Opinie | Vertrouwen wekken bij het volk door het nastreven van behoorlijk bestuur – deel 4

Opinie door Marguérite Nahar

mdpt-naar-china-met-werner--jose-arnemann-van-der-wal-maria-liberia-peters-raffinaderij-2016

De delegaties van de MDPT en RdK teams op weg naar China | Foto 2016

Elke regering van elk land heeft de plicht tot het nastreven van behoorlijk bestuur. Uiteraard kan elke regering weleens een steekje laten vallen, want het is en blijft mensenwerk. Het is echter beslist niet verdedigbaar als een regering bestuursdaden stelt waaruit blijkt dat het die regering aan visie voor de lange termijn ontbreekt.

En vooral wanneer een regering tegen beter weten in probeert een beleid vast te stellen dat onmiskenbaar strijdig met het eigen landsbelang van Curaçao is. Dit is het geval bij het Kabinet Koeiman dat momenteel signalen afgeeft dat zij bereid zijn onze diepzeehaven Bullenbaai niet slechts in beheer en exploitatie, maar zelfs in eigendom over te dragen aan een buiten¬landse entiteit, zijnde een oil trader Guangdong Zhenrong (GZE), onder het mom van de modernisering van de Isla raffinaderij.

Zelfs het nastreven van die modernisering getuigt van een tunnelvisie die reeds achterhaald is door de ontwikkelingen op de internationale oliemarkt. Regeren is vooruitzien. En er is onmiskenbaar een trend wereldwijd te bespeuren, die zelfs is vastgelegd in verdragsbepalingen in het onlangs gesloten klimaat-akkoord van Parijs. Daarin verbinden meer dan 83 landen over de hele wereld verspreid, zich onderling niet slechts te streven naar een overgang naar duurzame energie-opwekking, maar zelfs met daadkracht die verschuiving naar duurzame energie ontwikkeling tot stand te brengen en met name de fossiele olie-industrie af te bouwen. Ook Curaçao was met een delegatie bij de klimaatconferentie in Parijs aanwezig in 2016. En wat doet vervolgens Curaçao?

Zonder enig vóóroverleg met het Parlement, zonder enige toetsing van de juridische vormgeving, noch van de inhoud, de strekking en de gevolgen van de beoogde rechtsbetrekking, wordt binnen een tijdsbestek van amper twee (2) dagen door een vorige (nota bene demissionaire) regering een Memorandum of Understanding (MoU) ondertekend. Het is gebruikelijk om bij het aanknopen van dergelijke internationale overeenkomsten te beginnen met de ondertekening van een Letter of Intent (een Intentieverklaring) en dat juridisch instrument is in beginsel niet-bindend, in tegenstelling tot een MoU dat een principe-akkoord impliceert. Maar dat diezelfde demissionaire regering vervolgens ook nog een Heads of Agreement (HoA) ondertekent als voortvloeisel uit het voorgaande instrument, zonder dat de nodige legal research daarop is gepleegd, zonder dat ook een “due diligence process” is doorlopen, dat is ronduit onverantwoordelijk, onbesuisd, ondoordacht, onwijs en daardoor onvergeeflijk.

Dat is een misdaad tegenover het volk, een vorm van machtsmisbruik en het plegen van een onbehoorlijke bestuursdaad, want geen enkele regering heeft de bevoegdheid om de nationale natuurlijke hulpbronnen van een land te verkwanselen aan een buitenlandse entiteit. Tijdens de verkiezingscampagne in 2016, werd de ondertekening van dit MoU tot het speerpunt van de verkiezingscampagne van de PS gemaakt en via radiopraatjes en reclame spotjes op TV aan de eigen achterban aangeboden met de bedoeling zoveel mogelijk stemmen daarmee te winnen.

En wat was het resultaat? Juist voor die partij (PS) was de verkiezingsuitslag vernietigend, meer dan de helft van hun achterban, keerde die partij de rug toe in vergelijking met het aantal in de daaraan voorafgaande verkiezingsuitslag. En wat gebeurde er toen? Toen werd een coalitie gevormd waarin juist die partij die zo’n groot stemmenverlies had geleden, de sleutelpositie kreeg toebedeeld met de doorslaggevende stem bij de besluitvorming in de Raad van Ministers. Hoezo wil van het volk?? Hoezo toepassing van elementaire democratische principes bij de vertegenwoordiging van het volk, met inachtneming van verkiezingsuitslagen?

Dit is politikería van het ergste soort en de fracaso is dan ook niet uitgebleven. Ruim een maand na het aantreden van de nieuwe regering is er nog geen enkele bestuursdaad gesteld. Het Kabinet Koeiman heeft tot nu toe alleen maar blijk gegeven van een zwalkend beleid, interne machtsstrijd en evident gebrek aan leiderschap van een Premier die zich laat beïnvloeden door verbale intimidatie van coalitiepartners, maar die tot overmaat van ramp ook blijk geeft van een kortzichtigheid die ontstellend is, als men in aanmerking neemt wat er voor het land Curaçao niet op het spel staat.

Geen wonder dat het volk zo weinig vertrouwen heeft in “de politiek”. Maar misschien is er hoop voor de toekomst.

Wordt vervolgd.

Marguérite Nahar
Juriste Marguérite Nahar was tot medio oktober extern juridisch adviseur van Refineria di Korsou (RdK)

Naschrift KKC

2017 01 24 – Aangifte Eugene Angelica MDTP en RDK by Black Lion on Scribd

Tevens te vinden op https://www.knipselkrant-curacao.com/kkc-aangifte-eugene-angelica-mdtp-en-rdk/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *