Opinie | Boter

Door René Zwart

Over boter en in de zon lopen | Bron: Spreekwoorden en Gezegden

Staatssecretaris Knops is lelijk in zijn hemd gezet door zijn eigen staf. Eerst bleek dat directeur-generaal Koninkrijksrelaties Henk Brons een modaal jaarsalaris aan onkosten had ontvangen zonder die onkosten te hebben gemaakt. En deze week moest de bewindsman door het stof omdat de door hem op Sint Eustatius gestationeerde plaatsvervangend regeringscommissaris Mervyn Stegers herhaaldelijk de wet heeft overtreden door opdrachten te verstrekken aan bedrijven waarvan zijn eigen ambtenaren eigenaar zijn.

We laten maar even de voormalig voorzitter van de Tweede Kamercommissie voor Koninkrijksrelaties die in het geniep een appartement cadeau in ontvangst nam buiten beschouwing; dat Knops moeilijk worden aangewreven.

Wat deze voorvallen voor politiek Den Haag extra pijnlijk maakt is dat het zelf altijd klaar staat om schande te spreken over (vermeende) integriteitsschendingen aan de Caribische kant van het Koninkrijk. Toegegeven, die komen (overigens net als binnen de grootste regeringspartij VVD) bovengemiddeld vaak voor en het zou pas echt fout zijn daar de ogen voor te sluiten. Het zou echter helpen als door de Nederlandse regering naar de eilanden uitgezonden functionarissen het goede voorbeeld geven. En als die een misstap begaan daar op gepaste wijze mee wordt omgegaan. Naar de ‘Affaire Brons’ doet de Auditdienst Rijk onderzoek. De uitkomst – eind januari – laat zich raden: de regels zijn multi-interpretabel, dus valt niemand iets te verwijten. Interessanter wordt het antwoord dat Knops’ baas minister Ollongren moet geven op de door Kamerleden gestelde gewetensvraag wat haar morele oordeel is.

De situatie op Sint Eustatius is een stuk eenvoudiger: er is immers onomstotelijk vastgesteld dat interim-bestuurder Stegers in strijd met de wet heeft gehandeld. Of dat consequenties voor hem zal hebben laat de staatssecretaris in zijn toelichting aan de Kamer in het midden. Diens constatering dat de brave borst niet op de hoogte zou zijn geweest van de regel dat een overheid geen opdrachten mag verstrekken aan bedrijven van ambtenaren is weinig geloofwaardig en juridisch in elk geval onhoudbaar. Maar: in plaats van de kop van Stegers te eisen kunnen we hem ook dankbaar zijn.

Door zijn toedoen lijkt het eindelijk tot Den Haag door te dringen dat het Hollandse regelfetisjisme in Caribisch Nederland niet zaligmakend is en af en toe zelfs in het geheel niet werkbaar. In kleine gemeenschappen die ook nog eens alleen de zee als buur hebben kan het, om iets in het algemeen belang voor elkaar te krijgen, soms simpelweg niet anders dan de buigzaamheid van de wet te beproeven. Dat moeten uiteraard wel uitzonderingen op de regel blijven en het hoort vooral op een transparante wijze gebeuren door in het openbaar te verduidelijken: dit is de regel, maar wij wijken er bij hoge uitzondering van af om die en die reden. Het is winst dat Knops heeft beloofd er over na te denken.

Een regeling om het toe te staan af te wijken van de wet moet wel gepaard gaan met adequaat toezicht. Want wat Stegers – ongetwijfeld met de beste bedoelingen en in de volle openbaarheid – heeft gedaan gebeurt natuurlijk veel vaker, maar dan stiekem en met kwalijke bedoelingen; om er zelf beter van te worden of familie en vrienden te bevoordelen. Het besluit van de staatssecretaris om in navolging van Sint Eustatius tevens op Bonaire en Saba uit te pluizen welke bedrijven waarvan de eigenaar ambtenaar is overheidsopdrachten hebben gekregen valt dan ook toe te juichen.

Om niet de schijn op zich te laden met twee maten te meten doet hij er verstandig aan Tubbergen waar Stegers burgemeester is geweest en andere gemeenten mee te nemen in dat onderzoek. Misschien dat meteen kan worden onderzocht hoeveel rijksambtenaren ontslag hebben genomen om vervolgens als zelfstandig consultant tegen een commercieel tarief hetzelfde werk te blijven doen. En hoe het komt dat op het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een op vijf ambtenaren ervaart door leidinggevenden onder druk te worden gezet om niet-integer te handelen. Wellicht dat in één moeite door kan worden verklaard waarom Den Haag Sint Maarten een integreitskamer door de strot duwt, maar geen oor heeft voor de aanbeveling van de Europese integriteitswaakhond Greco om een soortgelijk instituut voor Nederland op te tuigen.

Bron: Koninkrijksrelaties.nu

2 Reacties op “Opinie | Boter

  1. Statia ???
    Met 1500 inwoners is de kans vrij groot dat je tegen ambtenaren aanloopt die bijbaantjes hebben.
    Vrees dat deze ‘bestuurder uit Nederland’ totaal niet had verwacht dat hij daarmee te maken zou krijgen. Enigzins naïef gedrag zou je hem kunnen verwijten, maar omdat hij van het CDA komt zou je nog kunnen denken dat hij ‘van het goede in de mensheid’ uitgaat. Hij is in ieder geval wel van een koude kermis thuis gekomen lijkt mij.

    Bewijst eens te meer dat het zooitje tot op het bot corrupt is. Wanneer je zelfs niet eens meer je ambtenaren kunt vertrouwen dan blijft er weinig te besturen over. Dan moet je het allemaal zelf gaan doen en dat is niet te doen.
    Mike Franco had hem wellicht enigzins in kunnen lichten over de wijze waarop er op de Antillen zaken wordt gedaan. Dat het niet een kwestie is van wie de beste of goedkoopste is, maar meer een kwestie van ‘wie heeft de meeste kennissen of wie betaalt het meeste onder de tafel’.

    We kunnen deze man naïviteit verwijten, maar opzet ? Niet echt.

  2. Felix D. Pinedo

    Een lang maar nodig verhaal om Nederland aan het eind van dat verhaal, te proberen de balk in eigen ogen te laten zien. Koren op de molen van de St. Maartenaren. Hier op Curaçao wordt vaak het spreekwoord gebruikt; ‘Als je in de lucht spuwt, is er een grote kans dat het in jouw eigen gezicht belandt’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *