Ingezonden | In het land van “An Inconvinient Truth”

Ingezonden brief

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: INGEZONDEN.
Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten.

De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Ingezonden stukken die beledigende of discriminerende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Natasha Read aan het woord

Van de week werd ik getipt over een lezing bij het Curaçaos Museum. Ene mevrouw Heather Pinnock was helemaal uit Jamaica gehaald om het te hebben over Global  Warming and it’s effect in the Caribbean. Oh? reageerde ik. Klinkt interessant.
De dame in kwestie hoort bij de Climate Reality Change Jamaica Division.
Nog interessanter. Iedereen heeft het de laatste tijd over het weer, over global
warming, over ISLA, over de toekomst en natuurlijk over wat we mogen verwachten.

Dus, vrijdag avond stipt om 7.00 pm begaf ik me op het terrein van het Curacaos
Museum. Een kleine kudde mensen zat er al braaf voor het toneel. Een projectie
doek was opgespannen en een klein groepje technici zat verwoed achter de laptop  te werken. De eerste beelden die vertoond werden was een romantisch uitziend  filmpje in het Italiaans, Engels en Spaans. De universele boodschap van Paus  Franciscus over het milieu. Ok, mag… zal wel.

Na het filmpje betrad een dame het toneel en verwelkomde het publiek. “Wat fijn
dat er zoveel van jullie zijn in Gods aanwezigheid. En om in de correcte
stemming te komen, gaan we wat liederen zingen over Zijn Grootheid.”
Huh? Gaat het over het milieu of over Religie?
Een schitterende dame in het blauw nam de microfoon over. Het ene religieuze
lied na het ander werd gezongen. Halleluya’s all around. Verder ken ik de dame
niet, maar ik vermoed dat ze een CD’tje aan het pushen was met de kudde.
Na het kleine religieuze concert, mocht opeens zijne Excellentie monseigneur
Secco het toneel op en wat woorden kwijt. Met alle charisma van een halve erwt,
deed ie zijn verhaal. Geen idee of iemand echt luisterde. Ik zoiezo niet. Meteen
waren ook mijn twee favoriete personen, de twee heren die op de trap van het
Curaçaos museum zaten te appen op hun smartphones. Kijk, die wisten hoe je de
tijd kon benutten onder deze onzin.

Eindelijk, eindelijk werd mevrouw Heather Pinnock op het toneel uitgenodigd.
Gaan we wat zinnigs horen. De projector ging weer aan. Op zwarte achtergrond
viel me opeens het thema op. “Climate Change & the Catholic Church – Diocese of  Willemstad 2015”. Diocese? Ah shit. Daar zal dus geen zinnig woord uitkomen. En verschrikkelijk is het als je vermoedens in zo’n situatie worden waargemaakt.

Over het volgende anderhalf uur, fantaseerde ik op los waar ik beter naartoe had
kunnen gaan op die vrijdag avond. Wie was de dienstdoende tandarts op dat uur?
Zou ie mijn achterste kiezen willen trekken zonder verdoving? Of misschien kon
ik vrijwillig wat vergif op bij de ISLA, als ik genoeg om zeurde? Alles was
beter dan wat we voorgeschoteld kregen. Echt, alles.

Mevrouw Pinnock deed ons een slappe spreekbeurt toe met veel copy en paste van  Al Gore’s filmpje: An Inconvinient Truth. En de rode draad was ze vanaf het
begin helemaal kwijt. Eerst was het het droogste jaar ooit in Jamaica, meteen
daarop was de dam tweemaal door hevige regens weggespoeld. Is het nou te droog  of te nat, dame? Grafieken die achterstevoren werden gepresenteerd, een
woestijnbewoner die sip keek omdat ie in het woestijn woont, een wereldkaart
waarop Australie de koelste plek op aarde is en ga maar door.

Even om het in perspectief te zetten. Al Gore’s schaamteloze propaganda film
werd in 2006 het leven ingeroepen. Al in 2007 besloot het hoger gerecht in de
United Kingdom dat het materiaal niet gepast was voor schoolkinderen. An
Inconvinient Truth bevat zoveel fouten, dat om deze aan kinderen te laten zien,
zonder de fouten te corrigeren, een absolute schending van het onderwijs is.
Deze film, besloot men, is niet veel meer dan het misbruik van de wetenschap
door een getalenteerde politicus om een politiek programma te ondersteunen.
An Inconvinient Truth is niet voor niets geheel uit het onderwijssysteem van
nieuw zeeland geschrapt. Bezorgde ouders kozen ervoor om hun kinderen te
beschermen tegen politieke indoctrinatie. En terecht.

Maar goed, dit is dus wat wij als Curaçao voorgeschoteld kregen van zijne
Excellentie en zijn gastspreekster. Onbedaarlijk grappig vond ik het toen de
heer Alex Rosaria het duidelijk niet meer uithield en het terrein verliet.
Verrek, dat is geen slecht plan. Er valt zeker iets interessanters daar buiten
te doen. Dus nog geen kleine tien minuten later, volgde ik zijn voorbeeld. En
wat schertste mijn verbazing? Ik kreeg meteen weer een optie om mijn vrijdag
avond de volgende keer beter te benutten. Het uitvaartgebouw van El Señorial
staat pal tegenover het Curaçaos Museum. En daar valt er geheid een leerzamere
avond uit te trekken dat An Inconvinient Truth zoals door monseigneur Secco
geserveerd.

Door: Natasha Read
Lees meer…
Bron: Natasha Read Productions

Een Reactie op “Ingezonden | In het land van “An Inconvinient Truth”

  1. Arthur Donker

    You said it girl !!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *