Opinie | Partijstelsel en zetelroof

Opinie oud premier Etienne Ys

Art. 56 lid 3 van de staatsregeling zegt: ,,De leden (van de Staten) stemmen zonder last.” De Memorie van Toelichting legt uit: ,,De leden mogen overleg plegen met hun politieke achterban, maar het is niet mogelijk om aan een lid een staatsrechtelijk bindend mandaat te geven.” Deze bepaling garandeert de onafhankelijkheid van het Statenlid.

Het lid mag een eigen standpunt bepalen en mag zich zelfs distantiëren van het partijstandpunt. Dit heet het individuele mandaat. Anderzijds is ons kiesstelsel gebaseerd op het partijstelsel. De verkiezingsstrijd gaat dus tussen politieke partijen.

De kandidaatleden sluiten zich aan bij een politieke partij om zich verkiesbaar te stellen. Een politieke partij is een club van gelijkgezinden. De kandidaten worden dan gepostuleerd door de partijraad of algemene ledenvergadering van de partij. Van deze kandidaten mag worden verwacht dat zij de ideologie, filosofie en het politiek beleid van de partij in de Staten uitdragen.

Ook de kiezer die op een bepaalde partij heeft gestemd mag dit verwachten. Het partijstelsel is bedoeld om stabiliteit te bevorderen in de regering. Het zijn partijen (het liefst twee of drie) die door middel van hun fracties een regering steunen.

Elke fractie neemt in de regel na intern overleg een gemeenschappelijk standpunt in. Vervolgens overleggen de fracties met elkaar, om hopelijk met weinig moeite tot een gedeeld eindstandpunt te komen. Dit zou natuurlijk niet werken indien elk van de 11 of meer Statenleden die de regering steunen met een eigen standpunt debatteren.

Dus hoe meer partijen en onafhankelijke leden een coalitie vormen hoe moeilijker het wordt om een land te regeren. Er is dan sprake van bestuurlijke stagnatie. Bestuurlijke stagnatie treedt met name op bij landen met kleine parlementen zoals die van ons, 21 zetels. Bij grote landen met honderden afgevaardigden in het parlement is het probleem niet zo ernstig.

Het dilemma is nu dat een Statenlid een vrij standpunt mag innemen, maar anderzijds is hij door zijn partij toevertrouwd om de waarden van de partij uit te dragen. Overal waar er mensen zijn, zijn er meningsverschillen. Deze meningsverschillen worden intern besproken en in 99,99999 procent van de gevallen in goed overleg bijgelegd.

De discussie over zetelroof is geen juridische, maar een ethische discussie. Het dissidente Statenlid bedriegt de leden van de partij die hem bij grote meerderheid hebben gepostuleerd als kandidaat- Statenlid. Ook de kiezer die op die partij heeft gestemd, wordt met de zetelroof bedrogen. Het Statenlid dat dissideert moet op z’n minst mans genoeg zijn om de leden en organen van zijn partij recht in de ogen te kijken om kenbaar te maken dat hij met de zetel ervandoor gaat. Hij volstaat echter bij verrassing met een schriftelijke mededeling aan de partij, hetgeen getuigt van lafheid, onfatsoenlijk gedrag en een flagrante overtreding van politiek ethiek.

Daarnaast draagt zetelroof bij aan meer versplintering en bestuurlijke instabiliteit. Hoe meer Statenleden zetelroof plegen (hetgeen inmiddels een moderne sport is geworden) hoe onbestuurbaarder en instabieler ons land wordt. Er is absoluut binnen onze democratie geen enkele rechtvaardiging voor zetelroof, tenzij het gaat om de redding van de democratie zelve.

Als voorbeeld verwijs ik naar het heldhaftig optreden van Eugene Cleopa en Dean Rozier in 2012. Anderzijds heeft jaren eerder Armin Konket het voorbeeld gegeven hoe het moet als je als Statenlid fundamenteel van mening verschilt met de partij. Geef de zetel terug. Statenleden, red ons land van de afgang.

Etienne Ys,
Curaçao

7 Reacties op “Opinie | Partijstelsel en zetelroof

  1. Abraham Mossel

    Zetelroof!. Ik zie het al jaren anders, ik denk eerder aan omkoping en afpersing, je kan er natuurlijk gif op innemen dat de landsverrader Gerrit de Raaf vanaf 10-10-10 de CVD in zijn zak heeft zitten en alles maar dan ook alles te weten komt door het volop lekken door vrienden en kontekruipers die een topfunctie hebben bij de CVD. Gerrit is in staat geweest om het hele dosier van de CVD voor een appel en een ei aan de Columbianen te verkopen en Nederland stond erbij en keek er naar. Op dit moment schreeuwen de politieke partijen moord en brand nu bekend is dat er is gelekt binnen de beveiliging van Geert Wilders. Zou het niet eens tijd worden om Gerrit De Raaf en ex CVD hoofd Römer eens ff goed aan de tand te voelen, er lopen mij teveel parlementiaren over naar de vijand, ze weten dat zij met deze actie hun eigen doodsteek in de politiek is en toch nemen zij deze beslissing. In mijn ogen zijn deze overlopers dan ook bang dat er nog meer stront over hun heen word gegooid bij weigering om met Gerrit mee te doen, bij een is het al zeker omdat deze door zijn ex partij de stront al naar buiten is gebracht ( pedofillie en ontucht pleger) voor dat Gerrit het kon doen. Gerrit weet ook veel meer over de PS parlementiers betreffende de Moord op Wiels. etctra etcetra. Gerrit de Camelion , narcist en pathologische beroeps leugenaar weet te veel. OM wanneer komt de rechtzaak Babel eens eindelijk voor, duurd het nog lang!.

  2. Voor wat meer helderheid over de bijeengesprokkelde “meerderheid” leze men het stuk van Lex Gonzales in deze rubriek. Hulde hiervoor
    Hopelijk leest de Gouverneur dat ook en heeft ze voldoende lef om weerstand te geven tegen de criminele en amorele zogenaamde meerderheid van dubieuse Statenleden.
    Die zien nieuwe verkiezingen als een grote bedreiging. Terecht !

  3. Versplintering, het breken met de partij en meenemen van de Statenzetel, is de nieuwe norm. Geldende wetsbepalingen worden dus door de dames/heren politici buiten toepassing gelaten omdat deze, volgens hen, niet meer aansluiten bij het nieuwe normbesef. De thans overheersende volksgedachte is dat de normgeving gebaseerd is op een ”toevallige” meerderheid van de helft plus één.

  4. Spijker op z’n kop!

  5. Rens, helemaal met je eens. Het is onvoorstelbaar. En maar blijven beweren dat je het beste met het volk voor hebt. Ik kan er met mijn pet er niet bij.

  6. De verleiding ie te groot om zo’n kans ta laten gaan. Maar je laat je wel heel goed kennen op deze manier en verdient geen tweede kans meer. Nooit meer!

  7. “De discussie over zetelroof is geen juridische, maar een ethische discussie”. Precies daar aan ontbreekt het hier in de politiek op bijna alle fronten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *