Telegraaf | Dé 6 momenten van Churandy Martina in 2016

Willem Held

‘Niet alleen een hoogtepunt van dit jaar, maar van mijn leven’ | Rene Bouwman

Churandy Martina beleefde nogal wat hoogtepunten in 2016, zo vindt de immer vrolijke topsprinter zelf ook.

7 juli, Amsterdam: Martina wordt Europees kampioen op de 100 meter.

,,Het was één van de mooiste overwinningen in mijn carrière, vooral ook omdat het in Amsterdam was. Ik heb veel voor de promotie van dat kampioenschap gedaan en het was heerlijk om daar te winnen. Niet alleen voor de ogen van de Nederlanders, ook voor heel veel mensen van Curaçao.’’

8 juli, Amsterdam: Martina wint de 200 meter op de EK, maar wordt gediskwalificeerd.

,,Het was gewoon een goede les. Mijn hele leven heb ik nog nooit problemen gehad met de lijn bij het starten. Dit keer wel. Dus ik moet in het vervolg mijn blok iets meer naar buiten zetten en gewoon opletten bij de start. Goed dat het daar is gebeurd en niet in Rio. Alles gebeurt om een reden. Het was geen dieptepunt of een zware teleurstelling. Regels zijn regels.’’ Lachend: ,,En ik was wel de snelste van allemaal, toch?”

19 augustus, Rio de Janeiro: Martina mist in de finale van de 200 meter op één-honderdste seconde een olympische medaille.

,,Dit is eigenlijk hetzelfde als bij de 100 meter-finale in Amsterdam. Toen heb ik op één-honderdste gewonnen, in Rio verloor ik op één-honderdste. Soms win je zo, soms verlies je zo. Dat hoort bij het lopen. Dit was sowieso een hoogtepunt. Niet iedereen haalt de Olympische Spelen, niet iedereen haalt de finale en lang niet iedereen zit zó dicht bij een medaille. Als ik thuis die finale had gekeken, had ik reden tot klagen gehad. Nu niet, want ik was daar en ik heb mijn best gedaan. Het was ook mijn derde olympische 200 meter-finale achter elkaar. Alleen Usain Bolt en Churandy hebben dat gedaan, verder niemand in de hele wereld.’’

25 augustus, Lausanne: Martina verbetert bij een Diamond-League-wedstrijd zijn nationaal record op de 200 meter tot 19,81.

,,Dat is niet alleen een hoogtepunt van dit jaar, maar van mijn leven. Ik had nog nooit zo hard gelopen. En daar gaat het allemaal om.’’

1 november, Amsterdam: Martina wordt met overweldigende meerderheid gekozen tot positiefste Nederlandse BN’er.

,,Dat vind ik iets groots en mooi voor de mensen van Curaçao. Het is voor mij een belangrijke prijs. Dit is eigenlijk belangrijker dan atletiek, want dit gaat over het leven. Ik ga een keer stoppen met atletiek, maar dit positieve blijf ik met me meedragen.’’

21 november, Arnhem: Martina krijgt van NOC*NSF de Trofee Pahud de Mortanges als meest voorbeeldige sporter in de Nederlandse ploeg tijdens de Olympische Spelen.

,,Dat is een eer voor me. Ik heb die titel achter mijn naam voor mijn hele leven. Ik weet dat de andere mensen die dit ook hebben gewonnen echt heel groot zijn. Het is ook bijzonder dat ik deze prijs heb gekregen zonder dat ik een medaille heb gewonnen.’’

Bron: Telegraaf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *