KFO: VNA (stiekemploeg) in de politiek

Door Fundashon Kòrsou Fuerte i Outónomo

Voortdurende juridische strijd: Zowel ex-Premier Gerrit Schotte als Premier Ivar Asjes procederen tegen Hoofd Veiligheidsdienst Curaçao E. Gumbs teneinde de huidige VDC-crisismanager Michael Romer in zijn huidige functie in Fort Amsterdam te behouden.

VNA (stiekemploeg) in de politiek Fundashon Kòrsou Fuerte i Outónomo: ,,Wij zijn op weg om steeds meer elke koloniale figuur of instituut van ons staatsbeeld te elimineren. De gezaghebber is al weg en nu moeten alleen nog de gouverneur, Sinterklaas en de Koningin volgen.”

VNA (stiekemploeg) in de politiek Fundashon Kòrsou Fuerte i Outónomo:

,,Wij zijn op weg om steeds meer elke koloniale figuur of instituut van ons staatsbeeld te elimineren. De gezaghebber is al weg en nu moeten alleen nog de gouverneur, Sinterklaas en de Koningin volgen.”

Er is een ‘onnodige discussie’ gaande, te weten of een veiligheidsdienst – vroeger de VNA en nu vanaf 10-10-10 de Veiligheidsdienst Curaçao ‘VDC’ – kan of moet worden gebruikt om mensen te screenen die de bevolking via democratische verkiezingen heeft gekozen om bestuursverantwoordelijkheid te dragen.

Dit stelt de Fundashon Kòrsou Fuerte i Outónomo (KFO; Stichting Curaçao Sterk en Autonoom) in haar jongste perscommuniqué.

De huidige minister van Justitie, ex-gezaghebber Elmer ‘Kadè’ Wilsoe (van de partij Pueblo Soberano van Helmin Wiels) was/is voorzitter/bestuurslid van deze stichting.

Deze krant besteedde er gisteren al in een artikel aandacht aan, maar drukt hieronder integraal de vertaling af.

De kardinale vraag is of de VDC in dit kader een in de wet vastgelegde taak heeft en of de informatie van de VDC voldoende betrouwbaar is om gebruikt te worden tegen personen die geroepen zijn politieke posten op zich te nemen.

Wij zijn er niet voor informatie vergaard door de VDC te gebruiken in politieke zaken. Niet alleen omdat dit de weg opent voor politieke spelletjes, maar vooral ook omdat niet gecontroleerd kan worden of de informatie correct is. De directeur van de ‘National Security Agency (NSA)’ van de Verenigde Staten, generaal Michael Hayden, heeft eens gezegd:

,,Our noise-to-signal ratio is twenty to one, that one being something useful. But even this is misleading, because it’s twenty to one after we’ve done all sort of things to make it humanly intelligible. You have to collect, process, translate, move it down the tunnel, transform it from noise into a signal, before you know if it’s useful.”

Met andere woorden een veiligheidsdienst werkt met veel vals alarm. Bovendien, op grond waarvan moet men een veiligheidsdienst, die niet aan een directe openbare controle is onderworpen, vertrouwen?

Hoe verschrikkelijk het kan zijn om een veiligheidsdienst te vertrouwen kan iedereen weten aan de hand van het debacle rond Irak, waar vele tienduizenden hun leven verloren vanwege een volstrekt vals ‘intelligence report on weapons of mass destruction’.

De wet die de instelling van de VDC regelt, geeft aan dat de doel van deze dienst is de fundamentele belangen van Curaçao te bevorderen met betrekking tot het waarborgen van de democratische rechten, de integriteit van de regering, de binnenlandse veiligheid en andere vitale belangen van Curaçao en eventueel het Koninkrijk.

Om dit doel te bereiken heeft de dienst tot taak om op grond van de wet de genoemde belangen te verdedigen door de risico’s op bedreiging van deze belangen vast te stellen en mee te werken om deze risico’s te beperken en te controleren.

De wet tot instelling van de VDC stelt dat de VDC belast is het de uitvoering van veiligheidsonderzoek, (populair gezegd een screening), in verband met de benoeming van een persoon in een zogenaamde vertrouwensfunctie. De wet bepaalt wat een vertrouwensfunctie is.

De functie van minister is in geen enkele wet omschreven als een vertrouwensfunctie. De functie van minister kan ook geen vertrouwensfunctie zijn, omdat de minister het (hoogste) staatsorgaan is dat vertrouwen moet hebben in een vertrouwensfunctie benoemde persoon, die zijn ondergeschikte is, zoals het hoofd van het Korps Politie.

Daar volgt dat er in de instellingswet van de VDC geen enkele wettelijke basis is om geen enkele minister te screenen. De vraag is wat de basis is van een screening gezien de wettelijke taken van de veiligheidsdienst.

De wet van februari 2010 waar het gerechtshof naar verwijst in de recente zaak van het hoofd van de VDC, schrijft ook geen enkele screening van een (kandidaat) minister voor.

Deze laatste wet zelf ontbeert een verankering in onze Staatsregeling, iets dat de rechter in kwestie niet heeft beseft en dat een zeer ernstig gevaar is voor het behoud van een rechtsstaat.

Los van de wettigheid van het screenen van een (kandidaat) minister is er ook het ernstige probleem van de controle van de betrouwbaarheid van de verkregen informatie in het kader van de besproken screening.

De bemoeienis van de VDC, die rechtstreeks valt onder de premier van Curaçao en zijn minister van Justitie, is op zich al discutabel en werpt veel vragen op. De medewerkers van de VDC kunnen niet onderworpen worden aan een openbaar onderzoek om hun bronnen of informatie te verifiëren.

Zijn hebben een zware verplichting op zich om niets te onthullen en om altijd de geheimhouding te bewaren. Niet eens de kandidaatminister in kwestie kan de geheimhoudingsplicht opheffen. Beantwoording van terechte vragen is dus ook onmogelijk.

Er is geen enkele mogelijkheid om te controleren of de gebruikte informatie op waarheid berust of niet. Alleen al om die reden zijn wij zeker geen medestander van diegenen die de VDC (willen) gebruiken voor hun politieke spel.

Dit is ook gebleken in de realiteit van de lopende screening. Informatie van de VDC die geheim moet zijn en waarvan het interim-hoofd van de VDC de geheimhouding moet garanderen, ligt op straat en is openbaar geworden. Dit bewijst dat de VDC integriteit ontbeert. Het feit dat het screeningsproces niet kan worden gecontroleerd, maakt het onaanvaardbaar.

Het kan niet worden aanvaard of getolereerd dat de VDC – een voor Curaçao zeer belangrijke dienst – zoals nu het geval is, wordt gebruikt voor puur politieke doelen en belangen. De zaak moet simpel blijven. De politieke partijen moeten hun kandidaten voordragen. Als men bepaalde objectieve criteria wil stellen, moeten die vooraf worden vastgelegd.

Er is geen enkele behoefte of plaats voor een ‘stiekumploeg’ om politiek te bedrijven. Het is goed om ook ten aanzien van de rol van de gouverneur heel duidelijk te zijn.

Wij zijn op weg naar dekolonisatie en emancipatie. Het is onaanvaardbaar dat de gouverneur het lef heeft om op eigen gelegenheid een ambtenaar, die onder de politieke verantwoordelijkheid valt van onze premier en zijn minister van Justitie, te weten het interim-hoofd van de VDC, opdracht kan geven wie dan ook te screenen.

Er is geen enkele wettelijke basis waarop de gouverneur het interimhoofd van de VDC opdracht kan geven welke (kandidaat)minister dan ook te screenen. Het is de premier die de opdracht kan geven.

Door een opdracht tot screening te geven zonder een wettelijke basis hiervoor bewijst de (interim-)gouverneur ook geen enkele kennis van zaken in deze materie te hebben.

Hij behoorde beter te weten en daarom ook, zoals wij al eerder zeiden, is het beter dat de gouverneur in zijn hok blijft. Zeker wat ons van het nieuwe Curaçao betreft. Geen enkele interventie, zeker een ongevraagde zonder wettelijke basis, van deze koloniale figuur wordt op prijs gesteld.

Wij zijn op weg om steeds meer elke koloniale figuur of instituut van ons staatsbeeld te elimineren. De gezaghebber is al weg en nu moeten alleen nog de gouverneur, Sinterklaas en de Koningin volgen.

Tot slot. Door de onwettige opdracht van de (interim-)gouverneur te accepteren, heeft het interim-hoofd van de VDC bewezen niet geschikt te zijn de functie in kwestie te vervullen.”

Behalve de huidige minister van Justitie, Wilsoe, zijn bij Fundashon Kòrsou Fuerte i Outónomo (KFO) onder meer betrokken: accountant Terrence ‘Terry’ Hernandez, advocaat Eldon ‘Peppie’ Sulvaran en voormalig PAR-minister van Onderwijs Marta Dijkhoff.

Bron: Antilliaans Dagblad
Zie ook: Dossier: Veiligheidsdienst Curaçao (VDC)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *