Nederland ziet geen reden voor rectificatie Corallo

Francesco CoralloDEN HAAG — Na verschillende pogingen om hun geschil buiten de rechtbank op te lossen, stonden de Italiaans-Nederlandse zakenman Francesco Corallo en de Nederlandse Staat vandaag tegenover elkaar in de rechtbank van Den Haag.

Corallo, die in verband met zakelijke verplichten op St. Maarten was, eist een rectificatie van de suggestie dat hij banden met de maffia zou hebben.
De Nederlandse Staat ziet daar geen reden toe en meent dat hij zijn verzoek tot de media of de Italiaanse regering zou moeten richten.
De uitspraak volgt op 30 januari. Het geschil draait om de brief van 26 mei 2011, die de Nederlandse ambassade in Italië stuurde naar oud-premier Gerrit Schotte, die overwoog om Corallo een functie te geven en daarom een bewijs van goed gedrag wenste.
In oktober vorig jaar lekte de brief uit naar de media.

“Die brief is de angel in deze zaak”

, stelden de advocaten Raymond de Mooij en Arthur de Groot namens Corallo.

“De ambassadeur laat in de gewraakte brief de regering op Curaçao weten dat uit Italiaanse informatie blijkt dat Corallo, overigens een Nederlands staatsburger, betrokken is bij internationale drugshandel, een belangrijk persoon betrof in de Siciliaanse maffia en op St. Maarten geld witwast”

, aldus De Groot.
Corallo’s advocaten zeiden vanmorgen dat die informatie niet klopt.
Na die eerste brief door de ambassade stuurde het Italiaanse minister van Justitie namelijk een eigen brief op 30 juli 2011 en een fax op 3 augustus 2011 dat er niets aan te merken was op Corallo.

“In Italië (…) geeft de regering juist expliciet aan dat Corallo brandschoon is en gewoon kan worden benoemd in een staatsfunctie”

, zei De Groot.

Hij bevestigde op verzoek van de rechter dat er in mei vorig jaar wel een arrestatiebevel was voor Corallo, gevolgd door een internationaal aanhoudingsbevel van Interpol, maar dat had te maken met het feit dat Corallo niet ingeschreven stond op St. Maarten.

“Het was een misstap van de Italiaanse Justitie, die kort daarna ook weer is rechtgezet”

, aldus De Groot.

De advocaat verwees ook naar het grote aantal concessies die Corallo van de Italiaanse staat heeft ontvangen voor zijn ondernemingen, rectificaties in Italiaanse media over vermeende criminele activiteiten en een verklaring in een boek van maffia-aanklager Pietro Grasso dat Corallo en zijn broer geen link hebben met de maffia.
Corallo zou ook niet op de vlucht zijn, maar gewoon op St. Maarten verblijven, zeiden ze.

School
De Groot en De Mooij plaatsen ook vraagtekens bij de wijze waarop de beschuldigende brief van 26 mei tot stand kwam.
Het was namelijk de schriftelijk weergave van een gesprek op 19 mei tussen een zekere mevrouw Mazzuca van het Italiaanse ministerie van Justitie en de plaatsvervangend zaakgelastigde mevrouw Kopmels van de Nederlandse ambassade in Rome.

“Van mevrouw Mazzuca is weinig bekend, behalve dat ze kort daarna is gaan werken bij een school, wat wel een indicatie geeft van de bevoegdheden en functie die zij had”

, aldus De Groot. Het feit dat ook het Italiaanse ministerie van Justitie nog de noodzaak voelde om aanvullende brieven te sturen, wijst erop dat de eerste brief niet officieel was.

De rectificatie in De Telegraaf en een herstelbrief aan de regering van Curaçao wordt geëist omdat de Nederlandse Staat de informatie uit de brief van 26 mei niet op waarheid heeft gecontroleerd en vervolgens niets heeft gedaan om het blijkbare verschil tussen de verschillende verklaringen over Corallo recht te zetten.
De Groot stelde bovendien dat de brief van de ambassade aan premier Schotte de classificatie geheim had moeten krijgen als extra aanwijzing dat het om vertrouwelijke informatie ging, daarbij verwijzend naar een uitspraak van PvdA Tweede Kamerlid Martijn van Dam dat vertrouwelijke brieven op Curaçao altijd naar de pers lekken.

Media
Advocaat Wenneke Wisman, die de Nederlandse Staat vertegenwoordigde, noemde veel van de ingebrachte informatie niet relevant en niet feitelijk.
Zij stelde dat de Nederlandse regering geen reden heeft om aan te nemen dat de informatie in de brief van 26 mei 2011 onjuist zou zijn of te controleren, omdat de informatie afkomstig was van de Italiaanse politie en Inlichtingendienst.

“Ik heb helemaal geen argumenten gehoord waaruit blijkt dat de mededelingen niet zijn gedaan. Het betrof een ontmoeting op hoog niveau en op uitnodiging van het Kabinet van het Italiaanse ministerie van Binnenlandse Zaken.
Het is volledig speculatief wat er daarna met mevrouw Mazzuca is gebeurd en wat dat zegt over haar bevoegdheden”

, zei ze. De informatie was volgens haar ook helemaal niet zo strijdig met de latere brieven van de Italiaanse autoriteiten, waarin werd gemeld dat er geen belastende documenten over Corallo bekend waren bij de Italiaanse ministeries van Binnenlandse en Buitenlandse Zaken.
Het natrekken van informatie van een ander land, zelfs als Nederland daar toe in staat zou zijn, is ook erg ongebruikelijk, zei ze.
Uit de opmaak van de brief van 26 mei bleek bovendien welke informatie afkomstig was van de Italiaanse autoriteiten en welke informatie van de Nederlandse ambassade was.

“Het lijkt op een klassiek geval van shooting the messenger”

, zei ze. Wisman stelde ook dat de brief weliswaar niet het stempel vertrouwelijk had, maar wel per verzegelde diplomatieke post werd verstuurd, waaruit de vertrouwelijkheid had moeten blijken. Dat de brief toch is gelekt, kan echter niet de Staat worden aangerekend.

“Het lastig als gevoelige informatie niet meer op schrift kan worden gesteld, omdat het eventueel in de openbaarheid zou kunnen verschijnen.”

Dat Tweede Kamerleden en ook toenmalig minister Liesbeth Spies in de Tweede Kamer over de brief hebben gesproken, was niet te voorkomen, maar zij kunnen nooit vervolgd worden vanwege hun parlementaire onschendbaarheid.

“De brief is pas na anderhalf jaar in de Caribische media verschenen en vervolgens ook in de Nederlandse media.
Het ligt meer voor de hand om een rectificatie te vragen van de media, die de brief hebben gelekt, of van de Italiaanse regering.”

De advocaten zeiden na de zitting in een toelichting dat er geen rectificatie van de media is gevraagd, om de kwestie zo veel mogelijk uit de aandacht te houden.

“Ook dit kort geding hadden we liever niet aangespannen, maar gesprekken voor een onderlinge regeling hebben tot niets geleid”

, aldus De Groot.

 Schade

Francesco Corallo heeft aanzienlijke schade geleden door de brief en de aandacht van de media voor de zaak. “Op Curaçao en St. Maarten houdt men rekening met wat er in Nederland wordt gezegd. Het wordt daar belangrijk gevonden wat men in Nederland vindt”, aldus Arthur de Groot. De advocaten noemden onder meer de weigering van de Gaming Control Board op Curaçao om een vergunning te verstrekken aan een Curaçaos casino in Otrobanda, waar Corallo aandelen in heeft, zodat hij gedwongen werd zijn aandelen te verkopen. Een trustkantoor heeft Corallo laten weten dat de samenwerking van twintig jaar wordt stopgezet en de CIBC First Caribbean Bank van St. Maarten heeft de rekeningen van alle bedrijven waar Corallo bij betrokken is ‘under review’ en wenst geen nieuwe zakelijke overeenkomsten met Corallo te sluiten. Hierdoor heeft Corallo moeite om 8,4 miljoen dollar aan hypotheekfinanciering terug te betalen. “De niet mis te verstane, schadelijke berichtgeving in de media, wereldwijd, heeft een tweede golf van consequenties met zich meegebracht. De gevolgen daarvan zijn nog niet te overzien, maar vragen wel om de ordemaatregelen op korte termijn, zoals gevorderd.” De schadelijke gevolgen zijn een extra tegenvaller voor Corallo, omdat hij in deze zaak helemaal niet zelf de publiciteit heeft opgezocht, maar de kwestie door de brief van Schotte aan het rollen kwam. Corallo wist in eerste instantie helemaal niet dat Schotte een functie voor hem in gedachten had, zeiden ze.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *