Ingezonden: Ter nagedachtenis van don Ramon Rico

Lezers Schrijven

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curaçao?
Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: [email protected]

Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten.
De redactie van de Knipselkrant Curaçao is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Ingezonden stukken die beledigende of discrimeneerende taal inhouden worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we ” Boy Doran ” aan het woord…………..

Ramón RicoMet het overlijden van don Ramon Rico is de volleybalwereld in rouw.
Rico was naast speler op twee verschillende momenten voorzitter van de FeVoKo, voorzitter van de NaVoBo (Nederlands Antilliaanse Volleybal Bond) en lid oprichter van de Norceca (North, Central America and Caribbean Volleyball Confederation).
Zijn sterke punten waren vooral zijn vriendeli
jkheid, zijn rust en talent om fracties bij elkaar te krijgen en dingen te laten gebeuren. 

Ramon Rico was geliefd en gewaardeerd bij bestuurders van alle volleybalfederaties uit de regio.

Hij was ambassadeur van land en volleybal en altijd bereid om zijn internationale contacten met lokale bestuurders kennis te laten maken.
Hij was een persoonlijke vriend van Ruben Acosta, die voor lange tijd voorzitter was van de FIVB (Federation Internationale de Volleyball).
Het was Acosta die van volleybal maakte wat het nu is, met een World League, beachvolleybal, etc.
Hoewel Rico in die zin goed werk heeft verricht, hebben wij op Curaçao geen maximaal gebruik gemaakt van zijn talenten en contacten, vooral van zijn contact met Acosta.
Daar, internationaal, valt er op bestuurdersniveau nog een heleboel te halen.
Nu don Ramon er niet meer is om ons te begeleiden en wegwijs te maken, zal het moeilijker zijn, maar niet onmogelijk om op dat niveau te presteren.
Door onze beheersing van de talen kunnen wij nog het bindmiddel zijn voor de regio.
Op dit laatste heeft don Ramon mij met klem gewezen tijdens een Norceca-congres gehouden in 1995 in de Dominicaanse Republiek.
Als het maar om zijn geliefde volleybal ging, was geen karwei hem te zwaar en geen inspanning hem te veel.
Hij stond altijd klaar om te helpen.

‘Don Ramon, danki pa tur e esfuersonan pa e deporte di vòlibòl’.

Ik heb heel veel van je en bij je geleerd, voor hetwelk ik zeer erkentelijk ben.
Als er in de hemel gevolleybald wordt, ben ik er zeker van dat je eraan zult meedoen en er van zult genieten.
Dat je in vrede moge rusten.

Boy Doran, Curaçao

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *