Trouw | Pauw-met-zonnebril vergeet door te vragen op Sint-Maarten

Maaike Bos

De zonnebril bleef op in ‘Pauw op Sint-Maarten’. © Still van tv

TV-RECENSIE – Jeroen Pauw heeft vanwege ‘Jinek’ weer drie maanden vrij en dus heeft hij tijd voor de ‘leuke extra’s’.

Voor de NOS reisde hij af naar Sint-Maarten om net als Trouw-collega Hans Marijnissen poolshoogte te nemen van de wederopbouw anderhalf jaar na orkaan Irma. Veel huizen en daken zijn nog kapot, terwijl in juni het nieuwe orkaanseizoen weer ­begint.

Het programma heette ‘Pauw op Sint-Maarten’, en inderdaad, Jeroen Pauw liep en reed, steeds in beeld, rond op het eiland. Kritisch, oprecht geïnteresseerd en goed geïnformeerd natuurlijk, zo kennen we hem. Maar ook in een luchtig blauw bloesje met pom-pom-pom­loopje en zonnebril.

Soms stond hij ergens binnen, nog steeds met zijn zonnebril op. Doe af, joh, dacht ik. (En ik herinnerde me de ‘Pauw’-uitzending met treitervlogger Ismail Ilgun en zijn vriendjes die tegen Pauws zin hun zonnebril op hielden.) Meteen daarna schaamde ik me ervoor dat ik op zijn kleding zat te letten, terwijl het hier een dubbele ramp van formaat betreft.

Niet alleen verwoestte Irma het eiland, ook de bureaucratische ramp van wederopbouwgeld dat maar niet doorkomt, is zichtbaar op Sint-Maarten. De Nederlandse regering stelde 550 miljoen euro beschikbaar via de Wereldbank, maar dat geld is door ingewikkelde procedures nog nauwelijks besteed. De filmbeelden van Pauw zijn veelzeggend: zoveel daken nog kapot, zoveel troep nog in de straten.

In Trouw van maandag konden we al lezen waarom er van al die ­euro’s nog geen volkswijken zijn gebouwd. Corruptie, vriendjespolitiek, schaarste aan aannemers en bouwlieden. Maar ja, het grote Sonesta-hotel haalt voor de eigen wederopbouw Chinezen naar Sint-Maarten, zag Pauw. Dan kun je voor die 550 miljoen toch ook andere bouw­vakkers invliegen?

Framing

Ondertussen keek ik niet alleen naar de ravage, maar dus ook naar hoe Pauw ernaar keek, en hoe hij met die mensen sprak. Nee, dat ligt niet aan mij, maar aan het framing-effect van de vormgeving. Het zijn Pauw en de NOS die voor ‘Pauw op Sint-Maarten’ hebben gekozen voor het populaire individualistische format à la ‘Danny in Arabistan’ of ‘Frans Bauer in China’. Alsof de bekende Nederlander extra glans geeft aan het veldgebied. Alsof zijn persoonlijkheid deuren opent, die een neutrale verslaggever niet open krijgt.

Die indruk kreeg ik niet. Eerder stonden zijn luchtige tred en dito lach het doorvragen in de weg. Hij sprak heus de sleutelfiguren, van de premier tot aan Christina Hodge, de officieuze burgemeester van de arme wijk Dutch Quarter, en van de allerarmsten bij de vuilnisbelt tot oud-staatssecretaris Frans Weekers, nu ‘speciaal vertegenwoordiger wederopbouw’ van de Wereldbank. Maar Jeroen Pauw pinde niemand eens flink ergens op vast.

Weekers en Pauw reden naar de giftige vuilnisbelt, de dump, en probeerden er als kwajongens toestemming te krijgen om te filmen. De ­verontreinigde dampen daar zijn een bron van zorg, maar waarom wil Weekers het geld voor de wederopbouw besteden aan een probleem dat er decennia voor Irma ook al was?

Het mental health-programma voor getraumatiseerde burgers krijgt dan weer geen cent en behulpzame mensen als Christina Hodge hebben nog steeds geen huis. Na het zien van deze reportage bleven eigenlijk meer vragen open dan beantwoord.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Bron: Trouw

4 Reacties op “Trouw | Pauw-met-zonnebril vergeet door te vragen op Sint-Maarten

  1. TV-RECENSIE, tv recencist, jammer dat wij dat hier niet kennen, anders hadden wij elke dag vreselijk kunnen lachen maar blijkbaar hebben ze hier de afspraak gemaakt, wij zijn allemaal slecht dus we zullen elkaar niet bekritiseren.

    Ik doe dat wel, laatst zat ik te kijken naar CBA, het ochtendprogramma en daar waren twee negerinnen (met pruik en al) een Nederlandse mevrouw over een landhuis te interviewen. Er kwam niets anders dan, great, oh great, o leuk uit de mond van die negerinnen. Sorry hoor dommer kan het echt niet.

    Het zelfde heb ik met het ochtend programma van Direct TV, ze hebben daar een zekere Carlton, de man is te dom om te poepen, zielig gewoon waarom hij zo nodig op TV moet werken begrijp ik niet. Ze beginnen het ochtend progamma met koken, het lijkt alsof hij alles op eet want hij wordt steeds dikker.

    Een andere keer zag ik 3 dames die wat gymnastiek in een sportzaal doen, het was vrij heftig (vond dat de dames het goed deden). Alleen vraag ik me af wat is het doel ervan, het ging zo snel met een ingestudeerde choreografie dus kan je vanuit thuis niet meedoen.

    Ik moet zeggen, ik vind dit recenseren best leuk, flink wat opgeschreven en ik had het niet eens over de borsten van Jachmin Pinedo en de pedante Nicole Maduro gehad.

  2. Sint Maarten

    Keek er naar uit en hoopte oprecht dat dit programma wat toegevoegde waarde zou hebben. Ik kijk wel eens naar Pauw, na dit toneelstukje hoeft dat eigenlijk niet meer. Dit was een mooi toneelstukje, je moet je afvragen waarom. cui bono? Waarschijnlijk niet Sint Maarten. De orkaan was een ramp maar het verloop van de wederopbouw in de tijd van social media en korte soundbites lijkt een nog veel grotere ramp te worden. Het mooie is dat er een damage en loss assesment is geweest in 201. Leuke is dat losses toen vastgesteld zijn. Als dat zo bepaald is kunnen die toch niet verder oplopen door politieke onwil en wederopbouw kwakzalverij? Werkelijkheid moet de theorie maar volgen en niet andersom, toch? De verliezen blijven oplopen terwijl iederen van alle kanten zand in hun ogen gestrooid krijgt. Maar laten we vooral geen moeilijke vragen stellen waarbij mensen eventueel in de verlegenheid komen, zowel hier als in Nederland.

    De President van de University of Sint Maarten heeft ook zijn ongenoegen over het programma uitgesproken. Hopelijk krijgt hij ook een beetje airtime. Er zitten heel wat meer kanten aan het verhaal.

  3. Dit is een veredelde vorm Ramptoerisme , waarbij de elite anchor van een nederlands praatprogramma tussen de beach- en happy hour parties nog wat vlugge interviews afwerkt

  4. Inderdaad, dit programma had de diepgang van het werk van Menki Rojer.

    Flut documentaire, even oppervlakkig als Jadira Bislick.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *