Ingezonden | Wie zwijgt stemt in met 60 jaar erfpacht aan Klesch

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 21:00 uur naar emailadres INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die opruiende of dreigende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Sharnon Isenia aan het woord.

WIE ZWIJG STEMT IN MET ZESTIG JAAR ERFPACHT AAN KLESCH!

In verband met de ontwikkelingen met de Klesch groep schrijf ik een opinie. Sinds de aankondiging op 22 december jl. zijn allerlei opinies de straat opgegaan. De gedachtewisseling richt zich voornamelijk op de uitgifte van domeingronden in erfpacht aan de Klesch groep voor een periode van zestig jaar en de mogelijke gevolgen.

Uit een juridische intermezzo onder juristen wordt geconcludeerd, dat erfpachtrecht is de facto een eigendomsrecht. Hier sluit ik me graag bij aan. Maar mij bijdrage aan deze vakkundige gedachtewisseling die gaat verder. De ontwikkelingen met de Klesch groep verlopen niet alleen via een juridisch jasje, maar die hoort thuis in een veel breder multidisciplinair en ruimtelijk aanpak te worden gevoerd.

De hamvraag is: wat zijn de implicaties op korte en op (middel-)lange termijn voor de ontwikkeling van het eiland, voor komende generaties bewoners [w.o. jouw (klein-)kinderen] op Curaçao? Deze overheidsgronden, dus de binnen gebieden rond Schottegatweg en Bullenbaai zijn van strategisch en imperatief belang voor huidige en toekomstige alternatieve ontwikkelingen van het eiland.

De ontwikkeling van de olie-industrie op deze overheidsgronden behoort tot nu toe tot één van de drie economische pijlers van Curaçao. Maar de toekomstperspectieven voor de oliesector die gaan wel drastisch omlaag als gevolg van Clean Energy. Bijvoorbeeld het Caribische buurland Costa Rica wil over tien jaar al in 2030 voor honderd procent (100%) over schakelen op Clean Energy en een fossil fuels vrij land worden.

Het erfpachtrecht is een zakelijk recht. Maar in het gebruik en bij de toekenning van deze strategische gebiedsdelen dient een multidisciplinaire strategische afweging voorafgaand ten grondslag te liggen, voordat er zomaar door de overheid kan worden overgegaan tot uitgifte van deze domeingronden aan een particulier.

Dit is niet het geval met de Klesch groep. Uitgifte van deze gronden is niet “business as usual”. Kortom: er dient een goed onderbouwde visie over toekomstige gewenste ruimtelijke ontwikkeling ten grondslag te liggen voor huidige en toekomstige generaties bewoners van Curaçao. Het erfpachtrecht als een zakelijk recht kan een uitgangspunt zijn, maar het is zeker géén visie.

Hiermee stip ik aan het kernprobleem in deze zaak. De overheid van Curaçao heeft géén onderbouwde ontwikkelingsvisie [een masterplan] voor twintig jaar en laat staan voor de komende zestig jaar, laten ontwikkelen en vaststellen voor de ontwikkeling van Curaçao, en mede hierdoor ook niet voor de ontwikkeling van de binnen gebieden rond Schottegatweg en Bullenbaai.

Er bestaat wel een goed wettelijk kader waarlangs up-to-date ruimtelijke beleid kan worden voorgeschreven door de overheid, dat ook aan de internationale standaarden voor duurzame ontwikkeling kan voldoen. De basis van zo’n visie was ingesloten in het Eilandelijke Ontwikkelingsplan uit 1996, afgekort E.O.P. Maar deze visie is inmiddels volledig verouderd en voldoet niet meer aan de nieuwe standaarden, zoals vastgelegd bij de Wereldconferentie van Habitat III in Quito in 2016. De overheid loopt flink achter op internationale ontwikkelingen met de revisie van het E.O.P.

De ruimtelijke ordening en de ruimtelijk planning voor de komende zestig jaar van Pais Korsou mag niet en kan géén slag in de lucht zijn. Zeker als die zelfde overheid de pretentie oppert, dat Curaçao als smart nation zich ontwikkelt tot de Singapore van het Caribisch gebied. Dit soort politieke leuzen zijn bedrog. Deze professionele ruimtelijke disciplines zijn gebaseerd op wetenschap, onderzoek en ruimtelijke ontwikkeling. Deze disciplines, haar deskundigen (w.o. ambtenaren), planvormen en bestaande wettelijk kader worden desondanks al jaren lang niet serieus genomen door achtereen volgende regeringen in politiek Willemstad. Ook milieugroepen als Amigu di Tera en Defensa Ambiental die worden vaak niet serieus genomen.

Hierbij hoort ook plannen en ideeën van de Greentown beweging, die inmiddels in drie aparte groepen is uitgesplitst, deze zijn in de afgelopen jaren ook niet serieus genomen. Wat dan? En dan komt het bericht van politiek Willemstad binnen, dat Pais Korsou economisch tegen de muur staat en het is nu kiezen of delen door het volk voor de Klesch groep.

Maar die zelfde overheid heeft structureel jarenlang nagelaten, om op grond van bestaande wetgeving haar plicht te vervullen. Zij respecteert niet haar eigen wetten, verordeningen en neemt haar wettelijke verantwoordelijkheid niet serieus.

Ik kan hierover spreken, omdat ik ben een planoloog. Een planoloog is een professioneel vak deskundige die plannen ontwikkelt voor het beheer en de verbetering van de bebouwde omgeving. De discipline van de planologie maakt onderdeel uit van het vakgebied van de ruimtelijke ordening. Ik constateer grote onwetendheid, onkunde onder het volk over deze materie, een sterke arrogantie en bedrog vanuit politiek Willemstad.

De actieve stimulering van de olie-industrie (“fossil fuels”) voor nog zestig jaar geeft absoluut niet het vertrouwen van een overheid die het bereiken en de invulling van de Sustainable Development Goals (SDGs) en het gebruik van Clean Energy serieus neemt als leidraad voor toekomstige ontwikkeling.

Een Bataljon ambtenaren en vertegenwoordigers van maatschappelijke groepen en stakeholders uit Curaçao zijn in 2016 meegereisd naar Quito om de Wereldconferentie Habitat III in Ecuador bij te wonen. Bijna tweehonderd landen inclusief het Koningrijk der Nederlanden, waaronder Curaçao hebben zich gecompromitteerd aan de afspraken en lange termijndoelstellingen van de New Urban Agenda tot het jaar 2036.

Maar niets mag baten de regering gaat zijn gang met de Klesch groep voor nog zestig jaar. Het is aan te prijzen, dat meer groepen hun stem laat horen over dit onderwerp. Ook vertegenwoordigers van allerlei maatschappelijke groeperingen en stakeholders die toen ook meegereisd zijn naar Quito.

Ruimtelijke ordening is niet uitsluitend het domein van juristen en planologen, maar ook andere vak deskundigen zouden hun stem laten horen, zoals economen, milieudeskundigen, stedenbouwers, sociaal geografen, maar ook vooral de vakspecialisten in lokatiebeleid de ‘juridische planologen’.

En niet niets!

Niet te vergeten kenners op het gebied van grondbeleid en milieubescherming; wie zwijgt stemt in is mij motto. Ook ambtenaren dienen te breken met het angstcultuur en met hun overdreven heimelijke plichtshouding. Wat is de toegevoegde waarde voor de gemeenschap van al die gemaakte reis- en verblijfskosten voor een snoepreisje naar Quito?

Totaal niets!

Hierin ligt tevens ingesloten één van de werkelijke redenen ten grondslag, gecombineerd met de voordelen van een lucratieve business in de opslagfunctie aan het Bullenbaai, ‘het waarom’ investeringsgroepen zoals Gangdong Zhenrong en ook de Klesch groep eigenlijk toch nog ervoor kiezen om naar Curaçao te komen. Omdat zij hun kans schoon zien om tegen minder strikte milieuvoorwaarden dan elders op de wereld toch nog minder schoon olieproducten te blijven produceren, tegen een voordeel

Klokkenluiders hebben ook een plicht te vervullen in dit maatschappij. De grootste dieptepunt in deze zaak is nog niet genoemd. Namelijk politiek Willemstad laat zich leiden door dezelfde politieke standpunt die Donald Trump aanneemt, een inmiddels “impeached” president uit de Verenigde Staten. Politiek Willemstad heeft besloten om eveneens het klimaatakkoord van Parijs niet te ratificeren.

Het feit dat Nederland wel het klimaatakkoord van Parijs heeft goedgekeurd, dat betekent niet dat deze automatisch geldt voor Curaçao. Op grond van onze autonome status vastgelegd in het Statuut behoudt Curaçao het recht een ander standpunt in te nemen voor landsbelang, dan het aangenomen standpunt door het Koninkrijk. Maar van lagere productiekosten.

Vreemd genoeg is door géén enkel milieugroepering melding gemaakt van dit treurig feit. Van de week nog in het geval Iran kon iedereen aanschouwen hoe trotst Donald Trump was, toen hij melde dat de VS op dit moment de grootste producent van olie en gas ter wereld is geworden. En dat de VS de olie uit het Midden- Oosten niet nodig heeft. Hiermee bevestigt hij nog een keer zijn opinie: “Climate Change is a Hoax!”

Politiek Willemstad volgt helaas deze slogan. Samenvattend: het feit dat de Klesch groep (overigens een Amerikaans bedrijf) een raffinaderij in Duitsland runt conform strengere milieuregels van de Europese Unie geeft géén enkele garantie, dat zij zich gaan houden aan strengere milieuvoorschriften. Dit is bedrog. Men kiest niet voor om de Singapore van het Caribisch gebied te worden.

Maar men kiest ervoor om de grootste vervuiler van het Caribisch gebied en in de top vijf van de grootste vervuilers ter wereld (met de grootste “footprint” per hoofd van de bevolking) te blijven. Men kiest ook voor om een zwaardere hypothecaire last op het milieu te leggen aan toekomstige generaties.

Tevens is men niet meer in staat de bestaande economische malaise te omzeilen. Door het ontbreken van een landsbesluit getekend door de Gouverneur zou het contract met Klesch geannuleerd moeten worden. Vervolgens is “impeachment” van politiek Willemstad via het nemen van een Algemene Maatregel van Bestuur (AMRvb) door de Rijksoverheid dichter bij gekomen.

Sharnon Isenia,
Willemstad 10 januari 2020

3 Reacties op “Ingezonden | Wie zwijgt stemt in met 60 jaar erfpacht aan Klesch

  1. Beslissingen die invloed kunnen hebben op een land voor de volgende 50 jaar dienen ook niet te worden genomen door politici die zoals hier bekend staan om onkundigheid, corruptie en hebberigheid. Daarnaast zijn politici bezig met korte termijn strategie. Reden te meer om dit proces volledig transparant te maken!

  2. In grote lijnen helemaal mee eens, daar ik denk in de mogelijkheid om Shell miljarden euro’s te claimen om de schottegatbaai en strandrondom weer zo schoon mogelijk te krijgen door afgravingen en er een toeristische omgeving te maken met hotels, motels en restaurants en andere voor de toerist accommodaties en toeleveringsbedrijven en een rioleringssysteem met zuiveringsinstallatie voor het eiland. Dat we gaan kiezen voor ecotoerisme in plaats van olie. Wat zouden wij een grote schottegatbaai hebben waar gedoken, gezeild en gesurfd kan worden. En een milieuvriendelijke economie waar het grootste deel van de bevolking werkzaam is.

  3. Weer de misser”dat erfpachtrecht is de facto een eigendomsrecht. ”
    Maar “De overheid van Curaçao heeft géén onderbouwde ontwikkelingsvisie [een masterplan] voor twintig jaar”, investeringsgroepen zoals Gangdong Zhenrong en ook de Klesch groep eigenlijk toch nog ervoor kiezen om naar Curaçao te komen. Omdat zij hun kans schoon zien om tegen minder strikte milieuvoorwaarden dan elders op de wereld toch nog minder schoon olieproducten te blijven produceren, tegen een voordeel” en een hoop van de andere argumenten kan ik wel onderschrijven. Het ding is “Tevens is men niet meer in staat de bestaande economische malaise te omzeilen”. De oorzaak hiervan ligt in het mismanagement van fondsen en brengt het eiland aan de rand van faillissement. Hierdoor ZIJN ER GEEN MIDDELEN om een omschakeling van de economie mogelijk te maken. Zelfs niet als we nu een fatsoenlijk bestuur zouden krijgen. Je hebt geld nodig voor de verbouwing van je huis als dat er niet is kun je niet verbouwen. En kunnen we dus kiezen klesh deal of dakloos worden dat is eigenlijk de enige keus. Wel hoop ik op fatsoenlijk bestuur zodat we Mischien de verbouwing ( welke nu is opgegaan aan happy hour) later wel kunnen realiseren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *