NRC opinie | Voor Nederland hoef je dus geen respect te hebben

Opinie Tahmina Akefi

Geef je steeds toe aan je kind, dan respecteert het je niet meer. Bij migranten is dat niet anders, meent Tahmina Akefi.

Akefi: Geef je steeds toe aan je kind, dan respecteert het je niet meer. Bij migranten is dat niet anders

Dat de Turks-Nederlandse journaliste Ebru Umar, onlangs aangeklaagd wegens belediging van president Erdogan, op een geheim adres moet verblijven wegens bedreigingen, maakt pijnlijk duidelijk hoe zwak de verbondenheid van Turkse Nederlanders is met het land waar zij leven.

Dat komt voor mij niet als een verrassing. Door altijd maar tolerant te zijn, droeg Nederland actief bij aan de loyaliteit die migranten koesteren voor hun herkomstland. Migreer je als Nederlander naar zo’n land, dan moet je je daar wél aan de gebruiken houden. Maar mensen die naar het Westen komen vinden het op de een of andere manier allesbehalve vanzelfsprekend zich aan te passen.

Voordat ze de overstap maken, hebben ze al een beeld van het Westen. Welvaart, maar qua normen en waarden deugt het van geen kant. Wat wij vrijheid noemen, zien zij als aanstootgevend. Met dat idee komen mensen uit strengreligieuze landen naar hier.

Sterker, ze eisen dat Westerlingen hun gewoontes en tradities accepteren en waar mogelijk aanpassingen verrichten in het publiek domein. Europeanen willigen die eisen maar al te graag in, want ‘wij zijn vrij’ is de redenering.

Air France KLM verplicht zelfs stewardessen hun kleding aan te passen op vluchten naar Teheran. Eenmaal geland, moet de hoofddoek om. Nog opmerkelijker was het afschermen van naakte beelden toen de Iraanse president Rome bezocht. Schikkingen die in religieuze landen worden gezien als bevestiging dat hun regels heilig zijn, en dat wij er respect voor moeten hebben.

Migreer je als Nederlander naar zo’n land, dan moet je je daar wél aanpassen

Terwijl ik dit schrijf, weet ik al dat de eerste die mij bekritiseert, een blanke Nederlander zal zijn. ‘Dat wij ons schikken is juist het verschil tussen ons en landen zonder vrijheid’, klinkt het dan weer. Eens, maar om die vrijheid te waarborgen, moet je ook eisen stellen aan iedereen die deel wil uitmaken van onze samenleving. Anders hebben we over twintig jaar een nog groter probleem.

Lange tijd kregen migranten hier de ruimte om te leven zoals in hun land van herkomst. Ze schuilen in hun eigen, strengreligieuze gemeenschap. De schande is groot als ze daaruit stappen. Den Haag verzint van alles, zoals een participatieverklaring. Maar dat zet geen zoden aan de dijk. Probleem ligt toch echt bij de Westerling, bij zijn mentaliteit. Prima om andere culturen te respecteren, maar niet onvoorwaardelijk. Dan heeft de migrant geen reden om datgene waar jij aan hecht serieus te nemen.

Geef de migrant een reden om datgene waar jij aan hecht serieus te nemen

Vergelijk het met opvoeding. Als je steeds toegeeft aan de wensen van je kind, zal het niet leren waar de grenzen liggen. Het zal verwachten dat anderen zich altijd schikken. Bij migranten die naar Europa komen, is het dus niet veel anders. Zij komen met het idee dat vrijheid niet deugt, maar maken van diezelfde vrijheid gebruik om uiting te geven aan hun eigen waarden en normen.

Gevolg is dat er geen binding ontstaat met het Westerse land. De binding met het herkomstland wordt juist sterker. Natuurlijk moet iedereen uiting kunnen geven aan de eigen traditie, maar die gebruiken mogen de loyaliteit met het land waar je woont nooit in de weg staan. Dat is nu bij veel migranten, zoals de Turkse Nederlanders, die vaak al heel lang in Nederland wonen, wel het geval.

8 Reacties op “NRC opinie | Voor Nederland hoef je dus geen respect te hebben

  1. Pukkie,

    Helemaal juist. De westerse wereld wil haar overtuiging – dat noemen ze democratie – opleggen aan de rest van de wereld. De moslims willen hun geloof aan de westerse wereld opdringen.

    Uiteindelijk gaan de moslims dit spelletje winnen. De gezinsfactor van de moslim is het dubbele van een westers gezin. Met gebruikmaking van het westerse democratische-model, is het snel gepiept. Een beetje middelbare scholier met een batterij in zijn rekenmachine, kan de datum uitreken.

    51% en Allah heeft God verslagen.

  2. Het verschijnsel wat de schrijfster mist heet “integratie”.
    Maar moslims willen helemaal niet integreren, integendeel.
    Er zijn miljarden verspild om integratie te bewerkstelligen, maar het helpt niet. Na de laatste situatie in Turkije en de gevolgen in Nederland, beginnen nu ook sommige politici te beseffen dat we een islamitische vijfde colonne in huis hebben.
    Kan nog heel leuk worden als Koerden en Turken hun strijd naar Nederland verplaatsen.

  3. “Air France KLM verplicht zelfs stewardessen hun kleding aan te passen op vluchten naar Teheran. Eenmaal geland, moet de hoofddoek om.’

    Dat is al zo sinds de Sjah werd verdreven, 1978 dus.

  4. Als Renee van Aller uit het werk van John Baselmans had voorgelezen zou Renee inmiddels ook opgepakt zijn voor kindermishandeling.

  5. Maurice,
    Ik denk eerder dat ze de Code Napoléon en de Codex Justinianus aan de Marokkaanse kindjes wilde voorlezen. John Baselmans zijn sprookjes, spreken kinderen mischien wel aan. Denk ik.

  6. Renée van Aller

    Nee hoor. Het waren verantwoorde kinderboeken die ik in overleg met de kinderen uit bibliotheek haalde. Ik vroeg altijd bij mijn eerste bezoek wat ze leuk vonden en paste dat naar hun smaak aan. Ik had zelfs een voorleesboek voor moeder in het Arabisch uitgezocht. Ze was nog op Nederlandse les en sprak geen Frans, maar alleen Arabisch.

  7. Als je uit het werk van John Baselmans hebt voorgelezen, kan ik de reacties van de kinderen en hun moeder wel begrijpen.

  8. Renée van Aller

    Als vrijwilliger deed ik recent weer mee aan een voorleesproject voor kinderen in een achterstandspositie. Dat zijn meestal buitenlandse kinderen. Je volgt als vrijwilliger een heel opleidingsproject. Ik heb tot heden alleen Marokkaanse voorleeskinderen gehad. Ik hield mij aan alle gebruiken, fatsoenlijk gekleed en schoenen uit. Ik werd meer als een oppas gezien bij het eerste gezin (2014). Bij het tweede gezin voelde ik me als een paria (2016). Vooral de jongetjes (6 jaar oud) waren zeer onbeleefd. Het meisje van 8 was geïnteresseerd. Een van de ouders moet aanwezig zijn bij het voorlezen. Dat was zelden het geval. Moeder had vier kleine kinderen en kon het niet aan. Ze ging meestal koken als ik kwam. Om de jongste van een jaar rustig te houden werd de tv aangezet. Dan was voorlezen niet meer interessant. Moeder beëindigde na zes weken het voorlezen, omdat een vreemde in huis te veel onrust veroorzaakte. De Amsterdamse Voorleesexpress, waarvoor ik werkte reageerde niet of te laat en bleef in gebreke. Ongeïnteresseerdheid, geldgebrek, slechte indeling van het werk? Ik weet het niet. Maar het aangeven van grenzen is wel nodig, omdat een omgekeerde kolonisatie plaatsvindt. Je houdt rekening met anderen, maar anderen vinden niet dat zij dat moeten doen tegenover iemand die zich belangeloos inzet voor hun kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *