Quote | Tweede Kamer misbruikt ‘belastingontduikers’

Door Mark Koster

Gregory Elias – De redder van Cuba | Quote

De wetgever schrikt van eigen wetgeving en geeft handige gebruikers de schuld dat ze gebruik maken van regeltjes. Het huichelachtige debat over belastingconstructies biedt een inzicht in de mentaliteit van onze kamerleden. Ze geven rijken en Quote 500-leden de schuld om hun eigen falen te maskeren.

Obama typeerde het als een van de hoogtepunten van zijn achtjarige bewind: de dooi met Cuba, gesymboliseerd in het concert van The Rolling Stones in Havana.

De naam van de man die het optreden mogelijk maakte, noemde hij niet in zijn terugblik. Deze man, de vredesapostel van het Witte Huis, werd deze week in de Tweede Kamer gegrild door geagiteerde volksvertegenwoordiger.

Greg Elias, de onderkoning van Curaçao, stond terecht omdat hij gebruik had gemaakt van internationale wetgeving om zijn klandizie zo weinig mogelijk belasting te laten betalen. Elias, een man met een excellente muzieksmaak en royale sponsor van een bluesfestival in Grolloo, exploiteert een belasting-offshore huis op de Antillen.

Behalve als zakenman staat Elias in de voormalige zonkolonie bekend als filantroop. Hij heeft een stichting die opkomt voor kansloze jongeren en organiseert op het Caraïbische eiland versies van North Sea Jazz en het Rotterdamse filmfestival.

Elias moest zich, samen met Jan Favié, de geldwegpoetser voor The Rolling Stones, melden in het parlement voor het opzetten van offshoreconstructies. De ganse natie keek mee, en bijna niemand nam het op voor de mannen die niets onwettigs hebben gedaan.

Het voert te ver, en is ongepast, om de twee heren te vergelijken met Julius en Ethe Rosenberg, het ter dood veroordeelde Amerikaanse echtpaar dat er in 1951 van werd verdacht on-Amerikaanse activiteiten te hebben ontplooid. Maar u begrijpt wel wat ik bedoel. Dit was een tribunaal waarbij elk afwijkend antwoord ‘fout’ was. Hier zaten de boeven, de schuldigen. Hoe konden ze worden aangepakt?

De hijgerige manier van ondervragen had parallellen met een heksenjacht. De ondervragers stelden gesloten vragen, waarbij het enige doel van het verhoor een totale bekentenis was. CDA-kamerlid Chris van Dam ging nog het verst door Favié op klassieke McCarty-achtige wijze te confronteren met zijn handelswijze en beet hem toe dat hij zich van ‘de domme’ hield. De toon was: zeg nu maar dat je het gedaan hebt, dan kunnen we je op de brandstapel gooien.

En dat terwijl de heren geen wet hebben overtreden, sterker nog: ze maken gebruik van Nederlandse wetgeving en houden zich aan internationale verdragen. De Kamerleden hadden beter een spiegel kunnen plaatsen voor hun tafel, want ze keken naar de consumenten van hun eigen wetgeving.

Het gebrek aan staatsrechtelijke kennis en historische bewustzijn bij Kamerleden begint schrijnende vormen aan te nemen. Elias verkocht zijn intertrust in 2002 voor €240 miljoen aan Fortis, een bank die een paar later nota bene nog in overheidshanden kwam tijdens de crisis van 2008.

Maar van Fortis schoof niemand aan om die koop te verklaren. De zedenmeesters achter de tafel hebben zich vermomd als de dominee om de koopmannen, die ze zelf hadden gecreëerd, aan te pakken.

Meest gênant waren de verklaring van de heren Leenman en Van den Berg van de Belastingdienst. Het duo verklaarde tegenover de commissie hoe de constructies werden opgetuigd, maar verklaarden ook dat het gaat over ‘een heel klein’ deel van de belastingplichtigen. En vooral dat er voor deze mensen geen ‘andere vorm’ van bewijslast geldt.

Belastinginspecteur Van de Klashorst vroeg zich hardop af of die rechten ingeperkt moesten worden? ‘Dat is aan u’, zei hij. De tafel knikte schaapachtig en keek verdwaasd voor zich uit. Ze hadden hun punt gemaakt voor het electoraat.

Bron: Quote

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *