Parool | Venezolaanse vluchtelingen leven in angst op Curaçao

Dick Drayer

Vrouwen in de SDKK-gevangenis. Venezolanen in kaki, gevangenen in oranje kleding | Persbureau Curacao

Op de vlucht voor het regime van Maduro en de rampzalige omstandigheden in hun land trokken veel Venezolanen naar Curaçao. Daar leven ze in angst om opgepakt te worden.

Je kunt me nu niet opzoeken, dat durf ik niet aan. Maar als ik zo klaar ben met werken, kunnen we bellen. Op dit nummer.” Carlos klinkt gehaast. Hij is een van de 21 Venezolanen die in mei ontsnapten uit de vreemdelingendetentie van de SDKK-gevangenis op Curaçao. Een aantal is weer opgepakt, maar Carlos (niet zijn echte naam) wist uit handen van de politie te blijven.

Niemand weet hoeveel Venezolanen er op Curaçao ondergedoken zijn, maar schattingen variëren van vijftien- tot vijfentwintigduizend. Dat is een substantieel deel van de bevolking die officieel 169.000 inwoners telt.

Curaçao ondertekende nooit het vluchtelingenverdrag van Genève en kent daarom officieel geen vluchtelingen. Op het eiland ben je of legaal of illegaal. Ongedocumenteerden noemt de overheid die laatste groep.

Antropoloog Ieteke Witteveen trekt zich hun lot aan en richtte een jaar geleden Human Rights Caribbean op. In haar kantoor in Willemstad doet Carlos telefonisch zijn verhaal: “Ik moest ontsnappen. Mijn vrouw zit nog vast in de vreemdelingenbarakken en onze kinderen zijn bij oma in Venezuela. Ze hebben bijna niets te eten. Ik wil voor mijn kinderen en familie zorgen. Dat kan niet als ik vastzit.”

Mensonterend

Carlos heeft drie dagen per week werk. Dan maakt hij schoon bij mensen thuis of doet klusjes. “Ik ben door de politie vastgehouden toen ik met een bootje aankwam en ik ben bang weer gevangen te worden gezet,” zegt hij. “De situatie in de SDKK-gevangenis is mensonterend. Eén uur luchten per dag. Geen water, geen zeep, geen tandpasta. Je ligt weken in dezelfde vieze lakens en er is niet genoeg eten.”

Witteveen beaamt dat. “Toen ik laatst eten kwam brengen, vroeg de bewaker of ik niet vaker kon komen. Hij zei: de overheid heeft geen geld en wij krijgen niet genoeg om uit te delen.”

“De meeste Venezolanen kunnen de dagelijkse intimidatie van de vreemdelingendienst niet aan,” zegt Carlos. “Voortdurend wordt er tegen je gezegd dat ze je terug sturen, dat je niets waard bent en een last voor Curaçao.”

Witteveen voegt toe dat haar organisatie de toegang tot haar cliënten wordt geweigerd, terwijl een medewerker van het Venezolaanse consulaat vrij in en uit mag lopen om zo de druk op Venezolanen op te voeren om terug te keren. “Nota bene een vertegenwoordiger van het regime van Maduro heeft toegang,” zegt ze, “terwijl Carlos en zijn vrouw, een politieagente, juist zijn gevlucht om uit handen te blijven van ­Maduro.”

Repressie

Volgens Witteveen is er nog veel meer mis in de gevangenis. “Venezolanen die opgepakt worden omdat ze geen verblijfspapieren hebben, zijn geen gevangenen. Toch worden ze zo behandeld. Een aantal krijgt gevangeniskleding en wordt tussen veroordeelde criminelen geplaatst,” zegt ze. “Ook worden sommigen ‘vrijwillig’ uitgezet, omdat ze Nederlandstalige papieren ondertekenen die ze niet kunnen lezen.”

Haar organisatie krijgt geen poot aan de grond bij de overheid. “Onlangs kreeg ik van Justitie zelfs de vraag of ik juridische en medische hulp kon betalen voor de Venezolanen in de vreemdelingenbarakken. De omgekeerde wereld!” zegt Witteveen verontwaardigd. “Curaçao sluit Venezolanen op en hulporganisaties moeten de rekening betalen?”

Witteveen vindt dat Nederland Curaçao moet bijstaan om Venezolanen op te vangen. “Het ­accent van de Curaçaose autoriteiten ligt op ­repressie en uitzetten. Hulpverzoeken van ­Curaçao aan Den Haag gaan ook over grensversterking en het optimaliseren van vreemdelingenprocessen. De 23,8 miljoen euro van staatssecretaris Knops zou niet naar repressie moeten gaan, maar besteed worden aan opvang van en werkgelegenheid voor Venezolanen en werkloze Curaçaose jongeren.”

Bron: Parool

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *