Ingezonden | Pleidooi voor beter onderwijs

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 21:00 uur naar emailadres INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die opruiende of dreigende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Trudi Martinus-Guda aan het woord.

De laatste tijd klinken er in de media diverse, vaak enigszins verwijtende stemmen, al of niet in verband met 30 mei 1969, tegen de rol van het Papiaments in het onderwijs en ten gunste van onderwijs in het Nederlands. Het Papiaments wordt zelfs beschuldigd van het neerhalen van het onderwijsniveau. In de eerste plaats zou dit geverifieerd moeten worden.

In de tweede plaats wordt er als verklaring voor eventuele verschillen geen rekening gehouden met gebeurtenissen die na 30 mei een rol hebben gespeeld.

Zoals het feit dat de rol van het Nederlands met het vertrek van de Shell minder prominent is geworden en de intrede van de electronische wereld, die inmiddels de leefwereld is geworden van een groot aantal schoolgaande jongeren, waarin niet het Nederlands maar het Engels de boventoon voert.

Een van de aanklagers tegen het Papiaments (Mevr. Mensing, Antilliaans Dagblad d.d. 6-4-2019), schetst echter een beeld van het verre verleden waarbij alleen het Nederlands als communicatie- en schooltaal werd gebruikt, dat veel weg heeft van geestelijke mishandeling van de toenmalige jeugd.

Voeg daarbij de vele vormen van vernedering en uitsluiting waaraan sprekers van gebrekkig Nederlands werden blootgesteld, dat wil zeggen het merendeel van de Curaçaose bevolking, ondanks of dankzij het Nederlandse onderwijs, (Prins-Winkel 1973). Vandaar 30 mei 1969. Een onmiskenbaar sociaal keerpunt.

Waar ik het overigens eens ben met de aanklagers van het Papiaments is, dat het onderwijs kan worden opgekrikt tot een hoger niveau. En wel door middel van een aanpak die serieus investeert in de sociaal-emotionele ontwikkeling van kind en jongvolwassene, en qua inhoud en vorm rekening houdt met de huidige en toekomstige ontwikkelingsmogelijkheden van onze maatschappij.

Nu schijnt de inrichting van het onderwijs vooral het accent te leggen op voorbereiding van de jeugd op een liefst academische studie in Nederland. Het is niet goed te begrijpen dat het Curaçaose onderwijs op deze manier al jaren fungeert als een meer of minder goed ge-oliede braindrain-machine.

Want wie in Nederland gaat studeren komt meestal niet terug. Moeten we er niet voor zorgen dat onze jeugd wordt opgeleid om vooral hier, maar ook buiten en binnen Nederland op elk niveau optimaal te kunnen functioneren? Daarom juist zijn zorgvuldige aandacht en voldoende fondsen nodig voor de ontwikkeling van de moedertaal van de meeste kinderen en het werken aan een positief zelfbeeld, zeker in de fase van voorschoolse educatie en funderend, maar ook in voortgezet onderwijs; emancipatorische pedagogie en didactiek; moderne leermiddelen voor alle vakken, voor het Papiaments en het Nederlands, dat niet langer moet worden geleerd als ware het de moedertaal van elke Yu di Kòrsou; en meer plaats voor het Engels in ons onderwijs.

Of moeten we weer terug naar situaties waarin zelfvertrouwen en zekerheid in zulk een extreme mate werden ontnomen aan het jonge kind als mevrouw Mensing beschrijft, en waar zogeheten ‘suprematie’ van een taal staat voor ‘suprematie’ van de sprekers hiervan. Is dat werkelijk de beste weg voor onze bevolking en maatschappij?

Kunnen we ten slotte, in wereldverband, niet net zo goed de vraag stellen, die pleitbezorgers van Papiamentstalig onderwijs doorgaans krijgen: ‘waar kan je naartoe met het …Nederlands?’ We schijnen nu echter af te stevenen op Nederlandse re-kolonisatie, of integratie naar Frans model (Prof. Oostindie!?) waarbij taal als uitvoeringsmiddel wordt ingezet. Samenwerken in Koninkrijksverband betekent echter niet dat eigen geschiedenis, kracht en identiteit niet als wezenlijk belangrijk moeten worden beschouwd en behandeld.

Vandaar: Ban pa un Enseñansa Emansipatorio, Bon Planeá, Bon Finansiá i Bon Ehekutá! Met dank aan 30 mei 1969.

Trudi Martinus-Guda,
Curaçao

8 Reacties op “Ingezonden | Pleidooi voor beter onderwijs

  1. ericlapas

    Kan ik de schrijfster het boek, Animal Farm van George Orwell aanraden?

  2. Trots op Curaçao

    @Brain, kijk eens goed. Het is een paspoort van Het Koninkrijk de Nederlanden. Dat kan dus een paspoort zijn dat is uitgegeven in de landen Aurba, Curacao, St Maarten of Nederland. Daarmee mag je binnen het Koninkrijk vrij reizen. Behalve dan in het land Nederland, want bij Schiphol wordt je al behandeld als een buitenlander met migratie achtergrond.

    In het Koninkrijk der Nederlanden, wat misschien beter het Koninkrijk der Lange Tenen kan heten, is de officiële taal het Nederlands. Daarnaast zijn er de erkende talen Fries, Limburgs en Papiaments (in 3 varianten).

    Zullen we een keertje in het Limburgs kallen? Daar kom je lekker ver mee.

  3. ericlapas

    “vernedering en uitsluiting waaraan sprekers van gebrekkig Nederlands werden blootgesteld”. Ik moet de schrijfster helemaal gelijk geven. Ik ben vaak op dit forum voor hoerenloper en kobrado di onderstaand uitgemaakt.

  4. Gisteren stond hier nog een artikel van YDK studenten in Nederland waar ze al niets snappen van de cultuur en dat ze extra Nederlandse lessen moeten nemen omdat hun Nederlands zo slecht is.

    @Trots, Inderdaad.. We hebben een NEDERLANDS paspoort. Als hier de hodementu gaat beginnen waargaan wij heen? Juist enkeltje Schiphol!

  5. Trots op Curaçao

    Mooi verwoord in de NEDERLANDSE taal!

    De kinderen die 10 jaar geleden zijn opgeleid in de taal Papiamentu kunnen nu al niet eens meer die taal voor 10% correct schrijven. Hoezo een instructietaal op school die kost wat kost gehandhaafd moet worden? Over 10 jaar kunnen de kinderen van nu niet eens meer in de taal Papiamentu schrijven.

    Kinderen die naar het land Nederland gaan om daar te studeren kunnen, ondanks het wel of niet afmaken van hun studie (omdat ze hier een verkeerde studiekeuze begeleiding hebben gehad) , altijd terugvallen op een a) sociaal vangnet, b) ruime mogelijkheid om aan een baan te komen c) meer te verdienen dan hier ooit mogelijk is en d) hun studieschuld sneller af te lossen.
    Niet zeiken, get real, in andere landen kan dat gewoon niet.

  6. AlKLM Walle is veel te druk met het bezoeken van muziek festivals in Barbados en Colombia.

    Naast de maandelijkse bezoeken aan haar kinderen in Nederland. Goedkoop verblijf, en wel 300 euro daggeld per dag opstrijken.

  7. Ben met je eens Brian S .
    Maar ja nos mes por .

  8. In ieder geval kunnen we concluderen dat het onderwijs op Curacao van een laag nivo is en een zooitje.. en de minister van Onderwijs is alleen maar op reis.. snoepreisjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *