NRC: Wie ben ik en wat wil ik? Vraag het een ander

NRC Handelsblad 21th of December 2013
Who am I and what do I want? Ask another
Ben Tiggelaar

Who am I? What do I want? What are my goals for 2014? On the borderline between the old and the new year we would like to think about work and the rest of our lives. The question is whether all that digging in ourselves does produce something. Friends and colleagues often know us better than we know ourselves.

Advertentie

They are popular in management books and during training: self-testing. For example, in the field of personality and office types. Am I an ideas factory? Or more of an executor? By answering just a few questions you get a picture of yourself that – how surprising – usually fits well with what you have just filled out on the form.

Also popular: rows of questions about what motivates people. For example, first from the viewpoint of the employer (“My people mainly want career opportunities”) and then from the perspective of the employee (“I especially want to do interesting and meaningful work. The contents must appeal to me”).

The premise behind this type of testing is that we know ourselves. We know ourselves better at least than our boss knows us. But in reality, it may as well be the other way.

According to psychologist Timothy Wilson our self-knowledge is limited. We think we have a picture of who we are and what we want, but that image is distorted in many ways.

For example, we automatically suppress all kinds of knowledge, feelings and thoughts about ourselves that are not positive. We do that without knowing that we do it. And we also tend to think only positive things about ourselves: small positive illusions. These two mechanisms are part of what Wilson and colleagues have called our “psychological immune system.” A range of psychological processes that ensures that we keep ourselves in a state of continuous good feelings, even when life sometimes is opposing.

Furthermore, a large part of our daily behavior is not conscientiously established. We are not aware what we do. This behavior is visible to others, but we often have no clear memories of what we do ourselves. Let alone why.

For many people it is an indigestible thought that others know us better than we do. We cherish the idea that we can honestly examine ourselves and judge. But according to psychologists, this is just a pleasant illusion. Our colleagues can see better, than we do, what really makes us run. Our friends hear better than we do, when there is genuine enthusiasm resounding in our stories. Some managers are more likely to know what motivates their employees, than those employees themselves (something which of course, is quite amazing annoying).

If you want to think about yourself and your future in the next few days, then it is worthwhile not to seek the loneliness but rather the crowds. The company of family, friends, colleagues and other people who regularly have the opportunity to observe you in the wild, are preferable. Ask them to share their observations about you with you. What purpose do you think I should go for in the coming year? What would make me happy, do you think? This not only leads to surprising conversations, but perhaps deeper insights than all forms of self-reflection.

Comedienne Bette Midler once said in a movie “Enough about me. Let’s talk about you. What do you think of me?”
Psychologically, that’s not such a stupid statement.
Vertaling Renée van Aller

NRC HANDELSBLAD 21 december 2013
Wie ben ik en wat wil ik? Vraag het een ander
Ben Tiggelaar

Wie ben ik? Wat wil ik? Wat zijn mijn doelen voor 2014? Op de grens tussen het oude en het nieuwe jaar denken we graag na over werk en de rest van ons leven. De vraag is echter of al dat gegraaf in onszelf ook iets oplevert. Vrienden en collega’s kennen ons vaak beter dan wijzelf.
Ze zijn populair in managementboeken en tijdens trainingen: zelftesten. Bijvoorbeeld op het gebied van persoonlijkheid en kantoortypes. Ben ik een ideeënfabriek? Of meer een afmaker? Door het beantwoorden van slechts een aantal vragen krijg je een beeld van jezelf dat – hoe verrassend – meestal goed past bij wat je net hebt ingevuld.

Ook populair: rijtjes van wat mensen motiveert. Bijvoorbeeld eerst vanuit het gezichtspunt van de werkgever („Mijn medewerkers willen vooral carrièrekansen”) en dan vanuit het perspectief van de medewerker („Ik wil vooral werk doen dat mij inhoudelijk aanspreekt”).

De premisse achter dit soort testen is dat wij onszelf kennen. Dat we onszelf in ieder geval beter kennen dan onze baas ons kent. Maar in werkelijkheid kan het net zo goed andersom zijn.

Volgens psycholoog Timothy Wilson is onze zelfkennis beperkt. We denken dat we een beeld hebben van wie we zijn en wat we willen, maar dat beeld wordt op allerlei manieren verstoord.

We onderdrukken bijvoorbeeld volautomatisch, zonder dat we er zelf erg in hebben, allerlei kennis, gevoelens en gedachten over onszelf die ons niet goed uitkomen. En we hebben daarnaast de neiging om dingen over onszelf te denken die wel goed voelen: kleine positieve illusies. Deze twee mechanismen maken deel uit van wat Wilson en collega’s wel ons ‘psychologisch immuunsysteem’ noemen. Een scala van psychologische processen dat ervoor zorgt dat we ons goed blijven voelen, ook als het leven soms tegenzit.

Bovendien komt een groot deel van ons dagelijkse gedrag niet bewust tot stand. Dat gedrag is wel zichtbaar voor andere mensen, maar zelf hebben we vaak geen heldere herinneringen aan wat we doen. Laat staan waarom.

Voor veel mensen is het een onverteerbare gedachte dat anderen ons beter kennen dan wijzelf. We koesteren de gedachte dat we onszelf eerlijk kunnen onderzoeken en beoordelen. Maar volgens psychologen is dit slechts een prettige illusie. Onze collega’s zien beter dan wijzelf waar we echt harder voor gaan lopen. Onze vrienden horen beter dan wijzelf wanneer er oprecht enthousiasme in onze verhalen doorklinkt. En hoogstwaarschijnlijk weten sommige managers ook beter wat medewerkers motiveert dan deze medewerkers zelf (iets wat natuurlijk helemaal ergerniswekkend is).

Mocht je in de komende dagen willen nadenken over jezelf en je toekomst, dan is het lonend om niet de eenzaamheid te zoeken, maar juist de drukte. Bij voorkeur het gezelschap van familie, vrienden, collega’s en andere mensen die regelmatig de gelegenheid hebben om je in het wild te observeren. Vraag hen om hun waarnemingen met je te delen. Welk doel moet ik volgens jou stellen voor het komende jaar? Wat denk jij nu wat mij gelukkig zou maken? Dit leidt niet alleen tot verrassende gesprekken, maar wellicht ook tot diepere inzichten dan allerlei vormen van zelfreflectie.

Comédienne Bette Midler zei het ooit in een film: „Genoeg over mij. Laten we het over jou hebben. Wat vind jij van mij?” Psychologisch gezien is dat nog niet zo’n domme uitspraak.

Advertentie

To Top

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *