de dag in: blik verder terug met de Isla

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 21:00 uur naar emailadres INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die opruiende of dreigende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Arjan Linthorst (SMOC) aan het woord.

Nieuwsberichten over de toekomst van het Isla-terrein volgen elkaar in rap tempo op. De Isla zit in zwaar weer, zo is de teneur. De toekomst van deze meer dan honderd jaar oude, en zwaar versleten, olieraffinaderij is penibel omdat het huurcontract eind dit jaar afloopt. Een opvolger voor de huidige onbetrouwbare huurder, PDVSA, is er nog steeds niet.

De waarnemend minister Economische Ontwikkeling, en tevens oud-werknemer van de Isla, Kenneth Gijsbertha stelt op basis van niet-onderbouwde cijfers dat sluiting van de Isla enorme economische gevolgen heeft voor de Curaçaose samenleving (“Impact sluiting is enorm,” Antilliaans Dagblad). Of dit nu wel of niet het laatste hoofdstuk omtrent de Isla wordt weten we niet.

Een naar hoofdstuk is het in ieder geval al wel en wel in het bijzonder voor de gewone man en vrouw die bij de Isla werken en derhalve in onzekerheid verkeren. Helaas gingen hier al heel wat nare hoofdstukken aan vooraf die de betrouwbaarheid van de meerderheid van Curaçaose politici geen goed doen. Zonder uitputtend te zijn volgt hier een kleine bloemlezing.

De positieve economische bijdrage van de Isla voor de Curaçaose samenleving is altijd overschat door politici als Gijsbertha. Oorzaak: de Isla-raffinaderij is op basis van de “Agreement between the Netherlands Antilles, the Island Territory of Curaçao and Petroleos de Venezuela S.A.” vrijgesteld van tal van heffingen en belastingen zoals het betalen van bijvoorbeeld winstbelasting. Resultaat: jarenlang zijn de winsten die de Isla heeft gemaakt op het geografisch kleine Curaçao verdwenen naar haar grote buurman Venezuela. Dat terwijl conform de milieuvergunning Isla gehouden was om flink te investeren in de raffinaderij zodat de milieuoverlast zou dalen.

De Isla had hier geen boodschap aan, met als gevolg dat de rechter op 12 januari 2010 concludeerde dat de Isla onrechtmatig handelt en dat volgens het CBS meer dan 80 % van de mensen benedenwinds de Isla stankoverlast ervaart. Om over de daarmee gepaard gaande zorguitgaven van de Curaçaose overheid nog maar te zwijgen.

En zwijgen dat deed de Curaçaose overheid al heel lang. Ze stond erbij en keer ernaar hoe de huurder –Isla- de olieraffinaderij volledig aan het uitwonen was. De Isla had inderdaad impact.

Maar goed, laten we leren van het verleden en vooruit kijken. Dat heeft SMOC meerdere malen gedaan. Sinds 2001 heeft SMOC de Curaçaose overheid er meerdere malen in rechtszaken op gewezen dat Isla –of beter, PDVSA- zich niet aan de vergunning houdt. De technische staat van de Isla-raffinaderij was en is daarom erbarmelijk en daarmee de economische waarde ervan ook.

Welk bedrijf wil immers een hoge huur betalen voor een zwaar versleten olieraffinaderij? Geen een en dat is wat we nu zien. Oliebedrijven staan bepaald niet in de rij om de Isla-raffinaderij te exploiteren. Dat voelt nú zwaar, maar is feitelijk het gevolg van jarenlang wanbeleid. Nimmer zijn Curaçaose politici in meerderheid opgestaan ten behoeve van de mensen onder de rook én de gewone man en vrouw die bij de Isla werken.

Tientallen malen heeft SMOC ook gewaarschuwd, conform het rapport A Sustainable Future for Curaçao: Strategic Options for Isla and the Isla Site (EcoRYS, 2012) dat werd gemaakt in opdracht van de Curaçaose overheid, om ervoor te zorgen dat eind 2013 klip en klaar moest zijn wie de nieuwe investeerder moest zijn voor een eventuele upgrade van de Isla-raffinaderij. Ook dit pleidooi mocht niet baten.

En wat te denken over het MDPT fiasco waarin miljoenen aan belastinggeld is verdwenen in zakken van mensen die geen enkele tegenprestatie hebben geleverd ten behoeve van de Curaçaose samenleving. Ook hier schiet de belastingbetaler erbij in.

Suggesties van SMOC om stichtingen als GreenTown serieus te nemen en de optie van een bio-raffinaderij (i.p.v. een aardolieraffinaderij) op het huidige Isla-terrein te onderzoeken waren bij de Curaçaose overheid en politici eveneens tegen dovemansoren gericht. Het is te hopen dat de meerderheid van Curaçaose politici eens diep in deze spiegel gaat kijken, want ons mooie en geografisch kleine Curaçao heeft een probleem.

Drs. Arjan Linthorst (bestuurslid SMOC)

3 Reacties op “Ingezonden | Haal de waan van de dag in: blik verder terug met de Isla

  1. Dit doet me een beetje aan de discussie over flouride in drinkwater denken, iedereen riep maar wat, maar niemand durfde een rechtstreekse discussie met de tegenstander aan.

    Het wordt tijd dat we goede kwalitatieve tv programma’s gaan maken. Laat voor en tegenstanders met elkaar in discussie gaan, op die manier kunnen wij tv kijkers beslissen wat het beste is.

    Ik zit met smacht te wachten op de TV battle tussen, Drs. Arjan Linthorst en Angelo Meijer of Errol Cova.

  2. Fred Schiedam

    Inspelen op ontwikkelingen en vernieuwen is iets dat moeilijk gaat als politicus en/of bestuurder als privé je handen gebonden zijn door betalingkjes, toezegginkjes etc . en er zo een sfeer ontstaan is dat ieder weldenkend mens ver van de politiek blijft.

    Daarom blijft alles bij het oude en gaat de toekomst aan Curacao voorbij.

  3. Iedereen aan de elektrische auto.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *