PFM | Column Favell Maduro: Mijn Paradise….


Ik loop ze heel toevallig tegen het lijf, John en Marianne. Ze staan breed lachend foto’s te maken op het Wilhelminaplein, bij de letters die Curaçao vormen.

Hij valt ‘t meest op door de wikkel op zijn hoofd. De twee punten die boven zijn voorhoofd omhoog steken hebben iets weg van een hoofdtooi van ons Seu-feest.

Loop op een willekeurige dag ergens op het eiland en je komt ze wel tegen. Toeristen die laaiend enthousiast zijn over dit eiland. De eerste keer dat ik met Russen spreek, is op een boot richting Klein Curaçao. Nu kom ik John en Marianne tegen en die komen uit Croatië. Uit een stad die Rovinj heet. Nooit van gehoord maar het moet volgens John een prachtig toeristisch plekje zijn.

Tijdens onze korte ontmoeting hebben ze het steeds over hoe geweldig Curaçao is. Ze zijn op huwelijksreis op Aruba en nu op weg terug naar huis. Ze hebben vier uurtjes overstaptijd en verkennen Punda. “Aruba is hemels. Prachtig, maar klinisch. Curaçao is aards en levendig.”

En John en Marianne zijn niet de enigen. Afgelopen tijd kom ik wel meer toeristen tegen die laaiend enthousiast zijn over ons eiland. Cruisetoeristen vooral, Amerikanen die woorden tekort komen over Curaçao. Op andere eilanden moeten ze onder militaire begeleiding de stad in. “Tijdens je vakantie wil je toch vrij zijn?”

Daar staan we soms te weinig stil bij. Hoe bijzonder ons eiland eigenlijk is. Door de dagelijkse dingen die mis gaan, lijkt onze blik op dit paradijs te vertroebelen. Volgende keer als je somber bent en denkt te moeten emigreren naar een beter oord, om een beter leven te hebben, ga dan de stad in en knoop een gesprek aan met een willekeurige toerist. Al is het maar om weer even te merken dat we toch op een prachtig stukje aarde wonen.

Bron: ParadiseFM

Een Reactie op “PFM | Column Favell Maduro: Mijn Paradise….

  1. Totdat ze beroofd worden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *