Opinie | Beschamende Haagse troefkaart

Door John Jansen van Galen

 John Jansen van Galen Presentator van het NOS-radioprogramma Met het Oog op Morgen

John Jansen van Galen, presentator van het radioprogramma Met het Oog op Morgen

Den Haag speelt een troefkaart. Bij het veroveren van een halve zetel in de Veiligheidsraad van de VN heeft Den Haag onlangs Caribisch Nederland ingezet als troefkaart. Meestal gelden die zes eilanden als last- en schadepost, maar nu kwam het goed uit ermee te pronken: wij hebben expertise overzee!

Laten we eens kijken. Zes jaar geleden zijn de Nederlandse Antillen als land opgeheven. De drie grootste eilanden zijn nu zelfstandige landen binnen het Koninkrijk der Nederlanden, de drie kleinste werden als ‘bijzondere gemeenten’ opgenomen in het Nederlandse staatsbestel. Op die laatste drie eilanden (Bonaire, Saba en Sint Eustatius) wonen bij elkaar slechts 23.000 inwoners en het leek voor Nederland dus een koud kunstje er kleine oases van welvaart en stabiliteit van te maken, een showcase op het Amerikaanse continent van wat Nederland vermag. Hoe staat het er nu mee?

Bij zijn afscheid van de Raad van State verweet Mito Croes, die er namens Aruba lid van was, Den Haag vorige maand ‘ondeugdelijk bestuur’ en ‘averechts’ beleid in het gebied. En een commissie, die onder leiding van oud-minister Liesbeth Spies de bijzondere gemeenten na vijf jaar onderzocht, toonde zich knap somber over de toestand.

Weliswaar zijn onderwijs en gezondheidszorg op de drie eilanden flink verbeterd, maar de staat van de wegen is danig verslechterd. Bij gebrek aan economische ontwikkeling, plus de internationale crisis, daalde de koopkracht en nam de armoede toe.

De eilandbewoners voelen zich nu in doorsnee een stuk ongelukkiger dan hun landgenoten in Nederland. Honderden ambtenaren overspoelden in deze jaren de eilanden om de gang van zaken in detail aan te passen aan Nederlandse wetgeving. Zoals: dat de nieuwe brandweerkazerne op het tropische Bonaire voorzien moest zijn van centrale verwarming. Die ambtenaren zijn vast van goeden wille, maar hebben vaak geen benul. Ze stuurden ambtelijke brieven naar Saba die, om de lokale bevolking tegemoet te komen, in het Papiamento werden opgesteld. De voertaal is daar echter Engels.

De regels voor abortus, homohuwelijk en euthanasie, in Nederland ingevoerd als vrucht van een lange emancipatiestrijd, zijn klakkeloos ook overzee van kracht verklaard. Wat de inwoners daarbij bijzonder steekt, is dat hun sociale uitkeringen en pensioenen dan blijkbaar weer niet gelijkgetrokken hoefden te worden met die in Nederland.

En het ontgaat hun niet dat als de Tweede Kamer eindelijk het rapport-Spies bespreekt, slechts drie van de zestien fracties acte de présence geven. De eilanders verwijten Nederland onbegrip en gebrek aan belangstelling, en je kunt ze moeilijk ongelijk geven. Er was dus weinig reden om ons in New York op de borst te slaan. Den Haag bemoeit zich weliswaar intensief met zijn bijzondere gemeenten, maar zoals zo vaak: met de rug naar de burgers toe.

[email protected]

Bron: Parool

2 Reacties op “Opinie | Beschamende Haagse troefkaart

  1. Renée van Aller

    Nederland weigert al heel lang tijdig de statutaire verantwoordelijkheid voor de eilanden te dragen. Nederland wil af van de rest van het Koninkrijk. Maar dat kan alleen als de eilanden zelf onafhankelijk willen worden. Dus moeten ze daartoe zoveel mogelijk worden aangemoedigd. Nu is er het nodige mis met de bestuurders van de eilanden, die dat natuurlijk hardnekkig ontkennen. De groene Arubaanse hub functie is een fata morgana. Het eiland is ernstig vervuild en de meest elementaire milieuwetgeving ontbreekt al decennia lang opzienbarend. Dat geldt ook voor Curaçao en Sint Maarten. De situatie met de GVM van Curaçao stemt tot ongerustheid en heeft met deugdelijk bestuur weinig van doen. Dat geldt ook voor de toenemende banden met de internationale grensoverschrijdende criminaliteit. Die is er ook in Nederland. Zoals eerder opgemerkt, lang voordat de eilanden onafhankelijk worden en zijn leeggehaald, emigreert de misdaad naar Holland.
    Het hierna volgende zei John Jansen van Galen in september 2004 voor het Genootschap Nederland-Aruba. “Men klaagt overzee vaak over een Nederlands gebrek aan interesse voor het Koninkrijk. Ik denk dat het erger is: de onverschilligheid over de andere rijksdelen is in Nederland inmiddels verdrongen door weerzin en wrevel. Menigeen zou maar al te graag van de eilanden ‘af willen’. ,,Wij, als woordvoerders in de Kamer,’’ zeggen oud-Kamerleden, ,,worden op de Antillen en Aruba gezien als bullebakken en bemoeials, maar door onze collega-Kamerleden worden we beschouwd als halfzachte Antillen-vriendjes. De rest moet niets van die eilanden hebben.’’ Het oud-PvdA-Kamerlid Gortzak zegt: ,,Vergis je niet. Negentig procent van de Kamerleden, ook in de PvdA, vertelt je in de wandelgangen dat ze het eens zijn met die malle professor d’ Oliveira: kon Nederland maar uit dat Koninkrijk stappen.’’ Renée van Aller&John de Vries

  2. Elmer Durand

    Doe es normaal mensen
    That’s politics

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *