VN | Gênant, hoe Den Haag vluchtelingen ruilde voor vruchten in Venezuela

Macht op vrijdag | Tekst Ko Colijn

Blok beloofde in ruil voor paprika’s en tomaten een strengere grenscontrole en ‘repatriëring’ van de vluchtelingen

Ondanks het feit dat Nederland het enige Europese buurland van Venezuela is, kwam de Nederlandse steunbetuiging voor de machtswissel Maduro-Guaidó later dan verwacht. Had het iets te maken met de overeenkomst die minister Stef Blok daar afgelopen april in Caracas sloot?

Een van de aardigste Wikileaks van alweer bijna tien jaar geleden was het codebericht van de Amerikaanse ambassadeur in Den Haag, Clifford Sobel, waarin hij aan zijn bazen in Washington uitlegde waarom Nederland zo’n interessante go-to partner voor de VS was. Ik schreef er maart 2011 over in een column: Nederland is nuttig omdat het via de Nederlandse Antillen een strategisch belang bij Latijns-Amerika heeft.

Daardoor waren we een ‘betrouwbare’ partner van de Verenigde Staten tegen Hugo Chavez, de plaaggeest uit Venezuela. In de ogen van de VS is het goed om zo’n partner te hebben, die er in de Europese Unie ook voor zorgt dat ‘de traditionele dominantie van Spanje in Latijns-Amerikaanse kwesties’ een contragewicht heeft.

Enige Europese buurland

Dat lijkt anno 2019 nog steeds waar. Maar het omgekeerde geldt ook in het bijzondere geval van Venezuela. Venezuela is (het grootste) buurland van de Nederlandse Antillen en dat is Spanje niet. Desondanks kwam de Nederlandse steun voor de machtswisseling Maduro-Guaidó pas nadat Spanje en de tandem Frankrijk-Duitsland dat eerst hadden gedaan.

De gang van zaken leert ons veel over de huidige besluitvorming in de buitenlandse politiek van de EU. Om te beginnen was er dus geen gelijktijdige gemeenschappelijke Europese stellingname. Raar, want we hebben in de Europese Unie in naam een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Niet helemaal dus. Nu is het in de praktijk zo dat een kopgroep wel vaker in the lead is. Drie grote landen (Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië) zijn meestal van de partij, en de meest betrokken landen mogen aanschuiven. Als (enige) Europese buurland van Venezuela zou je verwachten dat Nederland ook een belangrijke stem zou krijgen, maar die ging naar Spanje. Den Haag mocht pas later op zaterdag, samen met Londen, dat door de brexit blijkbaar ook niet meer automatisch in de EU-cockpit zit.

Tomaten in ruil voor vluchtelingen

Er is nog een extra reden waarom Den Haag even achter de oren moet hebben gekrabd. Begin april sloot minister Stef Blok in Caracas een overeenkomst met de twee mannen achter Maduro, de vicepresidenten Soteldo en El Aissami. De marktkramen in Curaçao hadden geen groente en fruit meer uit Venezuela door de grensblokkade, die onderdeel was van sancties door het Maduro-regime.

Blok beloofde in ruil voor paprika’s en tomaten een strengere grenscontrole en ‘repatriëring’ van de vluchtelingen.

Venezuela verweet Nederland laks in de kustbewaking te zijn waardoor rijke Venezolanen kapitaal en goederen gemakkelijk naar de Antillen konden smokkelen – en vluchtelingen overigens ook, die in bootjes de Venezolaanse hel ontvluchtten. Blok beloofde in ruil voor paprika’s en tomaten een strengere grenscontrole en ‘repatriëring’ van de vluchtelingen. Een omstreden deal, niet alleen omdat Nederland zaken deed met het regime van Maduro maar ook vanwege de boodschap dat de tomaten belangrijker waren dan vluchtelingen en pariastaat Venezuela veilig genoeg was om de vluchtelingen retour te sturen. Leg dan minder dan een jaar later maar eens uit waarom je geen zaken meer doet met Maduro.

Realpolitik

De aanpak van Blok was gewaagd omdat de betrekkingen tussen Nederland en Venezuela onderhuids echt niet zo goed zijn. Realpolitik, zaken doen met je vijanden, harde belangen (al ging het dan om de Antillen, die hij een paar maanden later zou schofferen met zijn opmerkingen over multiculturele samenlevingen en de ‘failed state’ Suriname) die waarden van tafel veegden.

Venezuela heeft steeds half gedreigd met claims op de ABC-eilanden, en Maduro’s voorganger Hugo Chavez lag 10 jaar geleden nog in de clinch met minister Maxime Verhagen omdat hij zei dat Nederland Amerikaanse vliegtuigen toestond om spionagevluchten vanuit Curaçao en Aruba boven zijn land uit te voeren. Gewaagd.

Als Maduro op een bootje op het strand van Aruba aanspoelt ben ik benieuwd of hij asiel krijgt.

Bron: VrijNederland

2 Reacties op “VN | Gênant, hoe Den Haag vluchtelingen ruilde voor vruchten in Venezuela

  1. Abraham Mossel

    @ Co Klijn, het is niet goed of het deugt niet, ken je dat luize spreekwoord van de linkse rakkers politici?, nagemaakte flap drol ( vazal/trol, die je er bent

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *