TPO | De schaduw van Venezuela hangt over Curaçao

Nederland kan Curaçao helpen maar dan moeten politici op het eiland
ook bereid zijn om zich te laten helpen | Column Ronald van Raak

Barakken voor opvang migranten in Curaçao. (Foto: SP Media)

Bijzonder was het wel, dat ik als Nederlandse politicus toestemming kregen voor een bezoek aan de barakken waar de migranten uit Venezuela gevangen zitten. Tijdens een werkbezoek vorige week aan Curaçao.

Het gaat slecht met dit mooie eiland, de economie krimpt en bijna de helft van de jongeren heeft geen werk. Dat komt ook omdat op het eiland zoveel illegale Venezolanen werken, geschat wordt meer dan 20.000. Dat is veel, op een bevolking van 160.000. Mensen die in het verleden door bedrijven zijn aangetrokken – waarbij politici niet zelden een oogje dichtknepen. Ten koste van het werk en de toekomst van de eigen bevolking. Sinds de crisis in Venezuela komen daar dagelijks mensen bij. Door de korte afstand met Curaçao is de overtocht snel gemaakt.

‘Curaçao heeft niet eens een asielprocedure’

Het bezoek aan de barakken maakte indruk. Het verblijf is mensonterend, in een kale en gesloten ruimte met minimale voorzieningen. De meeste migranten worden binnen een week uitgezet. Voor hen is dit korte verblijf nog wel te doen, maar wij spraken ook mensen die hier al maanden verbleven en dat kan gewoon niet. Wel viel op dat het maar om een handjevol mensen ging.

De meeste bewoners laten zich terugsturen naar Venezuela en proberen daarna opnieuw naar Curaçao te komen. Een aantal mensen in de barakken probeert via een procedure te blijven. Dat lijkt me echter kansloos, Curaçao heeft niet eens een asielprocedure. Sommige vrouwen worden zwanger van een Curaçaose man, in de hoop dat zij kunnen blijven. Maar ook zij zullen bedrogen uitkomen.

De problemen voor Curaçao zijn serieus. Niet alleen door de banen die worden ingenomen, maar ook door de verspreiding van (seksueel overdraagbare) ziektes. Of door de toestroom van drugs en wapens die migranten meenemen en op Curaçao verkopen (om op deze manier hun overtocht te betalen). Ik vind dat Nederland meer zou kunnen doen om te helpen. Maar dan moet Curaçao zich ook wel laten helpen.

Veel hulpverleners die we op het eiland hebben gesproken en die migranten ondersteunen konden ons precies vertellen welke hulp zij nodig hebben. Maar de regering van Curaçao heeft deze verzoeken om hulp niet aan Nederland doorgegeven. Sommige hulpverleners vertelden dat hun eigen regering nog nooit met hen had gesproken over hulp uit Nederland.

‘Het zou niet de eerste keer zijn dat dubieuze ondernemers profiteren van het eiland’

De crisis in Venezuela heeft ook gevolgen voor de raffinaderij op het eiland, die zo belangrijk is voor de lokale economie. Het contract met het Venezolaanse PDVSA is niet verlengd en het Amerikaanse Klesch wil de raffinaderij overnemen. Klesch heeft grote plannen, maar in Nederland hebben we slechte ervaringen met dit bedrijf, dat onder meer aluminiumbedrijf Aldel in Delfzijl failliet liet gaan. Klesch gedraagt zich niet zelden als ‘durfinvesteerder’, of ‘roofkapitalist. Ik hoop dat het bedrijf alle plannen kan waarmaken, maar zie ook het gevaar dat het de raffinaderij in de schulden steekt en vervolgens failliet laat gaan, waarna het financieel zwakke eiland met grote schulden zou achterblijven. Het zou niet de eerste keer zijn dat dubieuze ondernemers profiteren van het eiland.

Ik ben geen parlementslid van Curaçao, maar zou mijn collega’s op het eiland willen aanraden inzage te eisen in de contracten met Klesch. Het is ook belangrijk om onafhankelijke deskundigen naar die contracten te laten kijken. Het parlement van Curaçao kan niet zomaar ‘ja’ zeggen, het vooruitzicht van de raffinaderij is té belangrijk voor de toekomst van Curaçao. Maar ook als de plannen van Klesch wél goed en uitvoerbaar zijn, dan nog moeten we erkennen dat de oude raffinaderij niet het eeuwige leven heeft. Curaçao zal gewoon op zoek moeten naar alternatieven, voor andere werkgelegenheid en een gezonde economie. En het eiland zal moeten overstappen op duurzame energie. Op dit eiland waar de zon altijd schijnt en de wind altijd waait moet dat toch mogelijk zijn.

‘Wij kunnen de crisis in Venezuela niet oplossen, maar Nederland kan Curaçao wel helpen’

De schaduw van Venezuela hangt over Curaçao. Dat geldt ook voor de illegale goudhandel, waarmee de top van het Venezolaanse leger zich verrijkt. Goud dat in Venezuela illegaal en met uitbuiting van mensen wordt gedolven is lang via Curaçao verkocht. Vorig jaar beloofde de regering van Curaçao om hier een einde aan te maken, nadat ik hierover vragen had gesteld. Maar we moeten controleren of deze illegale goudhandel daadwerkelijk is gestopt. Ook zouden we moeten onderzoeken welke illegale handel nog méér via Curaçao plaatsvindt en welke mensen in Venezuela zich nog altijd via dit eiland verrijken. Wij kunnen de crisis in Venezuela niet oplossen, maar Nederland kan Curaçao wel helpen. Maar dan moeten politici op het eiland ook bereid zijn om zich te laten helpen.

Ronald van Raak schreef eerder over zijn politieke avonturen op Sint Maarten en op Aruba.

Bron: THe Post Online

4 Reacties op “TPO | De schaduw van Venezuela hangt over Curaçao

  1. ‘Curacao is een vredelievend land met een vredelievende bevolking.’

    Onder welke steen komt Django vandaan? De criminaliteitscijfers op Curacao zijn onthutsend. En nog onthutsender als je bedenkt dat er vanwege slappe politie en nog slappere justitie (Irma Lips!) vaak geen aangifte wordt gedaan.

  2. @ Dhr. R. Van Raak:
    Dat de Nederlandse regering wil helpen bij een goede opvang van Venezolaanse vluchtelingen is een goed teken. Het gaat veel meer over de manier waarop Nederland wil helpen. Het opstellen van een asielprocedure is niet het punt van aandacht. Dat is papierwerk. Het zit ‘m in de wijze hoe, waar en met welke voorzieningen de opvang kan worden ingericht. Het maatschappelijk ontwrichtende karakter dat ontstaat wanneer vluchtelingen onderduiken na aankomst op Curacao en vanwege die positie worden uitgebuit, lijkt veel op het VOC-tijdperk en de slavernij. Dat heeft een negatieve connotatie bij de bevolking die eigenlijk hun ‘brothers and sisters’ uit Venezuela willen helpen, maar dat niet kunnen. In Nederland zie je dat de opvang van asielzoekers ook faalt. Een te lange procedure bij het COA en het IND leiden tot onhoudbare toestanden in de AZC’s in Nederland. Datzelfde kan dus ook gebeuren als Nederland gaat “helpen”. Als de procedure en opvang een blauwdruk wordt van de het Nederlandse bestek, gaat het in vergrotende zin fout op Curacao, omdat het een zeer kleine bevolking kent met een vastgelopen economie.
    Curacao is een vredelievend land met een vredelievende bevolking. Zij zijn absoluut niet in staat om financiële veerkracht aan de dag te leggen waardoor opvang kan worden bekostigd. Het verschil tussen Nederland en Curacao is dus vanuit economisch draagvlak enorm.
    Allereerst moet de regering van Curacao de hulpvraag willen en durven stellen en daarbij regie nemen om met een schets te komen hoe de problematiek kan worden opgelost. Dan kan Nederland vanuit een ondersteunende en pragmatische benadering mee-deinen met de uitgangspunten van die schets.
    Het Curaçaose absorptievermogen voor vluchtelingen (12 – 20% van de totale bevolking) is reeds lang overschreden. Dit is “by far” niet te vergelijken met de Nederlandse situatie. Dit vraagt dus om een andere aanpak.
    De meeste gevluchte illegale Venezolanen zoeken een veilig heenkomen op Curacao vanuit economisch perspectief en niet zozeer vanuit een politiek perspectief. Dat betekent dat zij in die illegaliteit ook een beroep doen op de maatschappelijke voorzieningen (o.a. nuts- en gezondheidsvoorzieningen).
    Tegelijkertijd kampt Curacao met diverse problemen zoals bijvoorbeeld vervuiling, criminaliteit (klein en groot), een falend onderwijssysteem en een tekort aan gekwalificeerd personeel binnen het groeiende toerisme.

    Mogelijke oplossing: Creëer een win-win situatie.

    Mogelijke invulling: Curacao heeft de regie in het bedenken van verschillende oplossingsrichtingen en wijst 3 gebieden (spreiding en dus geen concentratie) aan voor huisvesting, onderwijs en gezondheid.
    Nederland regelt dan:
    a. de bekostiging en aflevering van bouwmaterialen voor huisvesting en onderwijsmiddelen.
    b. een noodfonds voor vluchtelingen (3 jaar) waarmee de vluchteling kan voorzien in de primaire levensbehoeften en kan accomoderen. Dat geld stroomt dus terug in Curaçaose economie.
    c. Middelen en geld voor de uitbreiding van onderwijs aan kinderen en jongeren binnen die drie gebieden. “It takes a whole village to raise one child”.
    d. Middelen en geld voor opzet en realisatie van gezondheidscentra binnen de 3 gebieden.
    e. Middelen en geld voor uitbreiding van veiligheidstaken, waaronder toezicht en preventie.

    Curacao regelt dan:
    d. aanwijzen en bouwrijp maken van land voor onderdak op een plek waar de wind waait (Banda Abou, Oostpunt en Tera Cora)
    e. een arbeidsparticipatieplan optuigen voor vluchtelingen bij de realisatie van de aangewezen gebieden en in verdere maatschappelijke relevante betekenis.
    f. opleidingsplekken naar vakbekwame werknemers (leren, opleiden en begeleiden, zoals is ingebed binnen NPRZ van Rotterdam) en recht doende aan de context op Curacao.

    Criminaliseer niet op voorhand de vluchteling maar biedt onderdak en anticipeer op ongewenst gedrag.

    Het is niet moeilijk…het gaat veel meer over het gedrag binnen de samenwerking tussen Nederland en Curacao en de gezamenlijke koers en drive om er een succes van te maken. Yes we can. Yes we have the means. Yes we want to act and do. ..Yes we do. Now!

  3. wladimiro matos

    Venezuelanen met een met dollars goed gevulde buidel zijn ten zeerste welkom.
    Als polder socialist moet dr van Raak Nicolaas Maduro bezoeken. Als historicus kan hij in Venezuela onderzoeken waarom het Socialisme vd 21ste Eeuw volkomen mislukt is.
    .

  4. Mooi geschreven, Venezuela zal Curaçao niet veel goeds brengen de komende jaren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *